Tijd: De klim tot op de bergrug boven Kamáres duurt ongeveer 1u15 (EWT). De tocht naar Panagía tósou Neroú vraagt dan nog een 45 minuten, de verdere afdaling tot het strandje 20 minuten. De heenweg vraagt dus in totaal ongeveer 2u20 (EWT).
De terugtocht langs precies dezelfde weg vraagt evenveel tijd.
De effectieve wandeltijd bedraagt dus in totaal 4u40! 
Maar natuurlijk trek je wat tijd uit om te picknicken bij Panagía tósou Neroú of te zwemmen op het strandje, zodat de totale wandeltijd heel wat meer kan bedragen - het is het best niet te laat te vertrekken.

Routebeschrijving: (0u00) Vanaf de haven van Kamáres volgen we de weg richting Apollonía, tot voorbij de afslag links naar Agia Marína en tot voorbij de brug. Net voor de hotels Kamári en Kili gaat een wegje rechts omhoog; voorbij de hoogste huizen gaat deze weg na 3 minuten over in een keiweg, in de richting van de watertoren.

(0u12) Na een kronkel in de weg lopen we tot praktisch 5 meter van het gebouwtje voor de eigenlijke watertoren en hier gaat links een pad steil omhoog - een steenmannetje maakt het begin van het pad duidelijk. Een goede observator ziet reeds af en toe een nietige rest van een muurtje: dit was de steunmuur van het oude pad! 
Na ongeveer 4-5 minuten heel steil klimmen moeten we bij 2 steenmannetjes scherp naar rechts gaan, in de richting van de rechter hoek van de rotsrichel, links van een boompje. Enkele meter verder lopen we even op de vage resten van de oude kalderími; we moeten tot 2 meter van de hoek van de rotsrichel (niet tot helemaal ertegen!) en hier gaan we links verder tegen de helling omhoog (steenmannetje).
Na enkele minuten ontdekken we weer mooie resten van de kalderími, soms nog met delen van de steunmuur.

Resten van de steunmuur van de oude kalderími.

Het gaat nu vrij vlot omhoog, maar na een 10 minuten komt er een moeilijker stuk met losse stenen.

(0u24) Na 100 meter slaan we scherp rechts af, recht naar het zuiden, een eind steil tegen de berg op (grote cairn). 
Het pad wordt nu heel duidelijk en bij vage splitsingen houden we altijd links - maar het wordt ons makkelijk gemaakt door de vele steenmannetjes en rode stippen.
Na 5 minuten komen we tegen de punt van een grijze rotsrichel: er zijn ook grote rode verfvlekken. Hier gaan we eerst links (2 cairns) en dan direct rechts over de rotsrichel, op duidelijke trappen.

Duidelijke trappen naast en op de rotsrichel.

(0u29) We zigzaggen even omhoog en gaan dan weer 4 minuten rechtdoor en hoger op een stenig, maar duidelijk pad. We komen weer bijna tegen een lage rotsrichel met een boompje: 6-7 meter ervoor gaan we weer links. Wat verder gaan we rechts (rode stip en steenmannetjes) en we passeren onder een grote grot, de "Mávri Spília" (Zwarte Grot). Het pad is hier duidelijk recent vrijgemaakt en we vorderen veel vlotter dan enkele jaren geleden. We zien nu goed het brede tracé van de oude kalderími, met mooie, maar verbrokkelde treden.

Mooie resten van het monopáti boven Kamáres.

(0u38) We passeren naast een boom en direct daarna draaien we scherp naar links (mooie steenman), om dan weer rechts op treden verder te gaan. We kronkelen nu steil omhoog tegen de witgrijze rotsen, begroeid met boompjes - maar we kunnen nog altijd de rode stippen en cairns volgen. Daarna komt er weer een recht eind, met al een prachtig panorama over de baai van Kamáres.

Mooi uitzicht op de baai van Kamáres.

(0u43) Uiteindelijk  gaan we door een soort bres in de grijze heuvel, met groene struiken begroeid, en zo komen we op een stenig en hellend plateau, bedekt met juniperusstruiken.
We lopen nu schuin links en licht omhoog, richting oostzuidoost, waarbij we een roodbruin spoor volgen tussen struiken en grijze stenen, en weer zien we vrij veel steenmannetjes en rode stippen.

