Routebeschrijving: (0u00) Vanaf de havendam lopen we het plein, de platía, voorbij en even verder, tussen de bars El Greco en Telonio, gaan we rechts; we gaan even links bij de slagerij en gaan dan de witte trapstraat op. We laten straatjes rechts (naar pension Anna) en links (naar andere pensions) - de wegwijzer 2km Minóa wijst ons rechtdoor. Aan het eind van de trap gaan we links verder omhoog, voorbij pension Big Blue (met een mooi uitzicht!), en we komen aan de kerk met de blauwe koepel.
Links van de kerk begint een smal pad dat na 100 meter een prachtige kalderími wordt, later weer rotspad; het pad versmalt weer en na een goede 5 minuten brengt het ons op de vrij brede betonweg, die we naar rechts volgen. Deze weg loopt jammer genoeg over de oude kalderími, die op 1 plaats nog zichtbaar is.

Het overblijvend deel van de kalderími naar Stavrós.

We volgen de betonweg een kwartier tot bij het kerkje van Stavrós - op het eind zie je de resten van de steunmuren van de oude kalderími links van je. 

[Vlak voor de pas kunnen we rechts gaan, naar de resten van het oude Minóa, 7 minuten wandelen met links van ons een mooie uitzicht op de ZW kust, tot Arkesíni. In het oude Minóa zijn resten te vinden van een permanente bewoning, van de 11de eeuw v.Chr. tot de 4de eeuw n.Chr., met o.a. een gymnasium en een mooie waterbak.

De waterbak op de site van Minóa.

We kunnen gemakkelijk naar links in een cirkel rond de akropolis lopen: eerst zien we de oude stad met muren en een poort (10de tot 3de eeuw v. Chr.), dan beschrijven we een halve cirkel, waarbij we in de 2de helft wel moeilijker een pad vinden. We krijgen een prachtig uitzicht op de baai van Katápola en komen ten slotte weer bij de Hellenistische en Romeinse resten, met de waterbak (tot 3de eeuw n.Chr.). We wandelen na ons bezoek weer naar beneden en nemen dan natuurlijk even rechts tot de Stavrós-pas.]

(0u25) Het beton eindigt op de pas, naast de kapel van Stavrós, en we zien de grindweg ver voor ons uit lopen.
We lopen 3 minuten naar beneden tot bij de eerste splitsing, bij een huis, waar we rechts gaan. Enkele minuten verder houden we weer rechts. Het is vrij aangenaam lopen op deze lichtdalende grindweg - rechts voor ons in zee zien we (van rechts naar links) Kéros, Schinoússa en Irakliá, met erachter Náxos. Na 17 minuten komen we links van enkele huizen en het witte kerkje van Léfkes, dat we al geruime tijd van ver zagen. 

(0u42) De weg maakt hier een scherpe bocht naar links en daalt af - onze volgende bestemming is nog niet zichtbaar. Na 4 minuten blijven we natuurlijk op de hoofdweg en gaan we rechtdoor. We passeren naast een groot huis met een enorme muur en houden na weer 6 minuten uiteraard rechts. Rechts hebben we een mooi uitzicht over de kust en de zee.

Uitzicht op de kust tussen Léfkes en Agia Thékla.

Zo komen we vlot bij de paar huizen van Agia Thékla: de weg loopt hier dood en links begint een mooi pad (wandelbord Kastrí 1.45 / Arkesíni 3.10). Voor ons hebben we een heel mooi zicht op de baai van Agii Saránda.

De baai van Agii Saránda.

(0u54) We dalen nu ongeveer 12 minuten af op een prachtig pad met meestal nog de zware steunmuur rechts. 

Het mooie pad dat afdaalt naar de baai van Agii Saránda.

Gauw zien we ook het oude kerkje beneden. Bijna beneden moeten we door een eenvoudig traliehek, we passeren dan boven het oude kerkje en komen in de bedding - vóór ons zien we heel duidelijk het vervolg van het pad.

De oude kapel van Agii Saránda.

[Links hoger in de vallei zien we de nieuwe kapel van Agii Saránda, rechts kunnen we eventueel de bedding volgen om op het strand van Agii Saránda te komen - het is jammer genoeg erg vuil!]

(1u06) Het pad klimt in mooie bochten uit de vallei van Agii Saránda - we zullen nu regelmatig stijgen gedurende precies een half uur. Na een tijdje moeten we door een traliehek en dan komt een heel mooi eind met korte bochten, zodat we hoog boven de woeste Dokathísmata-vallei stijgen - we kunnen ons moeilijk voorstellen dat er hier veel vondsten van o.a. Cycladische beeldjes gebeurd zijn!

Het monopáti naast de Dokathísmata-vallei.

(1u36) Na 30 minuten komen we boven naast een stal: achter ons ligt een indrukwekkend landschap met in de verte zelfs Chóra. We gaan door een traliehek en rechtover, tussen de stal en een klein muurtje, openen we nog een hekken, waarachter we het begin van een ander pad vinden. Rechts hebben we een prachtig zicht op de akropolis van Kastrí, met links ervan nog net zichtbaar de blauwe koepel van Agios Ioánnis.
We dalen heel vlot gedurende 11 minuten en ondertussen hebben we al uitzicht op het pad dat rechtover tussen muren weer stijgt. 

Het wandelbord bij Vígles.

