Tijd: De afdaling vraagt ongeveer 1u20 effectieve wandeltijd (EWT); de terugkeer duurt nauwelijks iets langer, nl. 1u25. De totale effectieve wandeltijd van 2u45 betekent een totale wandeltijd (TWT) van ongeveer 6-7 uur, afhankelijk van de tijd die je spendeert op het strand - wij wandelden van 11 tot 18 uur. In de avondzon is de heide schitterend!

Het klooster van Agios Nikólaos van op het parkeerterrein.

Van op het parkeerterrein leidt een betonnen trap naar het toegangshekken van het klooster; aan de eerste poort hangen strenge kledingsvoorschriften (geen short en voor de dames geen broek of minirok), maar voorbij de toegang zijn er lange wikkelrokken te verkrijgen... Overigens is het onthaal veel vriendelijker dan enkele jaren geleden - een man (geen monnik) geeft bereidwillig uitleg over de kerk, de ikonóstasi en het verleden van het klooster. Het voorplein, met de plataan, 4 palmen en een mooie bron, is schitterend.

De ingang tot het klooster.

Ook de voorgevel van de kerk, met de afwisseling van wit en gekleurd marmer, is heel mooi.

De kerk van het klooster van Agios Nikólaos.

Het klooster is 1000 jaar oud en de ikonóstasi zou 500 jaar oud zijn - het beeld van Onze Lieve Vrouw (de Panagía Vlachérna) (2de icoon van links) is afkomstig uit Constantinopel. Vroeger zouden er tot 1000 monniken geleefd hebben in het klooster en de 90 (!) kapellen van de omgeving... 

(0u00) Via de betonnen trap keren we terug tot op het parkeerterrein, we gaan even links maar al na 15 meter nemen we het pad RECHTS omhoog (rode stip). 

[We moeten dus NIET meer vertrekken aan het eind van de parking, langs de muur van het klooster, zoals vroeger het geval moet geweest zijn...] 

We komen aan de voet van de cisterne, waar het pad plat rechtdoor loopt - er staat een groot bord "Achla" en we hebben er een mooi zicht van boven op het hele complex van het klooster.

Het begin van het pad naar Achla is nu overduidelijk aangegeven!

Mooi zicht op het grote kloostercomplex.

Het recent vrijgemaakte pad loopt vlak en makkelijk verder; we gaan langzaam weg van de kloostermuur tot we na 5 minuten boven een kapel passeren. We stijgen nog korte tijd en krijgen dan een mooi uitzicht op de hele vallei en Achla ver voor ons. We zien het pad voor ons uit lopen: het gaat mooi verder tussen de bloeiende heide (2 oktober 2009), met links voor ons uitzicht op ons verre doel.

Panorama over de vallei en de baai van Achla.

Na enkele kleurrijke minuten beginnen we af te dalen -  er komt een pad scherp van rechts. We dalen nu vele minuten op een aangenaam en heel duidelijk pad, dat we telkens voor ons uit zien lopen, op een zachte helling begroeid met heide en helgroene struikjes.

(0u19) Na 19 minuten dalen we steil af in een zijvallei - hier zien we al het pad naar links tot bij een stal lopen en dan verder tot op een grindweg.
We dalen dus af in het valleitje, en blijven dan soms nog steiler dalen op een uitgesleten en daarna op een stenig pad. Na weer 5 minuten komen we links van een muur; verder lopen we tussen muren en links van een grote stal. We gaan er LINKS naar beneden op een smal paadje tussen frýgana (lage struiken) en komen zo op een rode grindweg uit.

(0u26) Rechtover gaat een roodachtig pad tussen struikjes verder - er is een klein bordje met een verbleekt rood driehoekig teken. Even verder trekt het pad een mooie streep in het prachtig veld van groene en purperen struiken. We waden echt door een zee van groen en purper: hierdoor is het pad soms heel smal, maar verder wordt het weer breder en heel duidelijk.

De heide laat soms maar een smal spoor over, soms is het pad veel duidelijker...

(0u32) Na een snelle afdaling komen we naast de stal terecht. Als we even rechts om de hoek gaan kijken blijkt dit een oud, verlaten huisje te zijn, waar in de keuken nog een haard en een rek met wat stukken servies achtergelaten werden...

