Kamáres - Agios Elefthérios - Apollonía

Beoordeling: Het is niet makkelijk om van Kamáres naar Apollonía te wandelen, want er is geen echt pad over de volledige lengte. De wandeling Kamáres - Agios Lázaros - Apollonía is onaantrekkelijk geworden, doordat de vroegere grindweg tot bij Agios Lázaros voor een groot deel geasfalteerd is.
De wandeling Kamáres - Apollonía is de meest directe weg, maar verloopt voor de grote helft op grindwegjes in de vallei die van Kamáres naar het binnenland loopt.
Misschien de aantrekkelijkste - maar ook langste - weg laat ons eerst klimmen op de steile bergwand ten zuiden van Kamáres om dan het pad op de hellingen van de Profítis Ilías te volgen naar Agios Elefthérios en ten slotte af te dalen naar Apollonía.
Het pad tijdens de klim vanuit Kamáres naar het pad dat naar Agios Elefthérios leidt, was vroeger soms heel moeilijk te vinden, maar in 2008 werd het beter begaanbaar gemaakt en ook gemarkeerd met steenmannetjes.
De klim blijft moeilijk, maar toch is deze wandeling een aanrader, ook al omdat je ontdekt hoe één van de mooiste kalderímia van de Cycladen - wat het pad vanuit Kamáres ongetwijfeld vroeger geweest is - door het moeilijke terrein en de grondverschuivingen zwaar beschadigd is geworden.
Het uitzicht op de baai van Kamáres en later op de vallei is de hele weg schitterend.
Deze wandeling krijgt weer ***.

Tijd: De klim tot op de bergrug boven Kamáres duurt ongeveer 1u15 (EWT). Daarna is het 20 minuten naar Agios Elefthérios en van daar 25 minuten afdalen tot bij het kloostertje van Theológos tou Mongoú; ten slotte is het nog 20 minuten via de kortste weg naar de platía van Apollonía. De effectieve wandeltijd (EWT) loopt dus in totaal op tot 2u20.

Routebeschrijving(0u00) Vanaf de haven van Kamáres volgen we de weg richting Apollonía, tot voorbij de afslag links naar Agia Marína en tot voorbij de brug. Net voor de hotels Kamári en Kili gaat een wegje rechts omhoog; voorbij de hoogste huizen gaat deze weg na 3 minuten over in een keiweg, in de richting van de watertoren.

(0u12) Na een kronkel in de weg lopen we tot praktisch 5 meter van het gebouwtje voor de eigenlijke watertoren en hier gaat links een pad steil omhoog - een steenmannetje maakt het begin van het pad duidelijk. Een goede observator ziet reeds af en toe een nietige rest van een muurtje: dit was de steunmuur van het oude pad! 
Na ongeveer 4-5 minuten heel steil klimmen moeten we bij 2 steenmannetjes scherp naar rechts gaan, in de richting van de rechter hoek van de rotsrichel, links van een boompje. Enkele meter verder lopen we even op de vage resten van de oude kalderími; we moeten tot 2 meter van de hoek van de rotsrichel (niet tot helemaal ertegen!) en hier gaan we links verder tegen de helling omhoog (steenmannetje).
Na enkele minuten ontdekken we weer mooie resten van de kalderími, soms nog met delen van de steunmuur.

Resten van de steunmuur van de oude kalderími.

Het gaat nu vrij vlot omhoog, maar na een 10 minuten komt er een moeilijker stuk met losse stenen.

(0u24) Na 100 meter slaan we scherp rechts af, recht naar het zuiden, een eind steil tegen de berg op (grote cairn). 
Het pad wordt nu heel duidelijk en bij vage splitsingen houden we altijd links - maar het wordt ons makkelijk gemaakt door de vele steenmannetjes en rode stippen.
Na 5 minuten komen we tegen de punt van een grijze rotsrichel: er zijn ook grote rode verfvlekken. Hier gaan we eerst links (2 cairns) en dan direct rechts over de rotsrichel, op duidelijke trappen.

Duidelijk trappen naast en op de rotsrichel.

(0u29) We zigzaggen even omhoog en gaan dan weer 4 minuten rechtdoor en hoger op een stenig, maar duidelijk pad. We komen weer bijna tegen een lage rotsrichel met een boompje: 6-7 meter ervoor gaan we weer links. Wat verder gaan we rechts (rode stip en steenmannetjes) en we passeren onder een grote grot, de "Mávri Spília" (Zwarte Grot). Het pad is hier duidelijk recent vrijgemaakt en we vorderen veel vlotter dan enkele jaren geleden. We zien nu goed het brede tracé van de oude kalderími, met mooie, maar verbrokkelde treden.

Mooie resten van het monopáti boven Kamáres.

(0u38) We passeren naast een boom en direct daarna draaien we scherp naar links (mooie steenman), om dan weer rechts op treden verder te gaan. We kronkelen nu steil omhoog tegen de witgrijze rotsen, begroeid met boompjes - maar we kunnen nog altijd de rode stippen en cairns volgen. Daarna komt er weer een recht eind, met al een prachtig panorama over de baai van Kamáres.

