Ioulída - Leeuw - Agii Theódori - Sorós - Kastrianí

 

Beoordeling: Deze wandeling verloopt eerst langs hetzelfde pad als wandeling [1] via de Leeuw naar Otziás, maar wijkt dan af in de richting van de baai van Spathí. Naast enkele mooie paden is er jammer genoeg ook een lang eind weg, die in 2009 werd geasfalteerd (ongeveer 3 km). Op het eind leidt een mooi pad tot aan de fotogenieke plek van Kastrianí.
In het begin is de wandeling goed bewegwijzerd met houten bordjes en roodwitte plaatjes met [1], verder ook even met [10].
Voor de terugkeer kun je opteren voor hetzelfde traject te voet. Wij namen vanuit Kastrianí een taxi terug (15 €). Verdient **. 

Tijd: Het gaat om middellange wandeling die als effectieve wandeltijd (EWT) zo'n 1u50 vraagt. In werkelijkheid reken je ongeveer met 3u30 TWT - als je vertrekt rond 10 uur, kun je rond half twee rustig picknicken bij het klooster van Kastrianí.

Routebeschrijving: (0u00) Voor alle wandelingen vanuit Chóra vertrekken we van op het parkeerterrein (met  bushalte). We gaan links van het winkeltje Kianos door de pittoreske gewelfde doorgang (de stóa) en komen zo op een minuscuul pleintje, de Piátsa, met het terrasje van het café/estiatório I Piátsa.
Het straatje links gaat naar het Kástro, wij gaan rechts door een modern gewelf naar het centrum. Na 20 meter houden we bij een groot houten wandelbord rechts; voor ons zien we de kerk met de rode koepel van Agios Dimítrios, we komen langs de mooie bar + terras En Levkoó en bereiken zo na enkele honderden meter via de Odós A. Lazarídi  het centrale plein, de "platía", met het "dimarchío" of gemeentehuis.
We gaan verder en houden bijna direct rechts van een elektriciteitswinkeltje om de trappenstraat omhoog te gaan (een bordje wijst naar de "archaíos léoon", de "oude leeuw"). Na 2 minuten komen we bij de splitsing van de belangrijke wandelingen [3] (rechts, naar Karthéa) en onze wandeling [1].
Het wandelbordje stuurt ons rechtdoor, en zo komen we na 1-2 minuten bij de grote kerk van Agios Spiridónas, met ernaast het mooie terras van restaurant To Stéki.

Voorbij de kerk volgen we altijd maar verder de mooie, brede hoofdstraat, licht stijgend. We verlaten de huizen en komen op een prachtig geplaveid pad, waarbij we aan de overkant van de vallei al het vervolg van het pad zien lopen, met eronder de plaats van de Leeuw. 
Ons pad buigt links onder het kerkhof met mooie pijnbomen door en zo krijgen we een mooi zicht achter ons op Chóra. We passeren een mooie bron met de tweekoppige adelaar en krijgen nu ook een mooi zicht op de Leeuw. Het pad maakt verder weer een bocht naar links, bij een bron en onder het kapelletje van Agios Elefthérios - een mooie plek om wat te genieten van het uitzicht op Chóra. De bestrating houdt op en zo komen we 2 minuten daarna bij het ijzeren hekje dat links toegang geeft tot de Leeuw van Kéa.

Dit schitterend beeld, daterend van de jaren 600 v.Chr., is een beeld van de archaïsche tijd; de lichte glimlach van het dier herinnert aan de glimlach van de kourosbeelden, zo typisch voor de archaïsche periode (7de - 6de eeuw v.Chr.). Deze leeuw is waarschijnlijk verbonden met de legende van de leeuw die de nimfen achtervolgt. Volgens de mythe zou de bloeiperiode van het eiland, toen rijk aan water (vandaar de oude naam "Hydroussa", van het oud-Grieks "hudoor" = water) en woonplaats van de waternimfen of Naïaden, brutaal verstoord zijn door de komst van een leeuw. De leeuw verjoeg de nimfen, die vluchtten naar het naburige Euboea, waarna een zware periode van droogte volgde. Daaraan kwam slechts een einde  doordat Aristaeus, zoon van Apollo, en bekend als uitvinder van de bijenkweek, door offers aan Zeus de zomerwind of meltémi deed ontstaan. Was de glimlach die wij bij de leeuw zien misschien toch eerder een grijns...? 

(0u18) Na dit mythologisch intermezzo keren we terug naar het hoofdpad dat we links verder volgen; het is af en toe rotsachtig, dan weer grind. Met een zo mogelijk nog mooier uitzicht links en achter ons komen we na een kleine 7 minuten uit bij een brede plek rond een prachtige plataan en de mooie Venjamin (Benjamin)-bron. De ringen in de muur rechtover wijzen erop dat dit een druk gebruikte drenkplaats of rustplaats voor de dieren was. De grote plataan spreidt zijn takken over heel de grote ruimte uit...
Het opschrift op de bron luidt: "Bron van de Archimandritos (= hogere abt) Venjamin de Chartofylax (= archivaris). Hij heeft ze hier op eigen kosten geplaatst ten gebruike van de voorbijganger". Links staat de datum 1863.