De laatste bewoners lieten nog wat huisraad achter...

We komen hier op een dwarspad, waar totaal geen merktekens zijn - alleen een kleine cairn duidt het pad aan dat we daarnet volgden. Uiteindelijk besluiten we LINKS te gaan, weer op een heel mooi begroeide helling. We gaan te veel naar links naar ons gevoel, maar na een goede 2 minuten gaan we scherp rechts. We dalen, gaan na weer 2 minuten scherp links en verder zijn er nog enkele kortere bochten op een soms heel diep uitgesleten pad, dat heel nauw tussen hoge, groene struiken loopt. Het laatste eind is een vrij steile en moeilijke afdaling, altijd rechtdoor, tot we in een bocht van de grindweg uitkomen. Tegen het eind van deze moeilijke afdaling moeten we LINKS van een muur verder gaan (duidelijke rode stip), daarna direct rechts en zo tot op de grindweg - hier is er weer een rode stip en ... een [6]!

(0u42) Ook hier is de markering onduidelijk, maar een man wenkt van ver dat we RECHTS moeten, en er is inderdaad een rode stip verder. Na 2 minuten, 10 meter vóór een metalen hekken, gaat ons pad links verder (rood driehoekje als merkteken, een rode stip en wat verder [6]).
Nu daalt het pad af tussen muren, wat verder moeten we door een houten hekken en daarna dalen we snel af op een heel beschaduwd, rotsachtig pad. Verder is er rechts van de muur een bewoond huis. Het pad wordt gemakkelijker en passeert weer naast een huis - er zijn recente rode stippen en weer een [6]. Na 5 minuten gaat het nu brede pad mooi verder tussen muren.

Het pad naar Achla na ongeveer 50 wandelminuten.

(0u49) We buigen naar rechts, passeren rechts van een kapel en dalen dan lange tijd af tussen muren, soms lichtdalend, soms steil.
Na 7 minuten is het monopáti wat overgroeid - nu zien we links in de brede vallei al mooie veldjes.

We naderen de bodem van de brede vallei...

Het pad loopt weer makkelijker tussen muren, maar na weer 6 minuten gaan we bij een muur, bekroond met metalen vlechtwerk, rechts omhoog - het pad links loopt dood. Er is hier geen merkteken. Er zijn enkele rotsachtige treden en een zwarte waterslang.
We lopen tussen mooie muren; aan het eind ervan zijn er 4 grote rode vlekken, en we gaan hier rechtdoor omhoog op een grazig spoor dat we min of meer rechts volgen (merkteken met rood driehoekje).

(1u04) Na korte tijd kunnen we het vervolg van onze weg kiezen: ofwel blijven we op het grazig spoor en dan zullen we in de vallei op makkelijke paden tussen de bomen door lopen, ofwel gaan we rechts door een bres in de muur omhoog tot op het pad tussen muren - dit is het echte pad: enkele jaren geleden was het hier en daar sterk overgroeid, maar Pierre Songis meldt ons dat het in oktober 201 helemaal vrijgemaakt was.
We kiezen dus toch voor deze route, omdat ze op het einde een schitterend uitzicht op het strand en de rivier, de Varídi, biedt. Na 16 minuten altijd maar tussen muren komt het pad uit bij de kapel van Agios Nikólaos - hier staat ook een opvallend en nieuw bord met de aanduiding "Vourkotí". 
Als dit je verwondert, weet dan dat wandeling 6 eigenlijk start in Voúrkotí en via het klooster van Agios Nikólaos tot hier op het strand van Achla loopt - zie daarvoor de wandeling Vourkotí - Agios Nikólaos.

Het door frýgana overgroeide pad loopt tot boven het strand van Achla.

De kapel van Agios Nikólaos, boven het strand van Achla.

Het strand van Achla met de waterrijke rivier.

(1u20) Het strand van Achla is één van de mooiste van de Cycladen: het bestaat uit heel kleine keitjes en zand - er is weliswaar geen schaduw, maar de perfecte boog van de waterkant en de groenblauwe kleur van het water maken van het geheel een streling voor het oog.
Er is totaal geen bebouwing, alleen ligt er vrij ver landinwaarts een domein met 8 huisjes - de website van Onar (betekent "droom") stelt dit als een droomlocatie voor, en dit kan het ook zijn, maar dan alleen voor iemand die werkelijk afgesloten van de wereld wil leven... zie  http://www.onar-andros.gr 

In de zomer verzorgt de Rania enkele keren per dag een bootverbinding tussen Chóra en het strand van Achla - in de zomer van 2009 was de laatste terugvaart van Achla om 18 uur - reservatie en inlichtingen op nummer 697/65 50 224. De wandeling is trouwens af te raden in het zomerseizoen: de baai ligt dan vol bootjes en het strand is heel druk...

