Aïdónia - Ráchi - Agios Ioánnis en terug

Beoordeling: Op deze wandeling in het zeer verlaten zuidoosten van Andros krijg je schitterende uitzichten. Je komt ook op het verlaten strand van Agios Ioánnis of Kremmýdes dat praktisch alleen te voet te bereiken is.
In 2011 stelden we vast dat het pad boven Aïdonia op één plaats totaal versperd is en dat de vroeger schitterende afdaling van de Ráchi naar Agios Ioánnis op vele plaatsen verstoord is door ingestorte muren. De wandeling kreeg vroeger ***, maar verdient nu de beoordeling **.
[Bijgewerkt in juni 2010 door Jean-Paul Ovigne en Georges Roubaud, door Raymond op 16 mei 2011 en door Pierre Songis in oktober 2011.]

Tijd: Het is een klein uur wandelen van Aïdónia tot boven op de Ráchi, een bergrug van bijna 700 tot 400 meter hoog. Daarna is het één lange afdaling, eerst een half uur tot op de grindweg en daarna nog een 35 minuten tot aan het strand. De totale effectieve tijd van de heenweg loopt dus op tot 2u05.
Voor de terugweg rekenen we ongeveer hetzelfde, wat neer komt op een totale effectieve wandeltijd van 4u10. 
Wij wandelden van half 11 tot 18 uur, dus zo'n 7u30 (TWT). Het wordt dus een vrij lange wandeldag, met een picknick beneden op het strand of, zoals wij het deden, op die schitterende plek tussen de mooie muren, na ongeveer 20 minuten afdalen vanaf de Ráchi...

Hiervoor vertrek je in Ormos Korthíou aan de rotonde met de mast in het midden. Daar neem je de linker asfaltweg, rechts van het hotel Kórthi, en tussen massa's riet wandel je langs het benzinestation. Na 800m ga je links (wegwijzer Aïdónia) en zo klimmen we nog ongeveer 900m op de asfaltweg. Bij het dorp gaan we nog eens links omhoog, en na 100 meter is er een parkeerplek met links een betonnen helling en rechts een witte trap.]

(0u00) We nemen de witte trap op de parking onder Aïdónia (100 m hoog) en die trap wordt een smal straatje. We buigen links en aan het eind gaan we links op een trap, en dan weer links tot bij de kerk - een goed herkenningspunt. We hebben er een mooi uitzicht en de grote klok is opvallend.

[Pierre Songis beschrijft een andere mogelijkheid om bij de kerk te komen.
Als we op de weg verder gaan, voorbij het parkeerterrein, naar het dorp toe, komen we in een klein valleitje dat de 2 delen van Aïdónia scheidt, met een beek in het midden. We zien er een 4 op een muur: het gaat hier om het begin of het einde van de wandeling [4] die nog niet op de kaarten staat. We gaan er links om in het dorp binnen te gaan: we steken er een speelplein over en, terwijl we de beek volgen, komen we bij een prachtige wasplaats, waar het (drinkbaar) water loopt door openingen in drie gebeeldhouwde platen.
Hier gaat de wandeling [4] rechts verder, maar wij gaan op enkele trappen links omhoog, en dan volgen we een betonnen straatje dat langs de huizen loopt. We kruisen vrij vlug de trap die van de kleine parking komt en we komen ter hoogte van de kerk met de boog.]  

Hier nemen we, onder de boog rechts van de kerk, de witte trap omhoog, we lopen onder een tweede kerkje door en komen zo op een betonhelling die we rechts omhoog volgen. Boven het tweede kerkje nemen we weer een trap die ons altijd maar rechtdoor en hoger leidt door het dorp. Even gaat het plat en dan stijgen we weer, samen met een metalen waterleiding. Na bijna 8 minuten, net voorbij een fontein zonder kraan, gaat er rechts een straatje omlaag, maar wij gaan LINKS omhoog tot daar waar er een betonwegje eindigt. Hier begint rechts de trap van het eigenlijke pad.

(0u08) We stijgen snel op een verbrokkelde, soms heel rotsachtige trap tot we na 3 minuten op een pad komen dat van links komt - wij gaan hier rechtdoor verder omhoog, op stenen die naar beneden gegleden zijn. Daarna wordt het pad weer vrij goed en na goede minuut gaan we rechts verder omhoog. Kort daarop moeten we over een takkenbos en pallet klauteren, of de hindernis omzeilen via het terras rechts - deze primitieve afsluiting moet de geiten tegenhouden die we verder op ons pad tegenkomen. Daarna wordt het vrij steile en rotsachtige pad mooi en breed, links van een muur. Na 5 minuten lopen we rechts van een aantal antennes en wat verder wordt het pad weer smaller.