(0u47) Na enkele minuten komen we bij de basis van een ronde toren met op de rand enkele steenmannetjes. We gaan verder oostwaarts, door een lichte vallei, en we richten ons rechts van de hopen met resten van de mijnontginning. Ons pad blijft een roodbruin spoor dat tussen de struiken door loopt: om de 10 meter ongeveer is er een steenmannetje, zien we er geen meer, dan moeten we terug tot bij de vorige cairn en dan een duidelijker spoor zoeken!
Ongeveer in de 2/3 van het traject tot bij de steenhopen moeten we wat meer rechts houden: veel steenmannetjes leiden ons tot voor de ruïne van een vierkant stenen gebouw en een grote cairn.

Een heel duidelijk merkteken!

(1u07) Rechts van de steenhopen gekomen buigen we iets meer naar rechts af, lopen over een verhevenheid van bleke rotsen en krijgen nog een vierkant gebouwtje in de gaten, dat we aan de rechterkant passeren.

Voor de laatste tien minuten van onze vage klim loopt het pad tot bij een grote regenbak, gelegen langs het pad dat komt van Agios Elefthérios (zie de wandeling Apollonía - Panagía tósou Neroú). Maar jammer genoeg is die regenbak nu nog niet zichtbaar! Er is nochtans een min of meer duidelijk pad en het loopt in de richting van de heel hoog gelegen ruïne, die we op de hoogste kam van de heuvels in zuidzuidoostelijke richting zien. 
Een goed oriënteringsmiddel bij je vertrek van bij de ruïne is het volgende: zorg ervoor, eens je voorbij de ruïne bent, dat de linkermuur van het gebouw en het klooster van Trouláki (hoog op de linkse top aan de overkant van de baai van Kamáres) achter je in één lijn liggen. Vanaf hier loop je dus in de richting van de hoge ruïne: eerst door een lichte vallei, langzaam afbuigend naar links, en over de hoogte weer wat buigend naar rechts tot je boven de ruïne van enkele huisjes komt en tot  je ten slotte de grote regenbak voor je ziet. Zo moeten we na een speurtocht van ongeveer 75 minuten vanuit Kamáres op het heel duidelijke pad vanuit Agios Elefthérios uitkomen.

(1u17) Hier gaan we naar rechts en wandelen ongeveer 10 minuten op dit mooie pad, met een steeds mooier uitzicht op de baai van Kamáres. 

Uitzicht op de baai van Kamáres.

Als de havendam begint te verdwijnen achter een rotspunt, gaat het pad meer links omhoog tegen de rotsachtige helling en 5 minuten na ons mooiste uitzicht op Kamáres komen we vrij gemakkelijk bij een stenige pas, links van een rotsachtige grote piek: Kamáres verdwijnt en we ontdekken voor ons een andere kust, de zee, de eilanden Kímolos en Mílos. We zijn 410 meter hoog en er kan hier veel wind staan.

(1u32) Het pad slingert nu weer naar beneden, eerst niet te vlug, hier en daar zien we geiten en dan krijgen we een mooi uitzicht op Panagía tósou Neroú en de kustlijn. 

Panagía tósou Neroú en de kust.

Het gaat nu veel sneller naar beneden en het is oppassen om niet uit te schuiven op het stenige pad. In een kleine 30 minuten na de pas zijn we bij het vrij grote klooster, nog 150 meter hoog (2u02).

Dit is een heel gastvrije plek: er is een waterput (maar geen emmertje), er is een kraan mét water, er is een keuken met eetgerief, een koelkast en zelfs enkele tonnetjes wijn, er is een grote eetzaal met een lange tafel voor wel 40-50 personen, er staan vier bedden en er is natuurlijk de frisse kerk - en er is zelfs een toilet. Alles lijkt te wachten op een grote schare van pelgrims, maar nu is het er heel rustig en stil.

(2u02) Er daalt een pad verder af naar de kust en de baai van Vlási, waar je eventueel kunt gaan zwemmen.
De trap daalt eerst, ook volgens de windroos op de eerste trede, recht naar het zuiden af. Na 5 minuten steil dalen en net voorbij en onder een grote, hoekige roestbruine rots, komen we op een dwarspad: links kun je wandelen naar Agia Marína en zo naar Apollonía of Vathý - zie de wandeling Kamáres - Panagía tósou Neroú - Vathý.
Nu gaan wij rechts verder naar beneden naar de zee. We dalen nog 15 minuten af, waarbij we de laatste minuten via een zigzaggende stenen trap lopen (176 treden), die begint vlak links van een vallei vol oleanders - als ze in bloei zijn een prachtig zicht! Zo komen we op het idyllisch keistrandje van Vlasi, waar het heldere water je uitnodigt om te zwemmen.

(2u22) De terugweg tot het klooster is natuurlijk duidelijk - let er wel op, 15 minuten boven het strandje van Vlási, voorbij de nauwe doorgang tussen 2 bomen en onder de bruine rots, LINKS te gaan, en niet rechtdoor.

