Kóronos - Liónas
Beoordeling: Een heel mooie en al bij al vrij gemakkelijke
wandeling in een heel eenzaam gebied, met schitterende berguitzichten en
aan het eind het prachtige strand van Liónas met zijn veelkleurige
keien. Verdient zeker ***.
In geval van problemen met het vervoer - hoe kom je terug van Liónas,
want de taxirit is duur? -, kun je opteren voor de wandeling heen en
terug Kóronos - Tzoumagiá en terug; dit gedeelte van de wandeling
Kóronos - Liónas is trouwens ook het mooiste...
[Bijgewerkt door Raymond op 25 september 2011.]
Tijd: Deze wandeling duurt een kleine twee uur (EWT) - met pauzes en picknick wordt dat vier uur.
Routebeschrijving: [De eventuele busrit naar Kóronos duurt vrij lang, bijna anderhalf uur - maar het is een aangename rit: na een trage start door de slordige buitenwijken en de vlakte van Chóra stijgen we naar Galanádo, en even verder hebben we een mooi zicht links op de groene vlakte van Potamiá, met, als je goed uitkijkt, de site van Agios Mámas. Maar pas voorbij Chalkí en vooral na Filóti zijn de uitzichten spectaculair: tussen Filóti en de afslag naar Danakós en ook net voor Agios Ioánnis heb je een mooi zicht op het grote dorp en de hele vallei. Na Agios Ioánnis komt dan het zicht op de vallei tussen de Korakiá-heuvels en Apíranthos. Ook bij het naderen van Kóronos is het uitzicht schitterend!(0u00) We beginnen de wandeling op de asfaltweg, bij het standbeeld van Nikifóros Mandiláras, een lokale politicus die in 1967 in het eerste jaar van de militaire dictatuur werd vermoord. We dalen de straat naar het dorp af tot op een klein parkeerterrein; hier gaan we in dezelfde straat, genoemd naar Mandiláras, verder rechtdoor, maar nu via een heleboel trappen, tot we onder de kerk aankomen. Voordien zagen we al de blauwe koepel van de kerk, let in het voorbijkomen ook op het prachtige, oude dak, gemaakt uit platte stenen! Hier gaan we normaal naar rechts.
[Net voorbij de kerk kun je eventueel eerst naar links, over het binnenplein van de school met een prachtige boom, om zo er rond en dan links omhoog te komen tot bij het grote gebouw met het van verre zichtbare rode dak, het Informatie- en Cultuurcentrum - jammer genoeg is het vaak niet open. Daarna wandelen we terug tot voorbij de kerk en dan verder rechtdoor.]
Voorbij de kerk gaan we verder, door een boog, en zo slingeren we door het heel stille dorp en nog door een boog, tot het straatje ons bij het traditionele café (kafenío paradosiakó) 'tou ippóti' (De Ridder) brengt. Net vóór dit café dalen we links af tot op een mooi pleintje, met een bron en ernaast het restaurantje "I Plátsa".
(0u07) Hier gaan we links, een hoge wegwijzer wijst naar de
"káto gitoniá" of benedenwijk. We dalen de 88 treden af en
houden dan rechts, bij een huis met een rood dak - we gaan dus NIET plat rechtdoor.
Verder steken we
een brugje over en gaan dan LINKS tussen de huizen verder. Wat later
houden we rechts en dan weer links om zo in
zuid-zuidoostelijke richting het dorp uit te gaan. We wandelen op een
smal betonnen pad, op de rechterflank van de vallei.
Gauw wordt ons monopáti soms stenig, soms oneffen geplaveid, nog
altijd boven de mooie groene vallei: we hebben een mooi zicht op het
dorp Skadó aan de overkant en na 5 minuten ook achter ons op Kóronos. Na
5-6 minuten komen we op een nieuw stuk beton, dat dateert van 1999 en dat gauw
een grindweg wordt. Opgelet: het vervolg van het oude pad is onduidelijker
geworden en begint scherp links, ongeveer 1 minuut na het begin van de grindweg.
(0u19) Het pad draait direct naar rechts en we dalen nu af op een mooi
monopáti, geplaveid met heel oneffen stenen; na
enkele minuten gaan we bij een vage splitsing links naar beneden en na weer
enkele minuten rechts: ga hier dus NIET vlak rechtdoor, maar neem het
smalle, stenige pad rechts (rood pijltje op een muur).
Nu begint een heel mooie, snelle afdaling in de
smalle vallei tot we na weer 5 minuten bij een kleine, oude boogbrug
komen, onder platanen.
