Apollonía - Agios Lázaros - Agios Simeoón - Artemónas

Beoordeling: Alweer een mooie wandeling door het binnenland van Sífnos en een mooi alternatief voor de wandeling vanuit Artemónas naar Agios Simeoón - zie de wandeling Apollonía - Artemónas - Agios Simeoón. Het hele traject Apollonía - Agios Simeoón - Artemónas krijgt *** of ** (voor het geval je de asfaltweg naar Agios Simeoón volgt).

Tijd: Van Apollonía naar Agios Lázaros is het een 65 minuten wandelen; via het pad is het van daar naar de top van de Agios Simeoón nog eens 40 minuten. Voor de terugweg naar de Vorinimijn is het een 25 minuten en van daar naar Artemónas kost het zo'n 65 minuten, altijd in effectieve wandeltijd. Deze totale EWT van ongeveer 3u15 betekent een totale wandeltijd (TWT) van zo'n 6 uur.

Routebeschrijving: Op het plein van Apollonía nemen we het straatje tussen de apotheek en de bar Lákis. Het loopt min of meer vlak langs een mooi olijfbomenveld en buigt geleidelijk naar links. We slaan nergens af en komen na 3 minuten bij een kapel met een mooie boom en erboven op een verre top het klooster van de Profítis Ilías.

Even voorbij de kapel, wanneer het plaveisel verandert in beton, nemen we een trap naar links en wat verder wordt het straatje een landelijk pad. Zo dalen we af naar de bedding van een riviertje, waarin we terecht komen een 50 meter voor de grote brug op de weg Apollonía - Kamáres. We gaan hier naar rechts (een wegwijzer wijst naar hotel Petáli) en stijgen zo op een steile betonweg, tot we na een 3 minuten voor een huis komen, met weer een wegwijzer naar hotel Petáli. Links van de blauwe garage begint ons pad.

We lopen nu op een heel duidelijk en mooi pad en komen gauw bij het mooie, eenvoudige kerkje van Agios Dimítrios en we hebben een mooi uitzicht op de kerken met de blauwe koepels aan de overkant - met onder meer Agios Theológos.
We letten niet op de onduidelijke afslag naar links en na 12 minuten hebben we rechts een afslag naar het kerkje van Agios Modéstrou. Ons pad loopt nog altijd ongeveer horizontaal verder en we hebben een mooi zicht op de baai van Kamáres en natuurlijk op de Agios Simeoón. Na weer een kleine 10 minuten komen we bij een betonnen zijwegje naar het eenvoudige kloostertje van de Panagía Platánou; net hiervoor komt er een pad van omhoog en rechts, met ernaast een grijze waterleiding - een pad naar Artemónas. Wij gaan nog altijd rechtdoor, maar we kunnen ook eerst wat rusten in het kloostertje...
Even verder - we zien al een kleine dam in de vallei voor ons - begint een steile afdaling en na ongeveer 10 minuten komen we in de rotsachtige bedding, bij enkele steenmannetjes - naar links gaande zouden we in de bedding van de Potamós Kamaroón uitkomen, maar we doen dat NIET en gaan in de bedding van de kleine rivier direct schuin links weer omhoog op een steil pad. Na 5 minuten komen we net boven de grotere en kapotte dam uit, even verder houden we bij een splitsing naar rechts en we gaan stijgend het binnenland in. Na weer een 10 minuten komen we via betonnen trappen op een helling uit, die op de asfaltweg Kamáres - Agios Simeoón uitkomt - we zijn in totaal zo'n 65 minuten vertrekken uit Apollonía.

