Katápola - Chóra - Agios Geórgios Valsamítis - 
Minóa - Katápola

Beoordeling: Dit is een mooie wandeling als eerste kennismaking met Amorgós. We kunnen rustig Chóra verkennen (en er iets eten) en in de namiddag wandelen we terug via de groene oase van het klooster van Agios Geórgios Valsamítis en via de opgravingen van Minóa, gelegen op een heuvel die ons een prachtig uitzicht biedt op de baai van Katápola. Verdient als beoordeling **.
[Bijgewerkt door Raymond op 15 september 2011.]

Tijd: De effectieve wandeltijd bedraagt in totaal een goede 3 uur: het vraagt ongeveer 85 minuten om in een rustig tempo Chóra te bereiken, zo'n 50 minuten tot bij het klooster van Agios Geórgios Valsamítis en dan nog eens 50 minuten terug tot Katápola (altijd in EWT). Maar Chóra verdient een rustig bezoek en zeker ook een etentje op één van de mooie terrasjes. Ook bij het klooster van Agios Geórgios moet je de tijd nemen en boven op de pas van Stavrós moet je natuurlijk afslaan voor een bezoek aan de opgravingen van Minóa, wat ook al gauw een uur duurt. Stof genoeg dus voor een volledige dag...

Routebeschrijving: (0u00) We starten aan de haven van Katápola en wandelen rustig over de betonnen rondweg langs de brede baai, langs het bescheiden strand en voorbij het kampeerterrein. Na 5 minuten, net voorbij de ingang naar de camping, komen we voorbij het straatje waar rechts de kortste wandeling naar Chóra begint (bordje). We lopen rechtdoor, komen langs de "Grand Bleu" en de "Moon Bar" (waar klassieke muziek weerklinkt...) en zo belanden we, net voorbij Vintsentsos restaurant en de Bar Casbah, op een klein driehoekig pleintje met een drietal mimosa-boompjes. Hier gaan we scherp naar rechts, rechts van het restaurant "O Gavalas" en na 20 meter komen we op een dwarsstraatje met een duidelijk wandelbordje: de trapstraat rechts leidt naar de oude Byzantijnse kerk van Evangelístria, links gaat het richting Ta Nerá en Víglia - zie de wandeling Katápola - Ta Nerá - Víglia - Katápola.

(0u10) Wij nemen de trapstraat rechts, omzoomd door bloemen, in de richting van het hotel St. George. We lopen voorbij dit hotel, we gaan rechtdoor en laten de wegwijzer naar het gesloten Mykeense kerkhof links liggen, evenals een klein wit kerkje, en even verder gaat de straat over in een stenig pad (met rode stip op linker muur). Na nog geen 2 minuten splitst het pad: links kunnen we omhoog naar de heuvels van Víglia (zie o.a. de wandeling Katápola - Víglia - Chóra), maar wij gaan nu rechtdoor.

(0u15) Het loopt licht dalend de vallei in, met rechts van ons olijfbomen, we nemen het pad links niet en gaan ca 5 minuten altijd slingerend tussen afgebrokkelde muren verder, min of meer in de richting van de antennes ver op de heuvels voor ons. Een kleine 10 minuten nadat we de waterkant hebben verlaten, daar waar het muurtje bedekt is met beton, gaan we even naar rechts en na 20 meter weer naar links op de kiezelweg, verder de vallei in. We volgen dit stenig pad ongeveer 10 minuten tot we - op het ogenblik dat het pad in een rivierbedding duikt - rechts van ons een smal pad zien dat de heuvel op gaat. Eerst is het onaanzienlijk, maar het wordt duidelijker, met soms betonnen trappen. We komen uit op een grindweg en zien rechts van ons de overgroeide vuilnisbelt: rechts zien we een wegwijzer naar Katápola (10 minuten), links en wat omhoog zien we een houten bordje dat ons naar Chóra wijst (50 minuten), en er is ook een roodwit bordje [2]: dit is ons monopáti!

(0u32) Het mooie pad loopt duidelijk verder, geleidelijk ook hoger tegen de helling: de tekens [2] zijn nu echt overbodig, maar wat we niet kunnen missen is een lange broek, want het pad loopt soms smal tussen harde struiken. Na 20 minuten volgen enkele bochten met mooie, brede treden en na weer 5 minuten komen we op twee kleine, open plekken met telkens een bron: er staat dat het water 'pósimo', dus drinkbaar is, maar het ziet er niet erg aantrekkelijk uit... Dit is Miliés.

(0u52) We gaan rechtdoor verder [2]. Het pad stijgt nu vlugger en na 5 minuten houden we bij een splitsing rechts; we gaan nu resoluut de helling op in slingerende bochten, met een mooi uitzicht op de terrasjes van de vallei en twee kerkjes. Ongeveer 15 minuten na de bron krijgen we eerst de zendmast en dan de rest van Chóra in de gaten. In een wijde bocht komen we tot onder het helikopterveld, langs wat illegaal gestort vuil en onder de basis van een windmolen, en zo komen we onderaan het dorp op de weg van Chóra naar Katápola uit. 

(1u17) We steken de weg over en volgen rechtover de trap links van het parkeerterrein met de lantaarns tot op het busplein. Hier gaan we voorbij het Bayoko-café en de farmakío (apotheek).
We gaan links van de mooie kerk van Agii Pántes en even verder zijn er links weer twee andere kerkjes, Agia Paraskeví en Agii Apóstoli: op deze prachtige hoek gaan we rechts en zo komen we in de hoofdstraat , de Mési, die we naar links volgen. 
We zien links van ons 2 - 3 keer een overdekte galerij en zo lopen we, zonder het te zien, onder het kástro door. 