(0u25) Rechtdoor gaat ons zanderig pad horizontaal verder om na 2 minuten al bij een splitsing te komen met een mooie wegwijzer: links naar beneden gaat het pad [1] verder naar Otziás (nog 1u05, zie de wandeling Ioulída - Otziás), rechts gaat ons pad eerst in de richting van Spathí (nog 1u30).

(0u27) Deze keer gaan we dus rechts - sinds kort is er een markering [10] - en nu volgt een heel mooi en vlak eind, waarbij het pad soms tussen het groen loopt in een heel ander landschap. Af en toe hebben we links een uitzicht over de baai van Otziás. Na praktisch 10 minuten komen we op een grindwegje uit dat we rechts volgen, maar direct bereiken we de hoofdweg bij het kerkje van Agios Dimítrios - hier gaan we links (rode stip en pijl op de muur). De weg werd in 2009 geasfalteerd.

(0u35) Rechts van ons ligt nu een prachtige, diepe vallei. Na 4 minuten komen we bij een tweede kapel, met een bord dat het pad naar rechts aanduidt in de richting van de baai van Spathí. We blijven rechtdoor gaan op de grindweg, die een bocht naar links maakt en dan een flauwe bocht naar rechts. En dan nemen we, na weer 6 minuten, een duidelijk pad naar rechts, tussen een paal en een muurtje bekroond met een ijzeren afsluiting.

(0u45) Er volgt nu weer een heel mooi eind, waarbij het pad soms wel wat overgroeid is - maar er zijn ook mooie geplaveide stukken. Het uitzicht op de diepe vallei van Spathí blijft heel mooi, vooral op een uitkijkpunt dat we na 3 minuten bereiken!

(0u55) Na 10 minuten pad komen we weer op de asfaltweg uit die we rechtdoor volgen.

(1u05) Na nog eens 10-11 minuten, net voorbij een oud huis,  passeren we een mooi pad dat ook van Spathí kom. Weer 1-2 minuten verder komen we bij een wegsplitsing met twee eigenaardigheden: er staat hier een heel oude en nagenoeg onleesbaar geworden wegwijzer van Chóra naar Agii Theódori en daarnaast ook een pittoresk kapelletje, met een lichtje erin dat brandt...

(1u07) Even verder zien we dan de charmante kapel van Agii Theódori. We vervolgen onze weg, nog altijd op de asfaltweg: na bijna 9 minuten gaan we rechtdoor en 2-3 minuten verder houden we links - we volgen de wegwijzer naar Kastrianí/Otziás.

(1u26) Nog 8 minuten verder komen we aan een kruispunt bij een huis: rechts gaat een grindweg naar Spathí, rechtover is er een betonnen paadje dat zou moeten leiden naar Kastrianí, maar wat verder is het zo overgroeid dat we terugkeren.
We volgen dus bij het kruispunt de rechtdoor, die nog 7 minuten daalt met mooi zicht op de baai van Otziás en over zee de vage vormen van Attika en Makrónisos en verder naar rechts Evia en Andros.

(1u33) Na die 7 minuten beschrijft de een bocht naar links: een grindwegje loopt de heuvel op, maar helemaal rechts is er een ander wegje dat in de richting van Kastrianí loopt. We nemen dit wegje rechts, maar wat verder is het opletten geblazen: NIET direct in de bocht, maar wat verder bij de 3de elektriciteitspaal, gaat er een mooi pad naar beneden. Na enkele minuten buigt het naar rechts en krijgen we een heel mooi zicht op de heuvel van Kastrianí en de strandjes. Er volgt nog een prachtige afdaling op een mooie, brede trap, tot we na 12 minuten op de asfaltweg uitkomen die we naar boven volgen.

(1u45) Na 1 minuut is er rechts een smal pad dat naar het strand zou moeten afdalen, maar wij vinden het te steil om het te volgen en we gaan dus maar via de asfaltweg naar boven. In de bocht is er nog een ander pad rechtdoor naar het strand, maar ook dat is nagenoeg onbegaanbaar. We gaan dus in de bocht verder naar rechts tot bij het klooster.

(1u51) We omzeilen via links enkele vervaarlijk blaffende honden en komen op een heel goed onderhouden en bloemrijke binnenkoer. De kerk is modern en dateert van 1910-1912. Het is een aardige en frisse plek om te picknicken, maar verder is er niet zo veel te zien. Jammer ook dat het strand praktisch onbereikbaar is...

[Voor de terugkeer kun je dezelfde weg volgen, anders moet je een taxi laten komen - vergeet dus niet vooraf enkele taxinummers te noteren!]