Voor ons zien we twee stenen torens, resten van een station van het oude kabelspoor, dat dienst deed ten tijde van de mijnuitbating bij de Vorinimijn. De asfaltweg links volgt trouwens het tracé van de oude spoorweg, die hier vroeger van de haven van Kamáres kwam (in de jaren 1900-1920)!
We nemen de licht stijgende weg in het midden, maar net in de eerste bocht is het wat uitkijken! Bij het eind van de vangrail begint LINKS en tussen steenblokken het oude pad dat recht naar de top van Agios Simeoón loopt (rode stippen).
Let op: de Anávasi-kaart van 2007 is hier onjuist, de kaart van Terrain Maps is nauwkeuriger.
Even is het pad wat moeilijk - we moeten eigenlijk op een terras boven het wat versperde pad lopen -, maar gauw loopt het pad mooier en duidelijker tussen een lage en een hoge muur.
Na 3 minuten gaan we door een breed hekken en daarna loopt het pad vele minuten links van een muur: in het begin is het eerder een heel stenig spoor, later wordt het pad weer duidelijker. Enkele keren komen we vlak naast de muur (rode stippen en cairns).
Na een tijdje komen we meer tussen groene struiken; we gaan even weg van de muur, maar verder komen we er weer praktisch naast. Het nu roodachtige pad is heel duidelijk - af en toe is er een vage rode stip, maar we lieten ook zelf veel cairns.
Ga nooit meer dan enkele meter weg van de muur.

Na weer 11 minuten loopt het pad opnieuw vlak naast de muur, en de top komt nu vlug dichterbij, maar de afgrond links is indrukwekkend. Er volgt even een plat stuk naast de mooie muur, en dan is het opletten!
Hier moeten we de muur niet meer volgen - als we bij de hoek ervan komen, zijn we te ver! We moeten dus links houden, zodat we eerst naast cairns passeren en dan naast een oude kalkoven. Daarna volgen we een rood spoor dat op dezelfde hoogte blijft lopen. Vóór ons en rechts onder de top zien we een cirkelvormige muur: daarnaast moeten we terecht komen...
Na een tijdje zien we in waarom we per se op dezelfde hoogte moesten blijven: wat verder is er slechts op één plaats een passage mogelijk tussen de diepe vallei links en de afdalende rotskam + muur rechts.

We gaan dus links de trap op en na 2 minuten komen we op de asfaltweg. Let nu op, want hier is er een nieuw tracé: in de bocht zelf en rechts van de steunmuur, gaat het pad verder. We klimmen weer 6 minuten begeleid door stippen en steenmannetjes tot we weer op de weg komen, rechts van het radarstation. Rechts van een soort vervallen uitkijktoren gaat het betonnen pad verder op de helling. Na nog eens 3 minuten steken we een laatste keer de weg over en via een mooie trap komen we eindelijk boven bij het klooster.

[Wie liever niet het wat verwaarloosde pad naar de top van de Agios Simeoón volgt, omdat het soms wel rakelings langs de diepe vallei loopt, kan de asfaltweg verder blijven volgen. Op deze troosteloze weg lopen we onder het kapelletje van Agios Galátis door en hebben we daarna rechts zicht op de rokende Vorínimijn. We blijven de nu weg in totaal 20 minuten volgen, tot we aankomen op een soort plateau van grijze rotsen bezaaid met groen.

In het half uurtje dat ons nu nog van de top scheidt, zullen we nu afwisselend de weg en het oude pad volgen. Eerst moeten we nog wel 10 minuten op de weg lopen - soms zien we sporen van het pad, 1 keer ook een wegwijzer links van ons... Vijftig meter voorbij een witgeverfd hokje, bij een bocht naar rechts, kunnen we links omhoog gelukkig nog een flink stuk van de mooie, oude pelgrimstrap gebruiken - een route die we hierboven al hebben beschreven.]

Het klooster, zowel de kerk als de eetzaal, is open; een waterput kan voor verfrissend water zorgen. En het uitzicht, 476 meter hoog, is gewoon schitterend, zowel op de baai van Kamáres, als op Sérifos (met Chóra zichtbaar bij helder weer) als op het klooster op de volgende top, de Profítis Ilías Troulakioú. Een ideale plek om rustig te picknicken.

