Katápola - Xylokeratídi - kaap Profítis Ilías

Beoordeling: Deze korte wandeling is de moeite waard, onder andere als rustdag of om een verblijf op het eiland af te sluiten. Het best is deze wandeling aan het eind van de namiddag te maken, om zo van op de kaap en van bij de kapel te kunnen genieten van het speciale licht en van de zonsondergang over de baai van Katápola - echt een moment van stilte en eenzaamheid.

Tijd: Deze korte wandeling duurt heen en terug slechts 2u30 (effectieve wandeltijd). Men kan natuurlijk ook van de gelegenheid gebruik maken om te gaan zwemmen op het strand van Maltézi.

Routebeschrijving: Vanaf de haven van Katápola lopen we langs de baai om zo aan de andere kant in Xylokeratídi te komen (we komen voorbij de bar van «Le Grand bleu » !). We blijven verder de waterkant naar links volgen - sommige huizen zijn hier werkelijk tot boven het water gebouwd. We moeten dus wat hogerop gaan wandelen en gaan tussen de restaurants Dodóni en Gavalás omhoog, om dan naar links via een betonstraatje, later geplaveid straatje verder te gaan. We lopen zo door het dorp en dan wordt onze weg een grindweg die verder langs de kust loopt, voorbij de kerk en het kerkhof.

Enkele minuten verder gaat links een trap naar beneden naar het 1ste bescheiden strand van Tris Iërárches.

We blijven evenwel de grindweg rechtdoor volgen: de weg wordt weer beton, gaat wat omhoog en dan weer naar beneden in de richting van enkele grote nieuwe huizen, de nieuwe nederzetting van Ta Nerá, gebouwd rondom een bron waaraan de nederzetting haar naam dankt. Voor het dorpje zelf staat links een blauw bord met een rood opschrift "To the beach". 

[Het smalle pad links dwarst de landtong waar aan het eind Agios Pandeleímonas staat en leidt dus naar het strand van Maltézi. We kunnen daar gaan zwemmen en daarna op onze stappen terugkeren tot hier.]

We gaan verder, tussen de huizen van Ta Nerá door: we trekken ons niets aan van de verbodsborden "do not enter" of "no parking" en gaan rechtdoor, nog altijd op een betonwegje dat tussen de laatste huizen omhoog loopt.
Tussen de 2 laatste huizen begint een aardeweg, die wat omlaag loopt tussen enkele mooie palmbomen links en een bron rechts. We gaan door een traliehek dat we zorgvuldig sluiten en volgen dan een mooi pad tussen vrij hoge muren. 

Na 10 minuten komen we bij een splitsing: het pad rechts beschrijft een bocht en gaat via trappen omhoog - dat nemen we NIET! 
We gaan hier dus links op een minder duidelijk pad, op een soort terras. We komen vrij gauw bij een klein muurtje, met links een eenzame boom. Het pad is nu nagenoeg verdwenen, maar we gaan in dezelfde richting verder, waarbij we wat links houden en stijgen tot een hoogte van 80 m - we passeren nu een vrij hoge muur, gedeeltelijk ingestort. We komen dan op een soort plateau, tussen een metalen afsluiting rechts en het muurtje links (aan de kant van de zee). We zien nu een grote omheining met mooie muren, met binnenin andere muren en ook geiten en gras …

We lopen links van deze omheining en gaan dan horizontaal verder tussen het muurtje en de afsluiting. We ontdekken nu ook duidelijke rode stippen: we gaan zo goed en zo kwaad als het gaat over de afsluiting en beschrijven nu, altijd op dezelfde hoogte blijvend, een grote cirkel naar links. Zo bereiken we een hoogte of heuvelkam voor ons en lichtjes naar links. Kort daarop komen we, wat hoger nog, bij de dorsvloer (alóni) die in het geel aangeduid staat op de Anávasi-kaart, op een hoogte van 100 m.

We houden nu goed het eilandje Petalída (in de verte aan de overkant van de baai) in de gaten, om ons een idee te geven van de richting die we moeten aanhouden. We dalen af en komen zo tussen muurtjes en terrassen terecht; kort daarop zien we de kapel voor ons, en daarna ook de oude en de nieuwe vuurtoren, ons einddoel.  

Voor de terugtocht volgen we exact dezelfde weg - eventueel met de ondergaande zon achter ons...