(0u19) We gaan links omhoog, samen met een metalen en een zwarte waterleiding, we moeten daarna over een metalen hek en gaan zo verder omhoog tussen ruïnes van stallen - de waterleiding wijst erop dat sommige nog gebruikt worden.
In 2011  was het pad voorbij de ruïnes en wat hoger versperd: we moesten naar links, via de stallen en zelfs over een dak, daarna over een muur en een graanveld, om zo naar links tot op het betonwegje te komen, dat we dan naar rechts volgden...
Op dat wegje buigen we links en houden we verder nog links; het beton wordt grind en na 6 minuten grindweg komen we bij een gesloten kapel met een rood dak. Ondertussen genieten we van een mooi uitzicht op Ormos Korthíou! 

[Pierre Songis suggereert een andere route.
Het is misschien beter het pad te volgen dat de bochten van de weg afsnijdt: het begint in de eerste bocht naar rechts, als men van beneden komt (zie de kaart). Het is dat pad dat JP Ovigne hieronder beschrijft voor de afdaling, een pad dat passeert bij een mooie bron en dat boven bij de kapel met het rode dak aankomt.]

We gaan nog eens 1-2 minuten verder op de weg, maar dan moeten we uitkijken: rechts van het wegje kondigen 5 betonnen treden het vervolg van het pad aan.

(0u35) Na de treden gaan we links verder; na een nauw begin wordt het pad mooier, maar verderop is het toch overgroeid in de lente. Bijna boven hebben we een prachtig uitzicht op Kórthi, te midden van vele bloemen (16 mei 2011). Na 8 minuten komen we op een eerste heuvelrug, waar het pad veel vlakker wordt. Dit pad is soms smal tussen muren en, behalve de lentebegroeiing, zijn er ook veel vaste struiken die erg hinderen. Na nog eens 12 minuten houden we op een rotsachtige plek met mooie muren links en enkele minuten later komen we op een heel winderige kruin tussen prachtige muren en zo komen we uiteindelijk op de grindweg uit die de hele Ráchi volgt. 

De Ráchi is de naam van een hoge bergrug die in het zuidwesten van Andros begint bij een 684-meter hoge top die alweer Profítis Ilías heet, en die zo langzaam naar het noordoosten afdaalt, over de hele breedte van het eiland, tot aan kaap Orgínou. Wij bevinden we ons nu op een hoogte van ongeveer 480 meter.

(0u57) Rechtover nemen we het rechtse pad dat nu begint te dalen. Na 2-3 minuten houden we links en we dalen verder met een mooi zicht op Tínos en de nauwe zee-engte. Nu krijgen we ook gauw een schitterend zicht op het strand van Agios Ioánnis, ons doel. Na 4-5 minuten buigt ons pad rechts en gaat het verder tussen een mooie muur en een stal met ernaast een alóni (dorsvloer).

(1u05) Het pad is nu soms versperd, draait in een grote boog geleidelijk links en daalt soms snel: het zal uitkomen bij de grindweg die we al beneden voor ons zien.
Na 8 minuten passeren we voorbij een prachtige alóni met nog altijd een mooi zicht op Agios Ioánnis.

(1u18) Verder, voorbij een rotsachtige plek met mooie muren,  loopt het pad mooi en breed tussen muren, met zicht op Tínos - wie niet tot beneden wil gaan kan hier mooi picknicken...
Na in totaal 14 minuten houden we links, naar de zee toe, en dan begint een afdaling tussen prachtige muren met hoge, rechtopstaande stenen, een heel esthetisch zicht! In 2011 waren er evenwel veel instortingen, vooral op het eind; het pad was moeilijker geworden en soms versperd door neergevallen stenen... Na enkele minuten houden we links en zo komen we na een afdaling van 23 minuten op de grindweg uit.

(1u28) Het pad gaat rechtover verder en de grindweg die rechts ervan loopt, buigt verder ook naar links, zodat pad en weg elkaar tijdens de afdaling voortdurend zullen kruisen. Het oude pad dat dus de kronkels van de landweg doorkruist en dat duidelijk te herkennen is aan de hoge stenen muren, is door begroeiing overdekt en bijna overal onbegaanbaar.
Toch volgen we het pad nog 4 minuten, en dan komt het weer uit op de grindweg; we wandelen even op de weg, maar kunnen dan weer het pad rechts van de weg volgen om zo een grote bocht af te steken. Het is nu wel meer overgroeid, maar toch komen we na 5 minuten zonder grote problemen weer op de weg uit.

(1u37) Het pad dat we rechtover zien is vanaf hier echter te overgroeid: we volgen nu dus de weg die in vele bochten verder naar beneden slingert; op het eind lopen we op beton en er volgt nog een grote bocht.

(2u05) Zo komen we na meer dan een half uur afdalen uit op het strand dat heel mooi is en bedekt met schitterend witte fijne keitjes. 

[Volgens de kaarten van Terrain Maps en Anávasi kunnen we via een ander pad omhoog naar de grindweg: er is inderdaad een vrij overgroeid pad dat aan het andere eind van het strand bij een muur met puntige platen omhoog gaat, maar niet alleen is dit pad op sommige plaatsen heel steil en erg overgroeid, maar bovendien loopt het hoger nagenoeg dood - het is er in elk geval onbegaanbaar. Wij hebben het trachten te volgen, maar zijn na 50 minuten (!) terug afgedaald, en hebben dan dezelfde weg gevolgd als op de heenweg!]