Van op de Agios Simeoón daal je naar de Vorínimijn af, waarbij je eerst 8 minuten dezelfde weg als daar straks volgt, het oude pad, 3 keer onderbroken door de asfaltweg:
- 1 minuut op de trap naar beneden en dan, bij de weg, rechtover verder
- na weer 3 minuten komen we bij het hokje weer op de weg - met enige moeite gaan we voorbij de bocht rechtover verder op het pad (stip en steenmannetje)
- via het nieuwe tracé komen we in de haarspeldbocht van de weg uit en dan gaan we weer op het oude pad rechts verder (oranje stip).

Na 8 minuten komen we op het punt waar we straks op dit oude pad uitkwamen; nu gaan we hier rechtdoor en na enkele minuten komen we op de asfaltweg uit, die we nu 10 minuten naar rechts moeten volgen tot bij de Vorinimijn.

Aangekomen ter hoogte van de mijn, nu een rokende vuilnisbelt, moeten we de verdere terugweg naar Artemónas enkele meter links voorbij de bocht van de weg zoeken: hier zijn er resten van een betonnen paadje, en, als we dit naar rechts volgen, lopen we vlak langs de mijn en ontdekken we er een ijzeren wegwijzer. Daarna lopen we links van een wit gebouwtje en enkele meter achter dit gebouwtje is er een rotsachtig pad, dat we naar rechts moeten volgen. 

Vanaf nu is het pad vrij duidelijk: soms is het versterkt met beton, soms is het opvallend roodachtig, door de aanwezigheid van ertsen - de weg naar Cherrónissos loopt links onder ons. 
Verder begint dan een lange afdaling op een prachtige trap, naar rechts buigend. Ten slotte komen we bij een waterbak in de bedding van een riviertje terecht. We volgen die enkele minuten naar rechts, tot we, bij een wegwijzer, weer links uit de bedding omhoog gaan - we zijn zo'n 20 minuten op weg sedert de mijn. Na een korte klim komen we weer bij een waterbak, en we nemen het pad rechts ervan. Er volgt nu gedurende een 7-tal minuten weer een mooie trap, daarna komt er een heel aangenaam, vlakker traject - rechts van ons hebben we zicht op de heuvels met de vele terrassen.
Na een kwartiertje volgt er een kleine afdaling in een vallei, dan weer een klim omhoog. Vijf minuten verder kunnen we, als we dat willen, links naar het mooie kerkje van Agios Dimítrios, waar we ons aan de waterput kunnen verfrissen. We hebben er ook  een mooi zicht naar de Panagía ta Mángana toe.
We keren terug naar het hoofdpad en even verder houden we rechts (wegwijzer); na weer een paar minuten komen we uit op de dwarsgrindweg (wegwijzer): links gaan we naar Panagía ta Mángana (zie de wandeling Apollonía - Ta Mángana), maar wij gaan nu rechts.

Bij het 1ste kruispunt buigen we links met de waterleiding mee, bij het 2de gaan we weer links, weg van de waterleiding, daarna gaat het rechtdoor. Na 10 minuten komen we bij de eerste huizen van Artemónas: we gaan hier rechts het dorp in. We lopen recht op een huis met grijze ramen en deur, waar we links houden. Bij de palmboom (met erachter een kerk met blauwe koepel) houden we links (dit is de Odós Grypári) en zo komen we op de hoofdstraat die we naar rechts volgen, langs de mooie kerken van Panagía Kóchi (in de bocht naar links) en van Panagía tis Ammou (met een prachtige ikonostási en met de datum 28 juli 1788 op de drempel), langs enkele herenhuizen en langs de schilderachtige school, tot op het pleintje. We kunnen nu nog verder rechtdoor naar Apollonía, maar waarschijnlijk lokt links de aangename bar Margaríta of het restaurant Liotrivi. Wat verder naar links is de bushalte.