(1u59) Wij gaan rechts - dit pad naar Kástri was vroeger soms moeilijk te vinden, maar recent zijn er heel wat blauwe en rode stippen en cijfers [3] aangebracht en enkele overgroeide stukken zijn opgeruimd. Nu verloopt deze mooie tocht vrij gemakkelijk...
Na 1 minuut kunnen we links een betonnen trap omhoog naar het gehucht Vígles, wij gaan verder rechtdoor op een stenig en dalend pad [3], dat daarna vlakker als aardeweg verloopt en geleidelijk rond de hoogte van Vígles naar links draait. Na 4-5 minuten komen we bij een balk met een traliehek, daarna volgt een afdaling op een stenig pad. Na weer 4 minuten zien we voor ons ruínes en een pad tussen muren: wij draaien naar LINKS (blauwe en rode stip + [3]) en gaan verder tussen muurtjes, langzaam dalend. Ons pad loopt nu soms diep tussen muren, met af en toe een instorting. Na weer 5 minuten komen we aan een driesprong en - tegen ons oriëntatiegevoel in - gaan we niet naar links, maar volgen we het diepe pad rechts, de blauwe vlekken en een [3] volgend; een korte tijd moeten we wat door de begroeiing worstelen...

(2u13) Na 2 minuten lijkt het pad zich te splitsen: links is er een overgroeid pad, wij gaan rechts van een grote struik (rode pijl rechtdoor), maar dan direct weer links op een dalend pad (blauwe stip), naar de zee toe. We dalen 3 minuten af, tot we door een ander hekken in ijzeren vlechtwerk moeten: helemaal links zien we al de hoogte van Kastrí, met het kerkje, evenals het eiland Náxos. Na het hekken dalen we rechts af, maar draaien gauw naar links en lopen nu naar een kaap, met rechts onder ons een rotsachtige kreek aan het einde van de vallei van Sívrysa. Op de kaap draaien we naar links - we moeten rechts van het einde van de muur komen die we links van ons zien. We gaan dan door een houten hekken met blauwe stip.

Na 3 minuten komen we onder een prachtige vijgenboom, bij een rotsachtige bedding waar water in kabbelt (12 mei 2003 - droog op 24 september 2008). We lopen naar de muur links van een oleander en dan weer rechts; we openen weer een hek [3] en gaan nu 8 minuten verder op een duidelijk pad, steeds links van een muur met vlechtdraad er bovenop. Na deze 8 minuten moeten we weer een traliehekken weg- en terugzetten en dan lopen we ongeveer 7 minuten op een soort langwerpig terras, dat maar een smal pad vrijlaat.

(2u37) Aan het eind van dit terras moeten we door een bres in een muur: voor en na dit punt liggen er platte stenen - misschien een mooie plek voor een picknick, want van hier hebben we een prachtig zicht op Kastrí. 

Panorama over de rots van Kastrí.

Een mooie picknickplek...

We dalen nu links af in de richting van een paar vierkante gebouwtjes: we houden rechts langs de muur, beneden lopen we rechts van de eerste stallen en verder naar beneden tot aan een traliehek. We gaan verder naar beneden, door een rotsdalletje, en gaan dan direct rechtover op de tegenoverliggende heuvelflank verder (en blijven niet in het dal!). Zo klimmen we weer 10 minuten recht naar de rots van Kastrí. We passeren enkele olievaten en gaan weer door een hekken. Kort daarom gaan we links omhoog en zo komen we op een soort plateau, met de resten van een alóni, een stenen dorscirkel. Rechts van de alóni gaat een pad omlaag en via een houten hekken komen we aan de voet van de eigenlijke rots van Kastrí (met ernaast een bord dat naar Agia Thékla wijst).

De indrukwekkende akropolis van Kastrí.

(2u51) Natuurlijk gaan we de rots op, waarbij we alweer twee hekkens door moeten, een trap opgaan en langs de (gesloten) kerk komen. Het best is het zo ver mogelijk naar het uiterste van de rots te gaan, maar je moet wel opletten voor losse stenen en instortingen. In elk geval is het uitzicht op de kleine Cycladen en Náxos schitterend!
Na deze rustpauze gaan we weer van de rots naar beneden en bijna beneden moeten we weer door een gammel blauw en een houten hekken. We komen onderaan de akropolis op een hellend plateau terecht, vanwaar dus 2 paden vertrekken: rechtdoor via het houden hekken naar Agia Thékla, van waar we kwamen, en onder dat hekken en rechts langs een muur het pad naar Vroútsi.

(2u51) We gaan dus rechts van de muur en passeren langs het bordje "Vroútsi 30' ". We zien Agios Ioannis, 207 meter hoog en halfweg Vroútsi, al voor ons liggen. We beginnen de lastige klim, meestal op een rotsachtige helling, soms op trappen. Na 4 minuten gaan we door een houten hekken en dan gaat het altijd maar hoger, tussen muren, recht naar de blauwe koepel van Agios Ioánnis.

Het monopáti achter ons, richting Kastrí.

(3u08) Na 16-17 minuten passeren we onder de kerk van Agios Ioánnis door en voor ons duikt de molen van Vroútsi op. Gauw begint er een mooie trap met ongeveer 70 onregelmatige treden. Vlugger dan verwacht zien we de kerk van Vroútsi voor ons... 

Het prachtige pad naar Vroútsi.

Aan het eind van het pad moeten we door een metalen hekken en bij de eerste huizen houden we links. Net voor we op het pleintje met de kerk komen, is er een kruispunt met rechts het vervolg van wandeling [3] naar Arkesíni - zie de wandeling Vroútsi - Agia Triáda - Paradísa. Wij houden het vandaag voor bekeken... (3u23)

[Links langs de weg is er 100 meter verder het mooie terras van O Giorgalinis. Hier kun je een taxi laten komen - maar in september 2008 was het gesloten. In de "hoofdstraat" van Vroútsi, waar de wandeling [3] naar Arkesíni langs passeert, is er 150 meter verder een stokoud cafeetje, met de naam ... "kafenío". Het wordt open gehouden door gezellige, oude mensen...]

Gelukkig zijn er - voorlopig nog - oude cafeetjes...