Katápola - Chóra en terug

Beoordeling: Er zijn verscheidene manieren om over en weer van Katápola naar Chóra te wandelen. De kortste variante gaat over en weer langs dezelfde weg, de wandeling via Miliés langs de route [2]: deze wandeling beschrijven we hier. Een tweede mogelijkheid is de terugkeer te maken via Agios Geórgios Valsamítis (zie wandeling Katápola - Chóra - Agios Geórgios Valsamítis - Minóa - Katápola).
Een derde, maar de minst gemakkelijke variante, bestaat erin terug te keren op de rechterflank van de Foniá-vallei en via de heuvels van Vouní en Víglia - en dat brengt wat speurwerk mee, omdat het pad op sommige ogenblikken moeilijk te vinden is. De eerste en kortste variant is een heel aangename wandeling en verdient ***.
[Bijgewerkt door Raymond op 19 april 2010.]

Tijd: De effectieve wandeltijd (EWT) naar Chóra, via Miliés, bedraagt een goed uur. De terugweg duurt ongeveer even lang. De totale tijd (TWT) zal natuurlijk heel wat meer bedragen, want Chóra verdient een uitgebreid bezoek.

Routebeschrijving: (0u00) We starten, zoals ook voor de andere varianten van deze wandeling, aan de haven en de platía (plein) van Katápola en wandelen rustig over de betonnen rondweg langs de brede baai, langs het bescheiden strand en voorbij het campingterrein. 
Net voorbij de afslag naar de camping nemen we de grindweg rechts - er is een blauw bord naar "Villa Le Grand Bleu", maar het houten bordje "Chóra 1u" was in 2011 alweer verdwenen...

Na een tijdje wordt het een slingerend pad dat kort daarop splitst: links loopt een pad een olijfboomgaard in (ook langs daar zouden we na 10 minuten verder op de goede weg uitkomen...), wij gaan rechtdoor op een wat overgroeid stuk. Via een korte klim op de resten van een kalderími komen we op een betonweg uit, die we enkele honderden meter rechtdoor volgen. De weg wordt een grindweg, die langs de kapel Agia Iríni en langs de overgroeide vuilnisbelt loopt. Ten slotte komen we uit voor een helling, waarop eindelijk het echte monopáti met de aanduiding [2] start (houten bordje Chóra 50 minuten) . 

(0u25) Het mooie pad is nu heel duidelijk en gaat geleidelijk  hoger tegen de helling: de tekens met [2] zijn nu echt overbodig, maar wat we niet kunnen missen is een lange broek, want het pad loopt soms smal tussen harde struiken. Na 15 minuten volgen enkele bochten met mooie, brede treden en na 20 minuten komen we op een kleine, open plek (Miliés) met rechts een bron: er staat dat het water 'posimo', dus drinkbaar is, maar het ziet er niet erg aantrekkelijk uit...

(0u45) We gaan min of meer rechtdoor/rechts verder, de aanduiding [2] volgend. Het pad stijgt nu vlugger en na 5 minuten houden we bij een splitsing rechts; we gaan nu resoluut de helling op in slingerende bochten, met een mooi uitzicht op de terrasjes van de vallei en twee kerkjes. Ongeveer 15 minuten na de bron krijgen we eerst de zendmast en dan de rest van Chóra in de gaten. In een wijde bocht komen we tot onder het helikopterveld, langs wat illegaal gestort vuil en onder de basis van een windmolen, en zo komen we onderaan het dorp op de weg van Chóra naar Katápola uit.

(1u05) We steken de weg over en gaan over de rotshelling links van het parkeerterrein met de lantaarns tot op het busplein. Hier gaan we voorbij het Bayoko-café en de farmakío (apotheek). (1u07)

[We laten de wandeltijd niet verder lopen gedurende ons bezoek aan Chóra, waarvoor we zeker genoeg tijd moeten uittrekken!]

