Chóra - Sinetí - Dipotámata-vallei en terug

Beoordeling: Deze wandeling heen en terug maakt het mogelijk vanuit Chóra de schitterende Dipotámata-vallei in de twee richtingen te bewandelen. De paden, o.a. tussen Chóra en Sinetí en in de Dipotámata-vallei, zijn heel mooi, en in die vallei zijn de vele resten van watermolens heel interessant. De wandeling is vrij goed bewegwijzerd met [3]. Krijgt als beoordeling ***.

Tijd: De wandeling tot in Sinetí duurt in effectieve wandeltijd 1u10  en dan is het nog eens een goede 1u10 tot bij de gerestaureerde watermolen aan het eind van de Dipotámata-vallei. Voor de terugweg rekenen we dezelfde tijd, zodat de totale EWT op zo'n 4u40 komt. De totale wandeltijd (TWT) zal, afhankelijk van je rust- en picknickpauzes, heel wat meer bedragen.

(0u14) We stijgen een achttal minuten op een mooie slingerende trap, met uitzicht over de hele vallei, met Chóra en daarachter de dorpjes Ipsiloú en Lámira. Na 8 minuten is de trap vernield en gaan we links en hoger in de richting van een kapel, zodat we na 1 minuut op de asfaltweg komen. Schuin rechts en rechtover vervolgt het pad door een klein dal en dan zien we het op de tegenoverliggende helling verder lopen. Na 5 minuten kruisen we het dalletje - het water is omzoomd door oleanderstruiken - en dan volgt er een prachtige klim op een heel mooie, wat overgroeide trap. Let even op het gebruik van grote, platte stenen, in tegenstelling tot de recht geplaatste kleinere stenen op het pad naar Apíkia. Na 8 minuten kruisen we weer de asfaltweg en dan klimmen we nog eens 8 minuten verder tot we op een rotsplateau uitkomen, met een schitterend uitzicht op Chóra en de hele vallei.

(0u46) Enkele minuten verder, voorbij de heuvelkam, verdwijnt Chóra uit het gezicht en na weer enkele minuten is er een splitsing: we gaan links (vage rode pijl als enige aanduiding!), het pad rechts loopt waarschijnlijk naar het dorpje Vrachnoú. In enkele minuten dalen we af tot op de asfaltweg, die we naar rechts volgen - geen enkele aanduiding meer!! Na 5 minuten is er een splitsing: we gaan links/rechtdoor richting Sinetí (wegwijzer) en vervolgen nog enkele minuten op het asfalt. Zoals bij de meeste dorpen op Andros liggen ook in Sinetí de huizen erg verspreid, zodat je je niet makkelijk kunt oriënteren, maar de kerk is van ver zichtbaar. We nemen het best de eerste trapstraat naar rechts en houden bij splitsingen rechts, naar de kerk toe. Van op het terras voor de kerk houden we dezelfde zuidzuidwestelijke richting aan, tot we bij het kafenío I Vrísi aankomen: er is een aangenaam terrasje, met links ervan een bron ("vrísi") met het opschrift "18 juli 1892".

(1u09) Voor het vervolg van de wandeling nemen we, op advies van de vriendelijke mensen van I Vrísi, de trap links van de bron; we nemen dan weer de eerste straat links en na enkele minuten houden we rechts om de trappen omhoog te volgen tot boven de rotsachtige vallei. Na vele treden en 6 minuten na ons vertrek komen we op een betonwegje terecht, dat hier dood loopt bij het waterreservoir. We volgen het betonwegje naar links, het klimt pittig en na 7 minuten komen we weer op de asfaltweg terecht - we moeten die gedurende bijna 1 kilometer naar links volgen. We gaan een eerste grindweg die scherp terugloopt voorbij en na ongeveer 700-800 meter of 10 minuten zien we links van ons weer een grindweg, maar 15 meter VOORBIJ dit wegje begint ook een pad, tussen muren, dat parallel met de grindweg loopt (rode pijl op steen en een [3]). 

(1u33) We gaan nu geleidelijk dieper de Dipotámata-kloof in, via een prachtig pad, met mooie muurtjes - let op de heel mooie schist-platen links! -, met klaterend water onder ons en midden de bloeiende brem (mei 2005). Zelfs in september 2007, na een heel droge zomer, liep nog water in de vallei! Na 6 minuten eindigt de grindweg, maar wij blijven op ons schitterende pad [3]. Na in totaal een goed kwartier steken we het riviertje over op een heel mooie brug, met ernaast de ruïne van een watermolen - vanaf hier lagen er vroeger stroomopwaarts naar Exo Vouní toe meer dan tien watermolens!

