Tijd: De effectieve wandeltijd (EWT) bedraagt 1u50: een half uur naar Langáda, van daar een klein kwartiertje naar Panagía Epanochorianí en dan een 35-40 minuten tot Tholária; de afdaling naar het strand van Egiáli tenslotte vraagt 25 minuten. De TWT wordt gauw zo'n 4 uur - wij wandelden van 12 tot 4 uur.
Als je vanuit Katápola eerst de bus moet nemen, dan neem je toch het best de bus rond half tien, zodat je rustig de tijd hebt en je je niet moet haasten. Er zijn aangename terrasjes in Langáda (I Lóza) en in Tholária (Choréftis of Kalí Kardiá) en aan het eind van de dag heb je nog de tijd om te zwemmen op het mooie strand van Egiáli.

Een prachtig geplaveid pad, later een brede trap, klimt gestaag door een groene vallei; de weg vinden is geen enkele probleem, er zijn slechts een paar onbetekende zijweggetjes. Na 10 minuten is er links een waterput met een schuilhok en na 20 minuten kruisen we de asfaltweg. Bij de ingang van het dorp gaan we verder rechts omhoog en na exact 30 minuten komen we bij een parkeerpleintje; we kunnen op een muurtje wat rusten onder de boompjes.

We wandelen nu verder omhoog, links langs het parkeerterreintje en verder het dorp in. Na 1 minuut gaan we links (we volgen wandeling [4]

We lopen nu het hele dorp door, steeds hoger, waarbij we eerst links houden. Na enkele minuten gaan we NIET links, en evenmin doen we dat wat verder - we kunnen wel een kijkje nemen onder en voorbij de overwelfde doorgang. Kort daarop gaat het wél links, daarna lopen we door een kleine overwelfde doorgang.

Al wandelend door Langáda...

Zo gaat het altijd hoger, we passeren de post en onder de mooie kerk, met een heel mooie, beschaduwde voorhof. Eindelijk komen we op het Lozapleintje, met een pantopolíon, een slagerij, een restaurantje, een groentewinkeltje en het mooie terras van I Loza.

Het Loza-pleintje in Langáda.

Daarna gaan we van op het pleintje in oostelijke richting naar beneden het dorp uit en weldra vinden we voor ons een mooie, betonnen weg, die afdaalt in de richting van de blauwe koepel van Panagía Epanochorianí. Na 3 minuten is er een splitsing: het wegje en de betonnen trap links lopen de vallei in en langs het verlaten dorpje Stroúmbos, wij gaan rechts verder op de betonnen weg, die dan een trap wordt. Links hebben we een mooi uitzicht op het verre Tholária en vlakbij op de ruïnes van Stroúmbos.

Uitzicht op Stroúmbos.

Na weer enkele minuten laten we twee keer een rotsachtig pad links liggen en na in totaal 5 minuten is er een nieuwe splitsing: links buigt het betonnen pad naar Panagía Epanochorianí, rechts vertrekt er een oud stenen pad met een bordje dat wijst naar Agios Theológos en Stavrós.

Wij wandelen dus naar links, recht in de richting van de blauwe koepel van Panagía Epanochorianí. We gaan nog even naar beneden en door een kleine vallei, daarna weer naar boven en na zo'n 6 minuten al komen we eerst bij een wit kapelletje, daarna bij de gebouwen van Panagía Epanochorianí - tussen de 2 kerken gaat er rechts een ander stenig pad naar Theológos.

Bij de Panagía Epanochorianí.

Het is hier een aangename plek met bomen en plaats om te picknicken. De kerk is - waarschijnlijk uitzonderlijk - open en mooi versierd, want we zijn aan de vooravond van 8 oktober, een feest van de Panagía of Heilige Maagd. Enkele iconen zijn echt de moeite waard.

Een icoon van de Heilige Maagd.

Naar het westen toe begint een stenig pad: na 1 minuut houden we rechts, na weer 1 minuut links en zo komen we even verder op het pad van Langáda naar Tholária, waar we rechts gaan - we zijn weer op het tracé van wandeling [4]. Dit is een gemakkelijk lopend pad dat meestal afdaalt en ons na weer 7 minuten op een dwarspad brengt dat van Stroúmbos komt. We hebben hier een schitterend uitzicht op de baai van Egiáli met het eiland Nikouriá. We gaan rechts, op een pad dat nu in 25 minuten recht naar Tholária loopt, waarvan we al enkele huizen zien. 
Eerst is ons pad nog een grindpad, dat even verder naar links buigt. In een wijde boog gaat het rond de groene vallei, met een mooi zicht op Langáda en op de zeven molens hoog op de berg daarachter. Er gaat nog een zijweg rechts naar Astrátios, maar we blijven altijd rechtdoor gaan op een pad dat enkele minuten verder een echte kalderími wordt en vooral over het laatste eind schitterend geplaveid is.

De mooie kalderími naar Tholária.

Na 15 minuten kalderími gaat een klein pad links naar een kerkje, maar wij klimmen verder naar het dorp, dat we naar het westelijk einde tot boven de kerk doorkruisen. 

Ernaast is een mooie zacharoplastío (patisserie), rechts is er een oude boog met een dak van houten balken - zo komen we bij het kafenío O Choréftis (De danser). Als we op onze stappen terugkeren, kunnen we ook heel aangenaam zitten in het kafenío bij de kerk Kalí Kardiá (Mooi Hart), het café met de langste naam die ik heb ontmoet in Griekenland, een "kafeouzomezedopantopolío", ofwel "een café waar je oúzo met mezé kunt krijgen en dat ook een algemene kruidenierszaak is"...

De oude doorgang in Tholária.

Voor het laatste deel van onze tocht dalen we vanaf de grote kerk even naar het zuiden af (richting Langáda), tot op het parkeerterrein. Tussen de lantaarnpalen begint een laatste pad - een bordje wijst naar Gialós, of het strand. Deze weg, in grind of over oude, stenen trappen, daalt in 25 minuten af naar het uiterste einde van het strand van Egiáli. Na een 5 minuten moeten we rechts houden [4] en even verder komen we voorbij een mooie bron.

Een bron onder Tholária.

Het uitzicht over de vallei is nog altijd heel mooi; na in totaal 15 minuten komt het oude en stenige pad ook voorbij een pittoresk kapelletje. Na weer 5 minuten komen we bij Egiáli op de asfaltweg uit, waar we even links en direct weer rechts gaan op een smal betonpad. We blijven rechts van een breed hekken en zo komen we ten slotte op het strand uit.

Ons pad komt op het strand van Egiáli uit.

Nu moeten we nog 10 minuten langs het strand tot bij de haven lopen, maar eerst nodigt de zee ons uit tot een lekkere zwempartij.

De baai van Egiáli, met Tholária op de heuvelflank.

Bij de haven kunnen we misschien rustig eten in één van de restaurantjes. Moet je nog terug naar Katápola, dan kun je kiezen tussen de bus en de Express  Skopelítis - maar controleer eerst de vertrektijden!
De tickets voor de Skopelítis neem je trouwens het best vooraf, in Katápola, zo ben je zeker dat de boot die dag vaart. Meestal komt hij aan om 20 uur en na een mooie tocht, o.a. door het nauwe kanaal tussen Amorgós en het eiland Nikouriá, bereikt hij Katápola om 21 uur.