De perfecte schoonheid van Achla.

(1u20) Voor het eerste deel van de terugroute kun je vanaf de kapel vertrekken en 13-14 minuten het nu en dan sterk overgroeide pad tussen muren volgen. Wij kiezen ervoor via de vallei terug te keren. We starten dus op de linkeroever (m.a.w. rechts van de rivier).
We gaan door een breed hekken en gaan dan op een duidelijk pad landinwaarts - links op de helling zien we duidelijk het pad van daarstraks lopen.
Na enkele minuten komen we tussen prachtige platanen, we steken de rotsachtige bedding over en gaan op de andere oever slingerend verder. 

De prachtige herfstkleuren in de vallei van Achla.

We moeten door een groen houten poortje, komen dan voor een korte tijd in de bedding, maar op de hoogte van de bungalows van het Onar-domein gaan we links uit de bedding op een grazig spoor.

De grindweg stijgt daarna boven de vallei en na 12 minuten komen we voorbij de bres in de muur waar we straks naar het pad omhoog waren gelopen. Even verder (rode stippen) moeten we, 10 meter vóór een huis, LINKS omhoog om achter een houten hek het mooie pad tussen muren te vinden - er zijn 4-5 grote rode vlekken.

(1u33) We dalen eerst lichtjes, maar daarna komt er een beschaduwd en soms stenig traject; soms wordt het pad ook nauw tussen struiken. Een eindje klimmen we steil, daarna volgt er weer een vlak eind, bij enkele huizen.

We klimmen definitief uit de vallei van Achla.

(1u48) Even opletten: bij een splitsing moeten we naar RECHTS (even verder een grote rode stip) en kort daarna buigen we links op het nu brede pad tussen muren, en naar een huis toe (rode stip). Bij het huis gaan we links omhoog, begeleid door vele rode stippen; daarna volgt er onder hoge struiken een flinke klim op rotsachtige treden. Even daarna moeten we door het houten hek en zo komen we op het grindwegje, dat links wat verder tegen een hekken dood loopt ([6], rood driehoekje en steenmannetje).

(1u55) We gaan natuurlijk rechts , maar voorbij de bocht is het opletten: een [6] en een rode stip duiden het pad aan waar we links omhoog moeten. Eerst komt er een moeilijk stuk, omdat er vrij hoge struiken zijn en omdat het pad heel nauw en uitgesleten is. Dan zijn er enkele kort opeenvolgende bochten - links, rechts, links en rechts -, daarna een recht eind met dan een scherpe bocht naar rechts, en ten slotte een scherpe bocht naar links en een recht eind dat eindigt bij het huisje of stal.
Ondertussen genieten we van het uitzicht op deze kleurige helling en op de al verre baai. Op de tegenoverliggende helling zie je ook een mooie, grote taffoni.

De baai kleurt goud in de avondzon.

Uitkijkend over de vallei...

(2u15) Het pad buigt naar de stal toe, even komen we tussen 2 mooie muren en dan volgen we korte tijd de linkermuur. Het pad wordt makkelijk en klimt nu geleidelijk, nog altijd tussen veel groen en heide.
Na weer 12 minuten komen we in de kleine zijvallei, we buigen naar rechts en dan weer links.

(2u27) De klim blijft geleidelijk en loopt nog altijd op een kleurrijke helling.

De heide blijft heel kleurig.

(2u34) Bij een splitsing houden we rechts (klein steenmannetje) en we lopen nu min of meer vlak. Na weer 5 minuten komen we boven de kapel en dan duikt de grijze massa van het klooster voor ons op. We passeren boven het klooster, komen voorbij onder de waterbak en even voorbij gaan we op stenig pad omlaag tot op het parkeerterrein. (2u45)

Voor de printbare versie
met alleen de tekst
in één kolom
hier klikken.