Tijd: Het is het best niet te laat te vertrekken, zeker in de zomer. De geleidelijk stijgende wandeling in de vallei links van de Profítis Ilías tot Agia Marína duurt ongeveer 1u35 - we laten de beklimming van de Profítis Ilías zelf liever voor een andere keer. Het is dan nog een kleine 20 minuten tot Agios Konstantínos en nog eens 40 minuten tot bij Tósou Neroú. 
De zware klim naar de pas boven Kamáres duurt 40 minuten, dan is het 35 minuten heel mooi wandelen tot bij Agios Elefthérios en ten slotte is het nog een 45 minuten afdalen tot in Apollonía. Een totaal van 4u30 echte wandeltijd (EWT), wat betekent dat je een hele dag wandelen - maar wat een wandeling! - voor de boeg hebt.

Het Stavróskerkje, op de weg naar Katavatí.

We gaan rechtdoor, de lange mooie trap op, en komen weer na 5 minuten aan het gymnásio, de middelbare school. We gaan nog verder op deze straat, lopen even rechts van een bocht van de asfaltweg en zo verder naar Katavatí. We laten de straat die naar een kerk met witte koepel gaat, rechts liggen, lopen langs het hotel Galíni en verder licht omhoog (weer 1 pad rechts laten), tot voorbij een wit kerkje met een wit koepeltje, de Panagía Angeloktísti - met een mooie sarcofaag ervoor. De weg loopt nog even naar beneden, maar dan nemen we, 15 minuten na ons vertrek, de straat rechts, waar een wegwijzer naar de Profítis Ilías staat.

We volgen het brede betonnen pad, laten een betonwegje links, een aarden pad links en even verder een aarden pad rechts. We blijven heel de weg op het betonwegje, dat na enkele minuten uitkomt op de rondweg rond Apollonía. We steken deze weg schuin rechts over en vinden daar het mooie monopáti met een grote wegwijzer naar Profítis Ilías en Mávro Chorió  - we zijn nu nagenoeg 20 minuten onder weg.

(0u23) We volgen nu een mooi pad dat eerst 5 minuten klimt langs een soms heel mooi geplaveide trap, en letten niet op enkele kleine zijweggetjes; daarna gaat het pad vrij plat verder. Na 10 minuten laten we een pad links dat omhoog gaat naar Agii Anárgyri en na een goede 15 minuten - we zijn al in het prachtige binnenland van Sífnos - komen we bij het pad dat rechts omhoog gaat naar de Profítis Ilías, waarvan wij het klooster op de top nog niet zien.

De splitsing van de paden naar Vathý en Agia Marína, rechtdoor, en naar de Profítis Ilías, naar rechts.

(0u39) We laten de beklimming voor een andere keer, en gaan rechtdoor; het pad loopt verder door een klein ravijn en na 3-4 minuten komen we op een soort rotsachtig plateau, met voor ons de hoek van een muur. Op de tegenoverliggende heuvel is het mooie kerkje van Agios Eustáthios te zien. Het pad dat vóór de hoek van de muur naar links gaat, leidt naar Agios Eustáthios en verder naar Agios Andréas (bordje Agios Stathys).

Wij blijven nu RECHTS van de muur en gaan licht omhoog. Het pad blijft heel duidelijk, buigt naar rechts met de vallei mee en gauw zien we voor ons enkele ruïnes en vooral de oude, mooie kerk van Taxiárchis tis Skáfis.

Taxiárchis tis Skáfis, met enkele vrij goed bewaarde fresco's.

(0u45) Vóór de kerk laten we een wegje links, wij lopen rechts van een palmboom, met de bedenking: hoe komt die hier? Een trap rechts leidt naar het klooster, waar het aangenaam rusten is; de deur is open, er zijn muurschilderingen achter de ikonostási, het ruikt er naar wierook...
Je kunt er zelfs tot op het dak, naast de koepel, klimmen, van waar je een mooi uitzicht op de Profítis Ilías hebt.

Het eigenlijke monopáti loopt onder het klooster door en stijgt de volgende 20 minuten gestaag, soms als trap, vaak smal  tussen de muur links en de rots rechts - in de zomer kan het hier echt heet zijn! Na een 8-tal minuten dalen we wel even af in een groene vallei, met rechts een mooi uitzicht op de Profítis Ilías en het klooster, maar dan gaat het weer steil omhoog. 

Tussen Taxiárchis en Agia Marína: mooie trappen en zelfs een beschaduwde plek...

Twintig minuten na Taxiárchis komen we zo op een soort plateau, bezaaid met struiken. Net daarvoor zorgen enkele bomen en zelfs een vooroverhangende rots voor schaduw - profiteer ervan...

