Beoordeling: Deze wandeling gaat door een vrij onbekend deel van het binnenland van Sérifos om te eindigen via het Kástro tis Griás aan het eenzame strand van Koutalás. Een alternatief pad volgt wandeling [3] en eindigt eveneens in Koutalás. Verdient **.

Tijd: Je kunt deze wandeling in ongeveer 2u10 (EWT) maken: naar het kruispunt bij Gýftika is het zo'n 45 minuten wandelen, dan een 35 - 40 minuten tot op de asfaltweg bij Agia Marína en ten slotte nog 50 minuten tot in Koutalás. Wij wandelden als TWT van half twaalf tot vier uur, en konden dan nog enkele uurtjes lekker zitten op het strand - voor de terugkeer moet je wel een taxi bellen (25 € in juni 2006).

Routebeschrijving: In de veronderstelling dat je vertrekt vanuit Chóra, laten we onze wandeling beginnen op het buspleintje.

[Ga je toch eerst te voet van Livadi naar Chóra, dan verwijzen we je naar de routebeschrijving van de wandeling Livadi-Chóra-Livadi.]

Op het busplein in Páno Chóra zien we aan de zuidkant het kafenío I Míli (De Molens), de "agora" van Michaïl Bofilios en enkele cafeetjes. 

Het café I Míli (De Molens) in Chóra.

Het wandelbordje [2] bij het vertrekpunt in Chóra.

Rechts (met ons gezicht naar I Míli) gaat de weg het dorp in, links loopt de weg omhoog naar de molens toe. Wij gaan links en even verder nemen we het stijgende betonstraatje links van de molens - we zien er een wandelbord [2] en ook een [2] op een paal. Al na 2 minuten wordt het straatje een heel stenig monopáti. We gaan recht tegen de helling naar een wandelbordje op een paaltje en komen zo op een erg goed bewaarde kalderími - eens voorbij de duidelijke steunmuur gaan we naar links. Nu zullen we heel de weg een prachtige oude kalderími volgen, die tegen de dorre bergwand aan loopt. Achter ons zien we een hele reeks eilanden: van links naar rechts Náxos, Páros, Antíparos met heel ver Ios, het topje van Síkinos, dan duidelijk Sífnos met een topje van Folégandros, en ten slotte Mílos en Kímolos.

Een terugblik van op de prachtige kalderími vanuit Chóra.

We gaan nu gestaag omhoog op één van de mooiste kalderímia van de Cycladen, met goed bewaarde steunmuren, links buigend naar de pas met de kapel van Agios Geórgios. Na 16 minuten onafgebroken klimmen wordt het pad weer rotsachtig en klimmen we tot bij de eenvoudige kapel op de pas.

Voor ons zien we nu een nog altijd kale helling, met links het helikopterveld en ver op de kim een vierkant wit gebouwtje - dat is de kapel van Profítis ilías en daar komen we straks langs. We gaan nog 12-13 minuten op het stenige pad verder, altijd tegen de kale rotshelling aan, en komen dan bij een wandelbordje op een asfaltwegje uit. Links ligt het helikopterveld, wij gaan nog 4 minuten rechtdoor verder tot we op de hoofdweg komen - dit is Gýftika.

Rechtover is er een grindweg met een bordje voor wandeling [4] naar Vársamo en Panagiá.

[Om deze wandeling [4] te volgen moeten we het 2de karrenspoor rechts nemen, waar een bordje ons bijna direct links op een smal pad stuurt.]

Vandaag evenwel nemen we het pad links, rechtover het 2de karrenspoor - dus NIET de weg rechtdoor. Het pad loopt links van deze weg, parallel ermee, naar een elektriciteitspaal toe. We wandelen na 1 minuut onder een timmeratelier door (met een blaffende hond) en gaan dan 9 minuten omhoog op een stenig pad, tot we op een hier doodlopende grindweg komen. Zo komen we bij de kapel van Profítis Ilías, waarvan het hekken gesloten is met een hangslot.