We gaan links van de mooie kerk van Agii Pántes en even verder zijn er links weer twee andere kerkjes, Agia Paraskeví en Agii Apóstoli: op deze prachtige hoek gaan we rechts en zo komen we in de hoofdstraat , de Mési, die we naar links volgen. 
We zien links van ons 2 - 3 keer een overdekte galerij en zo lopen we, zonder het te zien, onder het kástro door. Willen we de rots met het Venetiaans kástro erop en het (gesloten) kerkje van Agios Geórgios beklimmen, dan moeten we door het straatje met de eerste galerij: het uitzicht over Chóra, over de baai van Katápola en de rij molens aan de andere kant is de moeite waard.
We dalen daarna langs dezelfde weg af en komen zo weer in de Mési terecht. Net voorbij de Zígos-bar zien we op onze rechterkant de Gavras-toren (16de eeuw) met het archeologisch museum (open 8u30 - 15u00, niet op maandag). Verder lopen we voorbij de kerken van Zoödóchos Pigí en Tris Ierárches.Zo komen we op de Plateáki, een heel mooi, beschaduwd  pleintje met het aantrekkelijke café Kath' Odón. Het terras ligt tegen de Tris Ekklisíes (de Drie Kerken) aan - dat zijn (v.l.n.r.) Agios Thomás, Agios Thaleléos en Stavrós.

Wandelen we hier even terug naar links en omhoog, dan komen we op een ander pleintje met de Mitrópoli Kímisis tis Theotókou (de kathedraal), met het eveneens aangename terras van de Lóza-bar (waar je ook om de sleutel van het kerkje op het kástro kunt vragen) en met in de buurt het gemeentehuis.

We keren terug naar de Plateáki en gaan hier links van de kerkjes op de trap omhoog; we komen direct weer op een pittoresk pleintje met 2 bomen. We gaan verder, links houdend, en komen bij een overdekte gang, de Embrostiáda.

De weg loopt dan langs de Demótika, een rij bronnen, met rechtover de middelbare school, gesticht door het Klooster in 1828, en daarnaast de lagere school. Zo komen we op de Kaloyerikós, het grote en winderige plein, bij de antennes, waar we een prachtig uitzicht hebben op de afdaling naar het Chozoviótissa-klooster (zie wandeling Chóra - Egiáli).

Voor onze terugtocht door Chóra kunnen we ongeveer dezelfde route volgen; in elk geval moeten we weer uitkomen op het busplein.

(1u07) Hier nemen we, links van het Bayoko-café, de trap naar beneden, rechts van het parkeerterrein, en zo komen we op de asfaltweg, waar we rechtover weer het begin van het pad [2] zien. We volgen dit pad enkele honderden meter en laten ons niet verleiden door enkele vage sporen rechts. Bij een muur die van links komt en bij een grijs houten hekken is er een splitsing: rechts, naar beneden, start het pad dat we beschrijven in de variante Katápola - Chóra - Víglia - Katápola, maar wij gaan nu gewoon rechtdoor. Voor de rest van de wandeling kunnen we kort zijn.

We lopen dus rechtdoor en direct daarna houden we weer rechts. We dalen wat af en wat verder loopt de mooie trap onder een prachtige boom door. 

(1u29) Nog wat verder passeren we twee bronnen en een cisterne - dit is Miliés: het is een fotogenieke plek met eikenbomen, de tweede bron loopt nog volop. We zijn nu bijna rechtover Taxiárchis en ook beneden horen we water luid klateren (19 april 2010).
We lopen makkelijk verder op een vlak of dalend pad, en de zee duikt voor ons op. Na 10 minuten komen we weer langs een waterput en verder voorbij een gerestaureerde cisterne met drinkbak [2].

(1u39) Het grindpad blijft aangenaam dalen en na 5-6 minuten zien we eindelijk Katápola voor ons. Na weer enkele minuten komen we op de grindweg ([2] op rots) uit en we volgen die rechtdoor, rechts van de oude, overgroeide vuilnisbelt. Even verder komen we voorbij de kapel van Agia Iríni en nog wat verder komen we op een betonweg, die we schuin rechts volgen (houten bord Katápola 10 minuten).

(1u59) Waar het beton splitst, zo'n 3 minuten verder, loopt een pad rechtdoor, maar daarvoor moeten we eerst 5 meter rechts afdalen en dan het pad links van ons nemen (bordje Xylokeratídi). Het grazige pad komt na 3 minuten weer op een grindweg uit, die we rechts en dan links volgen. Ten slotte komt die uit aan de waterkant. Het is nu nog 7 minuten naar links, tot aan de platía van Katápola. (2u13)