Mooi uitzicht op de baai van Kamáres.

(0u43) Uiteindelijk  gaan we door een soort bres in de grijze heuvel, met groene struiken begroeid, en zo komen we op een stenig en hellend plateau, bedekt met juniperusstruiken.
We lopen nu schuin links en licht omhoog, richting oostzuidoost, waarbij we een roodbruin spoor volgen tussen struiken en grijze stenen, en weer zien we vrij veel steenmannetjes en rode stippen.

(0u47)
Na enkele minuten komen we bij de basis van een ronde toren met op de rand enkele steenmannetjes. We gaan verder oostwaarts, door een lichte vallei, en we richten ons rechts van de hopen met resten van de mijnontginning. Ons pad blijft een roodbruin spoor dat tussen de struiken door loopt: om de 10 meter ongeveer is er een steenmannetje, zien we er geen meer, dan moeten we terug tot bij de vorige cairn en dan een duidelijker spoor zoeken!
Ongeveer in de 2/3 van het traject tot bij de steenhopen moeten we wat meer rechts houden: veel steenmannetjes leiden ons tot voor de ruïne van een vierkant stenen gebouw en een grote cairn.

Een heel duidelijk merkteken!

(1u07) Rechts van de steenhopen gekomen buigen we iets meer naar rechts af, lopen over een verhevenheid van bleke rotsen en krijgen nog een vierkant gebouwtje in de gaten, dat we aan de rechterkant passeren.
Voor de laatste tien minuten van onze vage klim loopt het pad tot bij een grote regenbak, gelegen langs het pad dat komt van Agios Elefthérios (zie de wandeling Apollonía - Panagía tósou Neroú). Maar jammer genoeg is die regenbak nu nog niet zichtbaar! Er is nochtans een min of meer duidelijk pad en het loopt in de richting van de heel hoog gelegen ruïne, die we op de hoogste kam van de heuvels in zuidzuidoostelijke richting zien. 
Een goed oriënteringsmiddel bij je vertrek van bij de ruïne is het volgende: zorg ervoor, eens je voorbij de ruïne bent, dat de linkermuur van het gebouw en het klooster van Trouláki (hoog op de linkse top aan de overkant van de baai van Kamáres) achter je in één lijn liggen. Vanaf hier loop je dus in de richting van de hoge ruïne: eerst door een lichte vallei, langzaam afbuigend naar links, en over de hoogte weer wat buigend naar rechts tot je boven de ruïne van enkele huisjes komt en tot  je ten slotte de grote regenbak voor je ziet. Zo moeten we na een speurtocht van ongeveer 75 minuten vanuit Kamáres op het heel duidelijke pad vanuit Agios Elefthérios uitkomen.

[Het pad naar rechts leidt naar de Panagía tósou Neroú - zie de wandeling Kamáres - Panagía tósou Neroú - Vlási en terug of Kamáres - Panagía tósou Neroú - Agia Marína - Agios Nikólaos T' Aeriná - Vathý).]

(1u17) Hier gaan we links en volgen het ondubbelzinnige, zacht dalende pad "en corniche" dat op de noordflank van de Profítis Ilías loopt. Het uitzicht op de vallei links van ons is prachtig; let ook op de resten van mijnuitbating die we beneden ons zien.

(1u37) Uiteindelijk komen we na ongeveer 15 minuten uit bij de grote antenne met de radarreflector en daar gaan we wat naar rechts om aan te komen bij de bescheiden gebouwen van Agios Elefthérios. De waterput is praktisch droog, in het gastenboek staan slechts enkele namen, er heerst rust en stilte op deze geïsoleerde plek, ongeveer 325 meter hoog.

Het klooster van Agios Elefthérios.

(1u39) We dalen nu vrij lang via een heel mooi en slingerend pad in de vallei af; voor ons zien we al Apollonía en het klooster van Theológos tou Mongoú. Zo komen we op de grindweg uit met voor ons Theológos tou Mongoú. 
Hier gaan we links en dan is het heel even speuren naar het pad: na ongeveer 50 meter, vóór een slordige metalen afsluiting, moeten we rechts beneden in de begroeiing wat zoeken om het moeilijk zichtbare pad te vinden. Na 100 meter wordt het duidelijker, het loopt links van een muur en brengt ons tot links van het Theológos-klooster. Bij de ingang ervan wordt het pad beton, het slingert verder tussen een kitscherig kerkje met blauwe koepel rechts en een even banaal wit kerkje links. Wat verder houden we links en via een rotsachtige helling en trap - met links het kleine kerkje van de Panagía Ródoon toon Amarántoon -  komen we beneden tot op de weg. Je kunt hier op de weg op de bus naar Kamáres wachten (op voorwaarde dat je de uren hebt genoteerd vooraf!), maar het is natuurlijk gezelliger wachten op het terrasje van café Lákis op de platía van Apollonía. Daarvoor moet je de grote weg naar rechts volgen, om in 10 minuten in het centrum van het dorp te komen. (2u19)



Voor de printbare versie
met alleen de tekst
in één kolom
hier klikken.