Erover gaan we verder naar rechts.
(0u27) We wandelen nu links van de droge bedding met grote witte keien: na 2 minuten gaan we door een hekken in betonijzer, maar na 4 minuten gaat ons pad weer weg van de bodem van de vallei en volgt er een schitterend eind, nu eens rotsachtig, dan weer geplaveid met grote stenen, in een groots landschap. Na weer 6 minuten zien we hoog op de overkant van de bergrug rechts de resten van de fameuze kabelbaan, die tot in 1989 werd gebruikt voor het vervoer van het amarilerts naar de haven van Mutsúna.
(0u40) Na deze mooie minuten beginnen we weer te dalen; we passeren nog door een hek en enkele minuten later komen we voorbij enkele ruďnes. We zien het pad mooi vóór ons verder lopen met ver beneden ons al de grindweg waar we terecht moeten komen. We beginnen nu vlugger af te dalen en na enkele mooie slingeringen van het monopáti komen we bij een tweede boog brug, waar we dezelfde bedding weer oversteken.
(0u52) Het pad gaat nog even verder en komt dan uit op de grindweg die we wat omhoog en rechts/rechtdoor volgen. Even verder, bij een stal of schuur, openen we een dubbel breed traliehek, bij een splitsing houden we links en slingeren we naar beneden tot we bij een moderne, betonnen brug komen. We gaan rechtdoor, nu weer op de linkerflank van de vallei, en na 3-4 minuten gaat de grindweg wat omlaag tot die voorbij een open traliehek in een zijbedding terecht komt: rechtover gaat een mooi stenig pad verder omhoog.
(1u04) Er volgt nu een prachtige klim, na enkele minuten op een lange reeks trappen en zo komen we hoog boven een grootse kloof uit op een vooruitspringende rots. Hier hebben we een prachtig zicht, o.a. op ons pad achter ons, op de vallei en de grindweg en nog verder op het pad dat slingert naar Kóronos, nog net zichtbaar hoog onder de heuvel met de antenne er bovenop. Op de heuvels aan de overkant zijn er vele sporen en holen van de mijnontginning. Dit is werkelijk een prachtige picknickplek!
(1u14) Na dit prachtige uitkijkpunt gaan we min of meer vlak verder - in de verte in de zee al zichtbaar. Na ongeveer 5 minuten moeten we goed opletten: bij een grote, grijze rotsblok en 50 meter voor een groepje olijfbomen mogen zeker NIET links omhoog op een duidelijk pad, het gaat verder over de heuvel links van ons! We moeten op dezelfde hoogte blijven en na even aarzelend zoeken door de struiken rechts vinden we weer een duidelijk pad, dat rechts van een pokdalige rots loopt. We lopen nu circa 10 minuten vrij vlak, soms wat op en neer, en komen zo weer hoog boven de afdalende valleibedding terecht. Uiteindelijk komen we op een prachtig stuk geplaveid stuk pad terecht, dat nog altijd vrij vlak tussen muurtjes en olijfbomen verder loopt. Voor ons zien we wat verder de kapel van Panagía Afdeliótissa, maar eerst komen we op een grindweg uit die we naar rechts volgen.
(1u31) Na 5 minuten op deze min of meer dalende weg houden we bij een splitsing rechts; we lopen boven de kapel en even verder is er een paadje met een wegwijzer er naar toe. De weg zelf slingert 5 minuten verder in 2 bochten naar beneden en eindigt daar in een vaag spoor of pad; dit pad gaat zelf weer in 2-3 bochten naar beneden om op niets uit te lopen. Bij de eerste bocht van het pad hebben we een prachtig zicht op de baai van Liónas en 50 meter voorbij deze bocht naar rechts gaat er een smal en moeilijk merkbaar pad naar links. We dalen nu snel af, recht naar de mooie baai, waarbij we links van een muur lopen. Na 8 minuten komen we op het strand uit. (1u52)
Door de veelkleurige keien is het een uniek zicht en hier zwemmen is een belevenis. Links van de bedding van de vallei liggen een drietal taverna's, waarvan de eigenaressen je uitnodigend toewuiven, de keuze is moeilijk. To Delfináki heeft een lekkere eigen, zoete witte wijn, met een goede mezé.
[Tenzij je drie uur terug wilt wandelen naar Kóronos moet je van hieruit een taxi opbellen - in mei 2004 kostte de lange rit van een uur terug naar Chóra 40 €.]