(1u49) Over de brug klimt een schitterende kalderími steeds hoger; af en toe hebben we rechts heel mooie uitzichten op de kloof, met vele terrassen en ruïnes van watermolens. Na een tijdje is het pad wat smaller, wat overgroeid en ook nat door stromend water, maar daarna wordt het weer een heel mooi trappenpad. Ongeveer 12 minuten voorbij de brug zijn we bijna boven op de heuvelkam, maar hier splitst het pad: links gaat het verder naar Kochílou en Ormos Korthíou (pijl + [3]) - zie de wandeling Chóra - Sinetí - Ormos Korthíou.

(2u02) Maar vandaag blijven we in de vallei RECHTDOOR gaan op een mooi pad met mooie platte stenen opzij. We zien het vervolg van het pad tussen muren op de andere heuvel recht voor ons lopen en we komen inderdaad na 5 minuten op een T-splitsing waar we scherp naar rechts gaan. Het pad is nu wel meer overgroeid, zodat we na 1 minuut even links ervan verder moeten gaan, waarna we weer op het oude pad kunnen. Na weer 3 minuten komen we bij een stenen versperring.

[Over de versperring gaat het pad nog verder en daalt het in de vallei af - bijna direct is er rechts over de muur wel een mooie taffoni -, maar na 5 minuten loopt het dood...]

(2u10) Net voorbij de stenen versperring kunnen we via een vaag pad LINKS omhoog tot op de asfaltweg - er staat zelfs wel een steenmannetje, er gelaten door Pierre Songis, een fervente Franse wandelaar. We gaan op de weg rechts en die moeten we nu zo'n 700 meter of 10 minuten volgen tot in de scherpe bocht aan het einde van de vallei.

(2u21) Net voorbij de helft van de bocht is er een grindwegje links, waar een wegwijzer ons wijst naar de "nerómylo n° 5". We kunnen hier inderdaad een kort eindje het grindwegje volgen en dan links met trappen omlaag tot bij een gerestaureerde watermolen. Rechts ervan kun je tot op het dak klauteren om te zien hoe de toevoer van water werkte: er is een reservoir gemaakt van rechtopstaande stenen en via een gat, met een stop en een hefboom bediend van beneden, stroomde het water op het plat draaiende rad.

(2u25) Voor de terugweg volgen we identiek dezelfde weg.
We lopen dus op de asfaltweg terug en na 10 minuten is het even het pad zoeken: voorbij het 2de bord dat een bocht aankondigt is er gelukkig, 10 meter voor een grote elektriciteitspaal met steunkabels, het steenmannetje van Pierre Songis. Een vaag pad gaat naar beneden en zo komen we op het mooie pad uit dat we nu de hele tijd naar rechts zullen volgen. Eerst stappen we nog over een steenversperring en dan volgt een stukje pad dat vrij overgroeid is, zodat we zelfs even rechts van het pad verder moeten. Zo'n 5 minuten verder komen we aan de driesprong waar het rechts omhoog naar Kochílou is en waar wij natuurlijk rechtdoor verder afdalen in de vallei. Van hier is het pad heel duidelijk, zodat enkele korte aanwijzingen zullen volstaan:

(2u44) Eerst dalen we verder af en komen we na 10-11 minuten aan de mooie brug. Dan gaat het schitterende pad licht omhoog, met soms heel mooie muurtjes erlangs, en na 16 minuten komen we weer op de asfaltweg.

(3u10)  We volgen de weg naar rechts en nemen na 10-11 minuten het betonwegje rechts naar Sinetí. Waar het dood loopt, bij de watertank, gaan we de trappen naar beneden af tot we midden in het dorp bij de bron en het café I Vrísi aankomen, misschien de goede plek voor wat rust?

(3u33) We lopen langs de kerk en de aanduidingen [3] volgend komen we bij het eind van het dorp, waar we de asfaltweg richting Chóra nemen. Die volgen we nog enkele minuten en gaan op het kruispunt natuurlijk rechtdoor. Dan is het nog zo'n 400 meter langs de weg, tot we links het trappenpad zien dat het oude pad is naar Chóra.

(3u48) Het vervolg van het pad is duidelijk: na 2 minuten houden we bij de splitsing rechts en dan duikt gauw Chóra op. Als we na een half uurtje de asfaltweg weer moeten oversteken, vervolgt het pad schuin rechts. In de late namiddag hebben we heel de tijd een schitterend uitzicht op Chóra.

(4u19) We lopen langs de kapel en dalen dan nog 8 minuten op een mooie, slingerende trap. We komen uit bij de taverne, waar we rechts gaan tot aan het Parapórti-strand. We volgen dat strand, steken de monding van het riviertje over en gaan dan de trappen op tot op het Kaïri-plein. En daar is het links nog heel even tot bij ons vertrekpunt... (4u42)