Tijd: Het vergt een goede 35 minuten om via een recente grindweg in de baai van Dialiskári te komen. Daarna is het nog een goed half uur tot aan de baai van Agios Geórgios, waar we aangenaam kunnen zwemmen en picknicken. De terugtocht vraagt ook 1u10 tot 1u20, zodat de totale EWT ongeveer 2u30 bedraagt. Onze wandeling, twee lange zwempauzes inbegrepen, duurde een lange namiddag of  zo'n 6 uur TWT...

(0u19) We gaan naar rechts en moeten deze weg nu een hele tijd volgen. Hij beschrijft enkele bochten, met een mooi zicht op Aloprónia en na enkele minuten ook op het zo nabije Ios. Na 8 minuten laten we een karrenspoor rechts, met een waarschuwing voor bijen... Verder zien we rechts van de weg enkele povere resten van het oude pad, maar we moeten op de grindweg blijven, tot we na in totaal 22 minuten grindweg in enkele bochten in het mooie baaitje van Dialiskári afdalen. Rechtover zien we een grote ingestorte grot. De vele elektriciteitslijnen wijzen erop dat hier de onderzeese stroomkabel uit Ios aankomt.

Het baaitje van Dialiskári.

(0u41) Aan de overkant van het strand zien we bij het begin van de rotsen 2 steenhoopjes (10 m naar links staan er twee betonnen paaltjes van de elektriciteitsmaatschappij DEH): hier begint een pad dat klimt in de richting van de grot.

De grot bij Dialiskári.

Steenhoopjes leiden ons steil omhoog en na 4 minuten kunnen we een kijkje nemen in de ingestorte grot. We gaan hier links verder omhoog en letten erop dat we niet te vlak verder gaan, maar eerder omhoog, tot we een steenmannetje op een grote rotsblok zien, waar ons pad scherp rechts en omhoog gaat.

Een duidelijk merkteken...

(0u47) We lopen nu hoger en weer boven de grot, met een mooi uitzicht op Santorini. We ronden de kaap, altijd begeleid door steenhoopjes, en dalen dan af op een heel vaag rotspad, tot we in een idyllisch rotsbaaitje zonder strand aankomen.

Een baaitje op weg naar Agios Geórgios.

Het oude kapelletje van Agios Geórgios.

(1u14) Zo'n 33 minuten na Dialiskári komen we op het mooie strand. De taverne is nog gesloten (2 juni 2007), maar de aanlegsteiger wijst erop dat hier in de zomer bootjes komen vanuit Aloprónia.
Het lawaai van drilboren in de verte kondigen de aanleg van een weg hier naar toe aan, jammer!

Het mooie keienstrand van Agios Geórgios.

Het water is heel helder - rechtover ligt een andere wereld, Santoríni...

Het zwemwater is wel heel helder!

[Volgens de Anávasi-kaart moet het mogelijk zijn om van hieruit naar Agia Triáda en zo naar Chóra te wandelen.
Als we achter de taverne zo'n 3 minuten de bedding volgen, kunnen we inderdaad omhoog gaan op het ogenblik dat de muur naar rechts afbuigt - er zijn een 3-tal veelbelovende vlekken op een muur wat hoger. We lopen rechtdoor voorbij de blauwe stippen, de helling op, maar hier wordt het pad onzichtbaar en we keren terug...]

Voor de terugkeer naar Aloprónia gaan we van bij de taverne omhoog in de richting van het kerkje. Daar gaan we nog 1-2 minuten verder om de inzinking te kruisen en dan houden we links om de grazige heuvel op halve hoogte over te steken. Als we op ongeveer dezelfde hoogte verder gaan, vinden we, net onder de grens van het groen, het steenmannetje dat een vrij duidelijk pad aanduidt.

(1u21) De volgende minuten gaat het vrij gemakkelijk verder, maar na 5 minuten is er op het zeer oneffen terrein bijna geen pad meer te bespeuren - gelukkig kunnen we de steenmannetjes als gids gebruiken. Na deze passage dalen we licht af in een klein valleitje en stijgen dan weer op een stenige helling tussen groene struiken.

(1u30) Korte tijd later zien we de blauwe baai van Dialiskári al voor ons en na nog een 6 minuten zijn we al beneden in het baaitje dat halfweg ligt - zwemmen zou hier heerlijk zijn, maar de rotsen zijn scherp en er zijn zee-egels, wachten dus maar...

(1u36) We steken het valleitje schuin links over en vinden gauw weer de eerste merktekens. Na 1 minuut passeren we links van de muur van een kleine ruïne, bekroond door een steenhoopje. We ronden nu een stenige heuvel, waarbij we zeker niet te laag mogen gaan en de steenmannetjes goed moeten volgen. Na 7 minuten komen we boven de grot voorbij en dan dalen we af - maar we moeten zeker niet te vroeg links gaan om te komen op het pad dat we beneden ons zien. Als we op dat pad komen gaan we scherp naar links, we komen naast de grot en gaan nu via een duidelijk pad tot op het strand.

(1u50) Na een zwempauze nemen we de grindweg, waarop we ongeveer 21 minuten stijgen, om daarna met Aloprónia voor ons nog 6 minuten te dalen. Als we goed uitkijken, kunnen we dan via het pad een hoek afsteken naar de grindweg, die we dan naar links volgen. Anders lopen we tot aan het kruispunt beneden en gaan dan links.

(2u07) We stijgen weer wat op de grindweg, dalen dan vrij snel en 20 meter voor het einde van de weg, net onder de elektrische leiding, nemen we rechts een pad, dat door het puin rechts van een muurtje naar beneden gaat. Zo komen we op de geplaveide straat, die we nu in een boog naar rechts volgen, tot ze op de grindvlakte achter het strand uitkomt. De haven is nu heel dichtbij... (2u30)

Voor de printbare versie
met alleen de tekst
in één kolom
hier klikken.