Ioulída - Agios Konstantínos - Mylopótamos - Fléa - Agia Marína - Plagiá - Písses

Beoordeling: Deze lange wandeling volgt eerst de officiële wandeling [2] en leidt naar de groene vallei van Mylopótamos, waar vroeger 11 watermolens gebruik maakten van het water van de overvloedige bron van Fléa. Jammer genoeg is het mooie pad tussen Ioulída en Korissía over twee derden van zijn lengte vernield door de aanleg van de moderne weg. Slechts tussen de kapel van Agios Konstantínos en de vallei van Mylopótamos blijft het oude, brede pad nog over. Na Fléa gaan we verder over grindwegen, maar ook over enkele heel mooie paden, die niet op de Anávasi-kaart staan, evenmin trouwens als op die van Terrain Maps, die in 2009 verscheen. De vallei van Mylopótamos, de vreemde toren van Agia Marína en het pad vanaf Plagiá  zijn hoogtepunten die aan de wandeling ruim *** geven.
[Bijgewerkt door Raymond op 25 oktober 2010.] 

[Wil je de bijna 2 km asfalt tot Agios Konstantínos vermijden, dan kun je vertrekken van Mylopótamos - zie de wandeling Mylopótamos - Fléa - Agia Marína - Písses en terug.
Wil je ook de 13 minuten asfaltweg tussen Fléa en Agios Nikólaos vermijden, dan kun je zelfs met de auto rijden tot aan het kruispunt onder punt (1u16) van deze wandeling...]

Tijd: Op de asfaltweg lopen we ongeveer 15 minuten en op het heel mooie traject tussen Agios Konstantínos en Mylopótamos zo'n 18 minuten. We lopen ongeveer 20 minuten in de groene vallei langs de watermolens tot bij de bron van Fléa. Daarna is het 35 - 40 minuten wandelen tot aan de toren van Agia Marína en van daar nog een uur tot in Písses.  Dit betekent een totale effectieve wandeltijd (EWT) van 2u30, wat een toch vrij lange wandeling van ongeveer 5 uur betekent (TWT) - wij wandelden van elf tot vier.

(0u16) Het is nu 18 minuten schitterend wandelen op het zacht dalende, brede pad, meestal prachtig geplaveid met grote stenen, waartussen geelbloeiende distels opschieten (9 juni 2007).

(0u34) Aan het eind komen we voorbij een kapelletje en dan tegen de bedding van de Mylopótamos, waar het hoofdpad rechts buigt (zie de wandeling Ioulída - Korissía). Wij gaan hier links op een grindwegje, maar direct gaat het pad [2] tussen muren rechts, beschaduwd door cipressen. Verderop houden we rechts en versmalt het pad. We stijgen boven de heel groene, nauwe vallei en na 9 minuten beginnen de grote boordstenen van de kalderími. We horen water kabbelen; een minuut later komen we bij de ruïnes van de eerste watermolen. We gaan links ervan omhoog [2] en na nog eens 2 minuten komen we bij een tweede, wat gerestaureerde molen. De in totaal 11 watermolens maakten vroeger allemaal gebruik van het water van de stroomopwaarts gelegen rijke bron van Fléa. De molenstenen werden aangedreven door een horizontaal geplaatst waterwiel. Twee minuutjes verder daalt ons pad af tot in de bedding en voor het stromende water, onderaan een huis aan de overkant [2].

(0u46) Het gaat hier rechts op stenen treden door de bedding (rood teken op een rots) en zo komen we makkelijk aan de overkant en via een trap gaan we omhoog langs de 2 huizen (twee keer [2]). Voorbij het tweede huis gaan we VOOR de betonweg verder links omhoog op een trap en dan op een pad [2]. We passeren naast heel wat water, dat ook uit de rots stroomt of verder uit een watergoot, en zien links van ons een duidelijke hals van een watermolen (waar het rad in draaide).
Zo klimmen we op een witte trap naast de kapel van Panagía tot op een grindweg (wandelbord "Mylopótamos 10'). We gaan even rechts en dan links op de asfaltweg.

(0u50) We volgen die weg 5 minuten, waarbij we links van ons nog enkele watermolens zien, met duidelijke toevoerkanaaltjes en heel groene terrassen.

(0u55) We komen links van een betonnen brug, bij een groot plantenbedrijf en links voorbij de brug zien we de overvloedig stromende bron van Fléa, die vroeger die vele watermolens aandreef. Op een steen staat de datum 1877. We gaan NIET over de brug, maar vervolgen onze weg rechtdoor op de brede grindweg in de bedding. Na enkele minuten gaan we er links uit, maar wat verder kruisen we de bedding opnieuw om dan rechtdoor omhoog te gaan op ... een asfaltweg, die sedert kort de grindweg heeft vervangen! Nu volgt er een vervelende klim, steeds hoger boven de heel groene vallei, met veel cipressen, later met mooie hellingen vol bloeiende brem en oleanders in de bedding. 