[Pierre Songis laat weten dat het ondanks alles mogelijk is deze andere route te volgen tot boven, ondanks dus de 2 of 3 heel moeilijk begaanbare stroken, waar je opzij van het pad moet trachten te lopen. Op het ogenblik dat je de weg nadert - die moeilijk te zien is, omdat je van beneden dichterbij komt -, kom je aan een heel erg versperde plek: je moet hier een omweg van enkele tientallen meter maken via de terrassen op de linkerkant. Pas dan kun je enkele vage geitenpaden volgen tot op de weg.]

(2u05) Voor de terugkeer volgen we weer dezelfde weg omhoog, eerst op beton en verder op de grindweg; als we goed uitkijken kunnen we nog enkele bochten via het overgroeide pad afsteken.
Wij opteerden er evenwel voor, wegens de hevige wind, om heel de tijd de grindweg in de luwte van de bergwand te volgen en niet op het pad naar de Ráchi terug te klimmen.... 
We volgen de grindweg dus vele minuten naar rechts, meestal licht stijgend. Na een goed uur komt er, bij een cairn, een mooi pad van rechts, het is wellicht dat pad dat ook van Agios Ioánnis komt... 
Enkele minuten verder beschrijven we een bocht naar links en merken we dat er nog te klimmen valt. Let hier ook op de vele muurtjes die het landschap sieren...

(3u20) Na in totaal een uur en een kwartier komen we op een kruispunt op de heel winderige Ráchi, naast een antenne: links volgt de weg de Ráchi (wegwijzer Iera Moní Zoödóchou Pigís), rechts daalt nog een weg af en die moet in vele bochten helemaal tot in Ormos Korthíou lopen. Wij gaan rechtdoor en buigen dan naar links.
Gauw krijgen we een heel mooi zicht op de baai van Kórthi; we gaan nu meestal licht dalend naar het westen, met de hele tijd hetzelfde mooie uitzicht. 

(3u43) Na 23 minuten komen we voorbij een grote ruïne met links 5 treden: het begin van ons pad omhoog daarstraks!
Kort daarop is er de kapel met het rode dak, een mooie rustplaats. Daarna volgen we de grindweg tot die bij ruïnes en stallen in een bocht naar rechts beton wordt.

[Jean-Paul Ovigne stelt een interessante variante voor om langs een ander pad naar het dorp af te dalen.
Net VOOR de kapel met het rode dak, ongeveer halfweg daar en de 5 betonnen treden, is er een smal, maar duidelijk pad dat rechts onder de kapel afdaalt - het is in het begin wel erg discreet. Dit mooie monopáti daalt via een geplaveide trap af tot bij een heel mooi aangelegde bron, onder een eik met een omvangrijke stam. De bron levert water aan enkele goed onderhouden huizen, wat bewijst dat de omgeving hier en daar nog bewoond is .
Het pad komt uit op het betonwegje dat naar de huizen loopt, en dat kunnen we nu volgen tot bij het dorp van Aïdónia, want het biedt een schitterend uitzicht op de hele omgeving. Bij de bocht met de balustrade kunnen we dan links naar beneden gaan en zo tot bij de kerk.]

(3u49) Let hier op: net voorbij de bocht gaat het pad tussen twee stallen links verder. Aangezien het op een bepaalde plaats helemaal versperd is, zijn wij op de betonweg blijven afdalen.

(4u05) In een bocht met een balustrade gaan we LINKS en aan het eind van de balustrade dalen we af. Zo komen we bij de kerk; vóór de kerk gaan we op de trap links naar beneden, maar wat verder houden we rechts, om zo op het parkeerterreintje uit te komen. (4u13) 

[Voor het geval het pad dat we zouden moeten nemen - zie (3u49) - toch vrijgemaakt zou worden, geven we hier de mogelijkheid om langs de paden af te dalen - zo daalden wij af in het najaar 2007.

(3u49) Net voorbij de bocht van het betonwegje gaat het pad tussen 2 stallen links verder; nog geen 2 minuten daarna moeten we over een houten versperring en daarna begint een heel snelle afdaling over hobbelig terrein tot we na weer 2 minuten over een metalen hek moeten. Het pad wordt weer mooier, tussen muren: rechts staan de antennes, voor ons hebben we al een uitzicht op Aïdónia. Na 3-4 minuten gaan we rechtdoor, met de zwarte waterleiding mee, en even verder moeten we klauteren over de takkenversperring. Het pad wordt rommelig en even verder moeten we links houden naar het dorp toe. Zo komen we op de plek waar het betonwegje dood loopt: we gaan er links op een betonnen trap naast een blauwe reling.

(4u04) We dalen altijd maar af en houden rechts (bij de blauwe hondjes). Na weer 4 minuten komen we op een laantje waar we rechts gaan, tot bij de kerk. Voor de kerk gaan we de trap links naar beneden, maar daarna houden we rechts om zo op het parkeerplaatsje uit te komen. (4u12)]

[Eventueel volgen we de asfaltweg nog naar rechts tot in Ormos Korthíou.]