We wandelen 8 minuten op de grindweg en beschrijven een grote bocht naar links; dan laten we een wegje rechts dat omhoog gaat naar Agios Mámas en gaan rechtdoor verder op een nu wat vager karrenspoor. Na weer 1-2 minuten komen we op een wat hogere heuvelrug en zien we ook een pad links dat naar de asfaltweg loopt. We blijven het karrenspoor, dat naar ons gevoel te veel naar rechts draait, nog zo'n 5 minuten volgen en komen dan weer op een grindweg die we scherp naar links volgen. Deze weg slingert nu naar beneden tot op de asfaltweg - met voor ons de grote eilandengroep van Kímolos, Mílos en Antímilos.

Aan de rand van de weg staat een charmant marmeren wegwijzertje dat o.a. naar Agia Thékla wijst...

Het wegwijzertje naar Agia Thékla.

We volgen de asfaltweg 3 minuten naar rechts, slaan zeker niet te vroeg af op vage sporen en nemen dan in de bocht naar rechts een grindweg naar links - net op het moment dat we de kapel van Agia Marína rechts van de weg al zien liggen.

[Het einde van het pad dat we nu zullen volgen is niet zo evident. Wil je een makkelijker weg naar Koutalás, dan blijf je de asfaltweg nog zo'n 15 minuten volgen, tot je het duidelijke wandelbord van wandeling [3] naar links ziet - dat is een heel veilige weg naar het strand, maar het vraagt wat meer lopen op de asfaltweg ...]

Het alternatieve pad [3] naar Koutalás...

In de veronderstelling dat we nu het pad via het Kástro tis Griás zullen volgen, gaan we dus even voor Agia Marína naar links. Het begin van dit pad is moeilijk te ontdekken, maar we zien het links beneden lopen. We moeten in elk geval NIET tot de 2 kleine gebouwtjes gaan, maar blijven eerder op het vage spoor. Zo dalen we af in een dubbele bocht en komen na 5 minuten tussen muren terecht. Deze muren lopen naar elkaar toe, we moeten door een hekken van ijzerwerk en lopen vanaf nu naar beneden op een soort heuvelrug (die op de kaart de naam Ríki krijgt). Geitenpaadjes slingeren op deze heuvelrug tussen afgebrokkelde muurtjes naar beneden in de richting van de mooie top van het Kástro tis Griás, die ligt tussen de dubbele baai van Koutalás (rechts) en Gánema (links).

De heuveltop van het Kástro tis Griás.

Op deze manier dalen we in totaal zo'n 18 minuten af, soms tussen 2 muren, soms slingerend op een vager pad op de heuvelrug, maar altijd in dezelfde richting. Zo komen we uiteindelijk  aan de voet van de kegelvormige heuvel, waar een pad links en een pad rechts gaat.

We gaan rechts en nog 8 minuten vorderen we gemakkelijk op het pad, maar dan komen we bij een soort stal, waar het pad op rotsachtig terrein verdwijnt. Er zit ons niets anders op dan enkele minuten op moeilijk terrein naar beneden te klauteren, waarbij we wat links houden, tot we op de asfaltweg uitkomen.

[Wil je dit moeilijk stuk vermijden, dan kun je beter aan de voet van de heuvel het pad links nemen - wellicht is dit een makkelijker weg naar beneden. Ofwel kies je voor een heel duidelijk pad, en ga je, zoals hierboven gezegd, verder op de asfaltweg om het pad [3] te volgen.]

Na onze klauterpartij gaan we links op de asfaltweg tot we rechts een betonnen trap zien. We dalen die af, vinden een soort pad links van een huis en komen dan weer op een grindweg die ons tot op het keienstrand brengt.

[Wandeling [3] komt aan het andere, zuidwestelijke eind van het strand uit. Hier is een oprit naar de asfaltweg; als we, met de rug naar de zee, op de weg rechts gaan, vinden we even verder tussen 2 vervallen gebouwen het begin - of einde - van wandeling [3] , waarvan we een kenteken op een paal zien...]

[De taxirit terug naar Livádi (via Chóra) duurde meer dan een half uur en kostte ons 25 €. In de zomer 2008 was er bus terug naar Chóra en Livádi om 16u40.]