(1u16) Na een lastige klim van 13 minuten komen we bij een splitsing waar we rechts gaan (blauwe stip en wegwijzer naar Agios Nikólaos). Al na 20 meter gaan we links op een grindwegje, maar gauw zien we rechts ervan een mooi pad tussen muren. Er volgen nu 10-11 prachtige minuten, met een duidelijk en min of meer vlak pad: in het begin is het soms heel mooi geplaveid, later meer zanderig; na een tijdje loopt het verder tussen hoge, oude muren en lekker beschaduwd door bomen. Na 11 prachtige minuten komen we op een betonwegje uit dat we NIET rechts omhoog, maar rechtdoor volgen. 

(1u32) En dan rijst na 5-6 minuten plots de surrealistische, hoge toren van Agia Marína voor ons op! Eerst zien we links nog een pad omhoog lopen (bordje naar Sklavonikóla, wandeling [12]), zie de wandeling Ioulída - Petrovoúni - Sklavonikóla - Agia Marína - Písses en terug.
Even verder komen we rechts van de bouwvallige toren: het gaat om een Hellenistische toren uit de late 4de eeuw v.Chr., die een dubbele muur en 5 verdiepingen had. Hij dankt zijn naam aan het kerkje dat ernaast is gebouwd. In recente tijden is hij deerlijk beschadigd geraakt, zodanig dat het nu echt gevaarlijk is er dichterbij te komen.

Op het kruispunt nemen we NIET de linkse weg langs de kerk, en ook NIET het middelste wegje, maar wel helemaal rechts. In 2009 werden er hier houten wegwijzers geplaatst, en het pad heeft nu de nummering [12] gekregen.[Rechtdoor kunnen we in 3 minuten naar de bron van Agia Marína gaan: ze draagt de datum 1959 en er zijn opvallend veel drenkbakken en wasplaatsen - het moet hier eertijds heel druk geweest zijn in deze vruchtbare vallei! Daarna keren we terug tot op het kruispunt.]

(1u32) We gaan dus rechts op de landweg - na enkele minuten zien we links het wit gebouwtje van de bron. Bij enkele huizen houden we links [12] en wat verder dalen we scherp naar links op een strook beton (geen markering!). De landweg, met af en toe een strook beton, loopt nu licht dalend of licht stijgend verder boven een heel groene en diepe vallei.

(1u44) We komen tussen enkele huizen terecht - dit is het gehucht van Plagiá - en met enige argwaan zien we de weg verder tegen de volgende heuvel omhoog gaan. Maar zo ver moeten we niet gaan, want al 4 minuten gaat er een zijgrindweg links (bordje, [12] en rode stip].
We passeren een mooie alóni en komen na 3 minuten bij enkele stallen, waar het wegje dood loopt - maar hier gaat weer een mooi pad verder (2 X [12]).

(1u51) Het gaat hier om een prachtig, natuurlijk pad met links een muurtje, dat geleidelijk afdaalt naast een werkelijk prachtige vallei, de vallei van Kremastí. Af en toe is het pad heel mooi geplaveid, vooral in het tweede deel. We buigen heel geleidelijk naar rechts en de brede, vruchtbare vallei van Písses duikt voor ons op. Verder dalen we sneller, ook op treden, soms wat overgroeid door hoog gras. Gauw zien we het grindwegje in de vallei waar we zullen uit komen, maar toch buigen we nog eerst naar rechts op mooie treden en dan helemaal links om op een pad in de vallei uit te komen. 
Na zo'n 18-19 minuten heel aangenaam afdalen komen we op een beton- en landwegje uit, dat we rechtdoor de vallei in volgen [12], tussen hoge muren, en ten slotte komen we in de bedding uit [12].

(2u14) We volgen de bedding naar rechts en komen na 7 minuten in de hoofdbedding uit, die we nog een 12 minuten volgen. We lopen voorbij camping Kéa en komen daarna op het strand van de prachtige baai van Písses uit - naast de mooie palmbomen van restaurant Christóforos. (2u33)

Het strand is breed en zandig, tamarisken zorgen voor schaduw, en er staan banken , afdakjes en parasols.
Rechtover zien we de kust van Attika, en als we heel goed kijken, zien we de tempel van kaap Sounion!