Tijd: De effectieve wandeltijd (EWT) bedraagt zo'n 65-70 minuten voor een enkel traject. Als je de bus neemt van half tien vanuit Chóra ben je ter plaatse rond kwart voor elf. Neem dan eerst rustig de tijd voor een bezoek aan Apíranthos zelf. Tussen twaalf en vier kun je dan makkelijk over en weer wandelen naar Agia Kiriakí; zo ben je op tijd terug voor de bus van kwart over 4. Picknicken doe je het best zittend op de rand van de mooie kalderími, even voor je aankomt bij het einddoel.

Je komt eerst op een langwerpig pleintje met het winkeltje van "The Aperinthian womens association" met allerlei weefsels, met enkele hippe cafés en met de workshop "Apiranthos Art". Het plein gaat over in een mooie, met marmer betegelde straat: links ligt het café Samarádiko met een mooi terras en we komen voorbij het heel smalle kerkje van Agios Sardónis. Even verder ligt het archeologisch museum opgericht door Michaïl Bardáni: je ziet er heel veel kleine Cycladische beeldjes, een kleivaasje uit het 3de millennium v.Chr., een geometrische tripodos uit de 8ste eeuw, voorhistorische stenen werktuigen, bronzen speerpunten, enz.

De platia van Apiranthos

Daarna bereik je een kleine platía met mooie huizen uit 1846 en 1897; erboven zie je het folkloremuseum, bestaande uit drie kamers van een niet zo oud huis: in de woonkamer, de keuken en de slaapkamer zie je allerlei traditionele voorwerpen en werktuigen. Je kunt daarna nog even de straat verder langs wandelen, om dan terug te keren naar je vertrekpunt.
Volg je de asfaltweg nog even naar links, dan kun je ook even binnenwippen in de musea voor natuurwetenschappen en voor geologie.

Voor de start van de eigenlijke wandeling moet je, komende vanuit het dorp, vóór je aan de asfaltweg komt, links ervan onder de brug door wandelen; zo kom je links van het oorlogsmonument terecht. Bordjes zeggen dat het 25 minuten is naar Theológos, 65 minuten naar Agia Kiriakí, 1u15 naar Kalloní en 1u35 naar de Smiridorichía of de amarilmijnen. We nemen het bovenste pad, hoewel het onderste er mooier uitziet..., maar daar zullen we gauw anders over denken. Enkele minuten verder zien we een rood-wit bordje met het cijfer 1, de enige aanduiding die we zullen zien.  Eerst lopen we op een stenig stuk met veel losse stenen, maar gauw wordt ons pad een heel mooi en beschaduwd monopáti, dat duidelijk rechts van een vallei met veel groene veldjes en tuintjes loopt; in het voorjaar staan er ook veel bloemen. Het pad daalt licht, soms met treden, en loopt dus heel makkelijk. Na 15 minuten komen we voorbij een overhangende rots en we gaan verder op een heel breed en beschaduwd pad.. Na een paar minuten houden we rechts op enkele betegelde stukken kalderími en even verder zien we rechts een houten bordje dat wijst naar Agios Theológos.

Het landschap tussen Theológos en Agia Kiriaki.

Het pad is nog altijd mooi betegeld; na enkele minuten zien we een groot gebouw onder ons, we houden twee maal rechts en gaan verder op een prachtig, ongelijk geplaveid pad. Eerst gaan we wat omhoog, daarna beschrijven we een mooie boog, licht dalend naar de andere heuvel. Na het betegelde stuk volgt een zanderig gedeelte en na 10 minuten lopen we dwars over een alóni of dorsvloer - als we goed kijken, is ons einddoel, de kerk van Agia Kiriakí reeds zichtbaar op de heuvelflank voor ons. Even verder volgt een prachtige afdaling over het geplaveide pad naar een betonnen brug, waarna we weer stijgen op de andere heuvelflank. Voor we naar de brug slingeren kunnen we ook hier de stenen kerk met koepel van Agia Kiriakí zien, halfweg op de heuvel voor ons, net boven het groen van de bomen.

We stijgen nu weer gestaag, maar gemakkelijk op de prachtige kalderími: eerst is die heel goed bewaard, na een 8-tal minuten volgt een meer verbrokkeld stuk, maar altijd in een prachtig en vrij begroeid rotslandschap. Let op de grootse muur van graniet rechts van ons, met op het hoogste punt (471 meter hoog) het kerkje van Stavrós. De laatste minuten zien we duidelijk Agia Kiriakí liggen op een heuveltje rechts. Achttien minuten voorbij de brug komt de kalderími tegen een muur aan, met een houten hekken: wegwijzers naar links wijzen naar Kalloní en de amarilmijnen - moet je geen bus halen, dan kun je straks ook daar naar toe -, wij gaan rechts naar Agia Kiriakí. Na een paar minuten gaan we door een gat in de muur rechts van een huisje met stal en zo komen we bij de kleine kerk die jammer genoeg gesloten is. Door een gat in een oude deuropening kunnen we even het interieur onderscheiden en de oude vloer, maar de oude en vrij goed bewaarde fresco's zien we niet. Het gaat om zeldzame fresco's uit de 9de eeuw, de zogenoemde ikonoklastische periode, toen het verboden was God of heiligen als mensen af te beelden - vandaar dat deze fresco's vogels en vissen voorstellen.

Het oude kerkje van Agia Kiriaki, uit de 9de eeuw.

Het landschap rond ons troost ons een beetje: we hebben een prachtig uitzicht over dit stuk van het eiland, met even de zee en daarachter het eiland Donoússa. In de richting van Apíranthos zien we zelfs de berg Fanári met de kapel er bovenop!

De terugtocht verloopt langs precies dezelfde weg: 3 minuten tot het hoofdpad, 18 minuten naar de betonnen brug, 8 minuten tot de alóni, 5 minuten op het pad en door een open hekken, 3 minuten een zanderig stuk, 5 minuten weer een heel mooie kalderími en weer door een open hekken. Verder houden we links, gaan een trap op en komen zo op het mooi beschaduwde stuk tot de afslag naar Theológos. Dan nog 20 minuten gestaag stijgen op het mooie pad, vol bewondering voor de groene vallei en de veldjes..., en dan zijn we weer in Apíranthos.

Heb je nog tijd vóór de bus komt, ga dan nog even verpozen op het terras van Samarádiko...