[Willen we de rots met het Venetiaans kástro erop en het (gesloten) kerkje van Agios Geórgios beklimmen, dan moeten we door het straatje met de eerste galerij: het uitzicht over Chóra, over de baai van Katápola en de rij molens aan de andere kant is de moeite waard.
We dalen daarna langs dezelfde weg af en komen zo weer in de Mési terecht.]

Net voorbij de Zígos-bar zien we op onze rechterkant de Gavras-toren (16de eeuw) met het archeologisch museum (open 8u30 - 15u00, niet op maandag). Verder lopen we voorbij de kerken van Zoödóchos Pigí en Tris Ierárches. Zo komen we op de Plateáki, een heel mooi, beschaduwd  pleintje met het aantrekkelijke café Kath' Odón. Het terras ligt tegen de Tris Ekklisíes (de Drie Kerken) aan - dat zijn (v.l.n.r.) Agios Thomás, Agios Thaleléos en Stavrós. (1u25)

(1u25) Van op de Plateáki keren we even in de hoofdstraat terug en nemen dan de eerste straat LINKS. Na 2 minuten komen we op een T-kruispunt: rechtdoor kunnen we naar de molenrij wandelen die Chóra beheerst, maar nu dalen we rechts af tot op de asfaltweg: eerst volgen we een betonnen, dan geplaveide trap en vóór een brugje kunnen we via treden tot op de weg die naar Arkessíni loopt.
We volgen deze weg een goede 2 minuten naar links en nemen dan het eerste betonwegje rechts. Even verder buigt het naar links en na 2-3 minuten loopt het dood bij een laatste huis - hier begint het pad, links van een recente kapel.

(1u34) Het pad is afwisselend rotsachtig en van grind, maar loopt altijd tussen muurtjes, eerst naar het zuidoosten, daarna draaiend naar het zuiden. Op de andere flank van de vallei zien we eerst een kapel met een rond dak, verder een elegante kapel met een trapgevel en pijnbomen ernaast. Het pad loopt nu ongeveer plat, rechts zien we Chóra mooi liggen en na ongeveer 15 minuten bevinden we ons rechtover de kapel met de trapgevel, met een mooi uitzicht op de baai van Katápola en de Minóa-heuvel.

(1u49) De volgende 10 minuten dalen we zuidwaarts af en steken dan een kleine en vrij sterk begroeide ravijn over, naast een betonnen balk. Het pad gaat dan weer omhoog en is meer overgroeid; na 5 minuten ontmoeten we links een bronnetje (met een beker ernaast!) en dan stijgen we in een wijde boog naar het westen om even voorbij een heuvelrug na 7 minuten op een grindweg uit te komen. We volgen die links en naar boven - even zien we zee aan beide kanten, voor en achter ons, en na 3 minuten komen we op de asfaltweg uit.

(1u59) We volgen die naar rechts, we lopen verder met de zee diep links beneden ons en na 15 minuten nemen we een kleiner asfaltweggetje naar rechts, recht naar het schilderachtige klooster van Agios Geórgios Valsamítis. (2u14)

Het ligt midden in een groene oase van mooie tuinen, waarschijnlijk op de plaats van een antiek orakel.

(2u14) Na ons bezoek en een rustpauze keren we terug naar de kleine asfaltweg en volgen die naar rechts. We gaan dan door een hek in de muur voor ons (hek, dat we openen én sluiten, er zijn rode stippen op de muur) en we volgen het pad rechtdoor/rechts, maar we gaan niet omhoog naar een gebouwtje toe. Als we 200 meter verder een tweede hekken doorgaan, zien we Katápola, ons einddoel, al mooi voor ons liggen.
Het mooie pad slingert over enkele heuvels en dalen; bij een splitsing, na ongeveer 10 minuten, houden we links - het pad rechts loopt naar de stuwdam. 
Na nog eens 5 minuten komen we bij een mooie, groene vallei met cipressen en riet en nog water tot laat in het najaar; erboven rijzen er witte rotstoppen omhoog. Nog 5 minuten verder gaan we door een hekken van ijzeren vlechtwerk, maar we schieten goed op, begeleid door rode stippen. Een half uur na het klooster komen we uit op een grindweg, die we rechts volgen, in de richting van een kapel op de heuvelrug, de pas van Stavrós.

(2u44) Na korte tijd komen we weer op een grindweg, die van Agia Thékla komt, die we weer naar rechts volgen, en enkele minuten later zijn we boven op de heuvelrug.
Nu gaat het vrij steil omlaag op de "ugly new road, maar eerst kunnen we, net voorbij Stavrós, links afslaan om in een 5-tal minuten bij de opgravingen van Minóa aan te komen. 

[In Minóa zijn opgravingen aan de gang die resten uit de bronstijd en de archaïsche periode hebben bloot gelegd, met o.a. overblijfselen van muren uit de geometrische en archaïsche tijd, een Hellenistische tempel en van een gymnasion uit de 4de eeuw v.Chr. De benaming Minóa herinnert aan de periode van overheersing door Kreta, in het begin van het tweede millennium v.Chr. De hooggeleden nederzetting die de heuvel van Moundoulia beheerste, was onafgebroken bewoond tot de 4de eeuw v.Chr. Later woonde men in Katápola zelf (betekent "lage stad").]

We keren terug naar de weg om verder af te dalen naar Katápola. Ga niet te vroeg naar links op één of ander vaag pad, maar wacht tot de weg een scherpe bocht naar rechts maakt, net voorbij een heel grote overhangende rots: even verder gaat het oude pad naar links (bord Katápola 10'). Dit mooie pad daalt in vijf minuten af tot bij de kerk met de blauwe koepel van Agios Nikólaos.
Enkele minuten later zijn we beneden aan de haven, waar we aankomen tussen de bar El Greco en het internetcafé Telonio. (3u05)