(1u12) Direct als je aan het einde van de muur en op het open plateau komt, splitst de weg: links gaan de wandelingen naar Vathý (zie Apollonía - Vathý), maar nu volgen we het brede, roodstenige pad rechts. 

De splitsing van de paden naar Vathý (links) en Agia Marína (rechts).

De volgende minuten buigen we geleidelijk op het brede pad naar rechts af, en na 3 minuten komen we tegen de nieuwe brandweg aan: we lopen er enkele minuten vlak naast en links zien we op een heuvel de ruïnes van Mávro Chorió, rechts zien we vrij ver en hoog de Profítis Ilías oprijzen.  Uiteindelijk komen we op de grindweg uit die we rechts volgen (cairn). 
Na enkele minuten zien we het oude pad soms links van de weg, maar sla niet te vroeg af en neem het eerste zijpad links NIET, dat loopt op een ruïne uit. 
Wacht op de brede afslag , waar de weg naar rechts draait, met het hoge klooster voor ons, na exact 6 minuten - et liggen 3 stenen op elkaar tegen een boompje links van de weg.

(1u22) We komen tegen een cirkelvormige muur aan, maar gauw gaan we met het brede pad er RECHTS van weg. We lopen nu tussen hoge groene struiken en zien links van ons Agia Marína al liggen, in een groots landschap; het pad loopt voorlopig nog in de richting van de Profítis Ilías.

Het pad tussen de struiken naar Agia Marína.

Panorama op Agia Marína.

(1u30) Een eindje verder lopen we weer even rechts van een muur; verder wordt het terrein opener, met veel geiten en schapen. We zien inderdaad de boerderij van Kouní rechts van ons liggen.

We draaien nu weer naar links en komen op een geplaveid pad terecht, soms met trappen, dat naar het mooi gelegen Agia Marína loopt.

(1u37) In de laatste bocht VOOR Agia Marína, daar waar het pad weer geplaveid is, gaat er schuin rechts een zijpad omhoog tussen struiken - er is een steenmannetje.

[We kunnen eerst even rechtdoor lopen, want het kloostertje van Agia Marína is een omwegje waard: het is prachtig gelegen; de deur is open en er is een gastenboek waar je je indrukken kunt neerschrijven.]

Het mooi gelegen kloostertje van Agia Marína.

(1u37) Na een bezoekje aan Agia Marína gaan we terug naar het zijpad, dat omhoog loopt tussen de struiken in de richting van een klein wit gebouw in de verte. In het begin is het pad niet zo duidelijk: we houden rechts, want links is er een diepe afgrond. We blijven dus eerst ongeveer op dezelfde hoogte en pas na enkele minuten begint een steile afdaling tussen de bomen, zodat we na circa 9 minuten uitkomen op een plek met enkele waterbakken en een waterput, aan de hoek van een muur.

(1u46)  We gaan RECHTS van de hoek van de muur verder, lopen langs de muur met links weer de afgrond, klimmen op gladde rotsen en komen zo op een soort kaap, links van een muur, en met Agios Konstantínos voor ons.

(1u52) Even verder is er een onduidelijke splitsing (steenmannetje): we mogen hier absoluut niet links afdalen, maar we moeten RECHTS naar een stal en een muur. Daarna pas buigen we links, gaan rechts van een muur verder en passeren zo tussen muren boven het vierkant gebouwtje van Agios Konstantínos.

Het kleine kerkje van Agios Konstantínos.

Zo'n 100 meter VOOR Agios Konstantínos nemen we het duidelijke pad rechts omhoog: vanaf hier loopt het pad duidelijk tussen twee muren in noordwestelijke richting. Links van ons zien we de eilandengroep van Mílos en Kímolos - de rust en de stilte zijn hier indrukwekkend. De muren komen na een tijdje dichter bij elkaar.

(2u00) Na enkele minuten laten we de muren achter ons, het pad lijkt te splitsen en we gaan links (2 grote cairns). Ons pad is nu heel mooi en recent vrij gemaakt: het daalt na 5 minuten af tot bij een muur, met erachter 2 witte gebouwtjes en we gaan links ervan verder.
Na 1-2 minuten duiken we weer in het groen (cairns): ook dit pad is heel goed vrijgemaakt, sedert 2009. Vanaf nu zullen vele gele vlekken en af en toe een steenmannetje zorgen voor een duidelijke afdaling. We volgen nu een prachtig monopáti tussen groene struiken, met een schitterend zicht links op de kust + de eilandengroep van Polyégos (links), Kímolos (vooraan) en Mílos.
Eerst daalt het duidelijk vrijgemaakte pad (er zijn zelfs boompjes weggekapt) geleidelijk af, later wat sneller. 

Het heel mooie pad dat afdaalt naar de Panagía Tósou Neroú.