(2u42) Ook van bij het klooster is het pad naar boven tot op de pas heel duidelijk. We starten bij de windroos, voor de ingang naar het klooster, gaan noordwaarts en klimmen nu de lastige klim gedurende 35 minuten. De rotsachtige pas kunnen we vlot oversteken dankzij de steenmannetjes, en daar ontdekken we weer het schitterende uitzicht over de baai van Kamáres. 

(3u22) We wandelen nu rustig verder op het ongeveer vlakke pad dat we straks ook al volgden: het strand en de havendam verdwijnen achter de eerste heuvel en ook de tweede heuvel, met de ruïnes van "torens" (waar we straks weer voorbij komen), glijdt onder ons door; Artemónas en de andere dorpen duiken voor ons op.

(3u37) Ongeveer 15 minuten voorbij de pas moeten we goed uitkijken, als we ter hoogte komen van de derde heuvel, met resten van mijnuitbating komen. Links voor ons zien de we grote waterbak en 150 meter VOOR deze regenbak, ter hoogte van een kleine afgebrokkelde muur, begint het pad dat links naar beneden gaat.

[Hier kun je er natuurlijk ook voor opteren het pad verder te volgen naar Agios Elefthérios en Apollonía - zie het tweede deel van de wandelingen Kamáres - Agios Elefthérios - Apollonía of Apollonia - Panagía tósou Neroú - Agios Elefthérios - Apollonía.
Dit is misschien te verkiezen, als je ervoor terugschrikt de vage paden in het eerste deel van de afdaling en bij de rand van het plateau (punt 3u58  hieronder) niet te zullen vinden...]

Gaan we toch via de directe weg naar Kamáres naar beneden, dan komen we eerst terecht links van de muur van de waterbak en met enige moeite ontdekken we het vervolg van het pad, tussen struiken: het loopt in de richting van de verre top van Agios Simeoón (het rechtse van de twee kloosters aan de overkant van de baai). Een goede 100 meter verder moeten we weer opletten; net boven de ruïne van een huisje splitst het pad: rechts gaat het naar de mijnen beneden ons, wij moeten links, ongeveer vlak en in de richting van de ruïnes van de "torens". We richten ons wat links van de eerste stenen ruïne, die we na een kleine 10 minuten bereiken.

(3u47) Staande links van de ruïne gaan we nu in de richting van de top van de heuvel met erop het klooster van Trouláki (het linkse van de twee kloosters), tot we ongeveer 100 meter voor het steenpuin meer links buigen: we richten ons nu op de linkerpunt van het eiland Sérifos, recht naar het noordwesten. We gaan de lichte vallei door op het roodbruine pad, geleid door steenmannetjes. Loop zeker niet te laag!
Na enkele minuten kunnen we de steenmannetjes die op de omtrek van de torenruïne staan al zien.

(3u54) Van bij de tweede torenruïne vertrekken we nu in de richting van de top van de tweede heuvel, links van de baai van Kamáres. Steenmannetjes wijzen ons de weg op het hellend plateau. Na 3 minuten, bij de laatste grote cairn en aan de rand van het plateau, wordt het moeilijker: loopt zeker NIET naar rechts, maar hou meer LINKS in de richting nu van de derde heuveltop, links van de baai: het pad naar beneden start immers wat links en loopt eerst LINKS, om dan rechts te draaien.

(3u58) Eenmaal we het begin van het pad gevonden hebben, wordt het makkelijk. We dalen in zigzags af op treden, begeleid door steenmannetjes en rode stippen. Daarna volgt er een mooi recht eind op de westelijke flank van de berg.

Afdalend naar Kamáres...

Na weer 7-8 minuten volgt een moeilijke passage, omdat we snel moeten afdalen op losse ondergrond - volg goed de cairns!
Er volgt weer een stuk van de vlakke oude kalderími, maar na in totaal 20 minuten dalen we weer steil naar links af. Daarna volgt weer een recht eind - blijf op het hoofdpad, en indien je een tijdje geen cairn ziet, keer dan terug tot het laatste steenmannetje...

(4u18) Na in totaal ongeveer 20 minuten afdalen komen we bij de bocht naar links en het traject met de losse stenen. De rest van de afdaling is duidelijk, maar vrij vermoeiend - gelukkig is het uitzicht in de avondzon heel mooi!

(4u26) We komen uit bij de watertoren, volgen het wegje tot op de asfaltweg en gaan daar natuurlijk links tot in centrum van Kamáres. (4u36)