Ioulída - Agios Konstantínos - Milopótamos - Fléa - Korissía |
||
| Beoordeling: Deze wandeling is de
officiële wandeling [2] en leidt naar de groene vallei van Milopótamos,
waar vroeger 11 watermolens gebruik maakten van het water van de
overvloedige bron van Fléa. Jammer genoeg is het mooie pad tussen
Ioulída en Korissía over twee derden van zijn lengte vernield door de
aanleg van de moderne weg. Slechts tussen de kapel van Agios
Konstantínos en de vallei van Milopótamos blijft het oude, brede pad
nog over. Daarom verloopt de wandeling over bijna 2 kilometer over de
asfaltweg en tussen Milopótamos en Korissía over een vrij eentonige
grindweg. Verdient **. Tijd: Op de asfaltweg lopen we ongeveer 20-25 minuten. Het heel mooie traject tussen Agios Konstantínos en Milopótamos duurt 20 minuten en de omweg naar de eerste watermolens zo'n 25 minuten. Ten slotte vraagt het nog een half uurtje om tot het haventje van Korissía te wandelen. Een totale effectieve wandeltijd (EWT) van 1u40, wat een rustige wandeling van ongeveer 3 uur betekent (TWT). Routebeschrijving: Op het parkeerterrein van Ioulída nemen we de asfaltweg naar de haven Korissía; die volgen we ongeveer 2 kilometer of 20-25 minuten. Pas in de scherpe haarspeldbocht naar rechts zien we links van ons de kapel van Agios Konstantínos met ernaast een bron - een houten bordje duidt het echte begin van wandeling [2] aan. Nu volgt een prachtig en breed pad, mooi geplaveid, dat ons in 20 minuten makkelijk in de vallei van Milopótamos brengt.
Het brede pad van Agios Konstantínos naar Milopótamos. Eén minuut na de pittoreske kapel met rood dak komen we op het dwarspad van Milopótamos uit. Hier maakt wandeling [2] een omweg naar de watermolens en de bron van Fléa.
Het wandelbord bij de splitsing van het pad in de vallei van Milopótamos.
|
We gaan dus eerst links en even verder houden we twee keer rechts [2] en volgen dan een mooi, stijgend pad. Na 9 minuten beginnen de grote boordstenen van de kalderími en horen we water kabbelen; een minuut later komen we bij de ruïnes van de eerste watermolen. We gaan links ervan omhoog [2] en na nog eens 2 minuten komen we bij een tweede, wat gerestaureerde molen. De in totaal 11 watermolens maakten vroeger allemaal gebruik van het water van de stroomopwaarts gelegen rijke bron van Fléa. De molenstenen werden aangedreven door een horizontaal geplaatst waterwiel.
Een watermolen op de Milopótamos. [Door het pad verder te volgen kun je op de weg komen die dan verder naar de bron van Fléa leidt.] We keren hier het best op onze stappen terug tot we weer op het prachtige plaveisel komen, waar we nu rechtdoor gaan in de richting van de hoofdvallei en de grote weg. Let even op de mooie tuin van het huis rechts - een vriendelijke mevrouw nodigde ons er uit voor een "kafedáki"... We komen dus op de asfaltweg, maar rechtover gaan we de betonhelling af, tussen de "zacharoplastío" Aristaios en de garage. Zo vinden we achter de garage een wat slordige grindweg die we naar links volgen. Toch is dit traject te verkiezen boven de eentonige asfaltweg. We lopen zo een 21 minuten op de grindweg, eigenlijk in de bedding van de Elixos. Dan kunnen we nog 2 minuten het betonwegje rechts van de bedding volgen en zo komen we op de asfaltweg die rond de grote baai van Korissía loopt. We gaan natuurlijk naar links en komen zo na 5 minuten in het centrum van het havenstadje uit.
Korissía. Voor
de printbare versie |
|