(2u14) Na 7 minuten zien we eindelijk Tósou Neroú voor ons: we dalen verder af op grijze stenen tussen laag groen - de afdaling is niet gemakkelijk door de scherpe stenen.
Let op: tegen het eind moeten we een bocht naar rechts volgen (2 cairns), en niet links op de grijze stenen gaan. Zo dalen we verder af, op een nu smaller en kronkelend pad, maar de steenmannetjes en de gele stippen maken het ons gemakkelijk. Na in totaal 17 minuten komen we terecht op de bodem van een smalle vallei, nu onder en merkelijk rechts van het klooster.

(2u31) We draaien links en klimmen nu weer naar het klooster toe.
Zo komen we uit bij de ronde hoek van een muur. Links daalt een pad verder af naar het strandje van Vlási, rechts omhoog (gele stip) leidt het pad in 5 minuten tot bij het grote klooster. (2u31)

[Als je dus links nog 15 minuten verder afdaalt, kom je bij het strandje van Vlási terecht. De laatste minuten lopen we via een zigzaggende stenen trap (176 treden), die begint vlak links van een vallei vol oleanders - als ze in bloei zijn een prachtig zicht! Zo komen we op het idyllisch keistrandje, waar het heldere water je uitnodigt om te zwemmen. Daarna moet je de hele weg terug omhoog tot bij het klooster...]

Het mooie klooster van de Panagía Tósou Neroú (OLV van het vele water!) ligt 150 meter hoog: het is een heel gastvrije plek met een waterput (maar geen emmertje), een keuken met eetgerief, enkele vaatjes wijn (!) en een koelkast, een grote eetzaal, vier bedden en een frisse kerk - en er is zelfs een toilet. Alles lijkt te wachten op een grote schare van pelgrims, maar nu is het er heel rustig en stil.

Het mooie klooster van de Panagía Tósou Neroú, met de eetzaal en veel eetgerei...

(2u31) We vertrekken bij de windroos op de trap en wandelen nu recht naar het noorden. Voor de terugweg naar Apollonía via Agios Elefthérios moeten we inderdaad eerst 40 minuten gestaag en lastig klimmen op een stenig, maar duidelijk pad tot op de pas. Het uitzicht achter ons is grandioos.

Panagía tósou Neroú en de kust.

Als we via de pas de heuvelrug zijn overgestoken, ontdekken we plots voor ons de baai van Kamáres  - hier zijn we 410 meter hoog.

Uitzicht op de baai van Kamáres.

(3u11) We volgen het duidelijke pad naar rechts en blijven nu 35 minuten genieten van het prachtige uitzicht op de vallei. Links beneden zien we de resten van enkele torens (langs hier loopt een heel vaag pad rechtstreeks naar beneden, helemaal tot in Kamáres - zie eventueel de wandeling Kamáres - Tósou Neroú). Ongeveer 15 minuten voorbij de pas, als je ter hoogte van de derde heuvel komt, zijn er ook resten van mijnuitbating. Zo komen we uiteindelijk via een zacht dalend pad "en corniche" uit bij de grote antenne met de radarreflector en daar gaan we wat naar rechts om aan te komen bij de bescheiden gebouwen van Agios Elefthérios. De waterput is praktisch droog, in het gastenboek staan slechts enkele namen, er heerst rust en stilte op deze geïsoleerde plek, ongeveer 325 meter hoog. (3u39)

Het klooster van Agios Elefthérios.

(3u46) We dalen nu vrij lang via een heel mooi en slingerend pad in de vallei af; voor ons zien we al Apollonía en het klooster van Theológos tou Mongoú. Zo komen we op de grindweg uit met voor ons Theológos tou Mongoú. 
Hier gaan we links en dan is het heel even speuren naar het pad: na ongeveer 50 meter, vóór een slordige metalen afsluiting, moeten we rechts beneden in de begroeiing wat zoeken om het moeilijk zichtbare pad te vinden. Na 100 meter wordt het duidelijker, het loopt links van een muur en brengt ons tot links van het Theológos-klooster. Bij de ingang ervan wordt het pad beton, het slingert verder tussen een kitscherig kerkje met blauwe koepel rechts en een even banaal wit kerkje links. Wat verder houden we links en via een rotsachtige helling en trap - met links het kleine kerkje van de Panagía Ródoon toon Amarántoon -  komen we beneden tot op de weg. Je kunt hier op de weg op de bus naar Kamáres wachten (op voorwaarde dat je de uren hebt genoteerd vooraf!), maar het is natuurlijk gezelliger wachten op het terrasje van café Lákis op de platía van Apollonía. Daarvoor moet je de grote weg naar rechts volgen, om in 10 minuten in het centrum van het dorp te komen. (4u30) 

Voor de printbare versie
met alleen de tekst
in één kolom
hier klikken.