Tijd: De wandeltijd van de Koúros van Mélanes tot de andere Koúros van Potamiá bedraagt slechts een goede 5 minuten. Daarna is het een half uur tot in Páno Potamiá en weer een half uur in de mooie vallei tot in Káto Potamiá. Van daar kost het een kleine 20 minuten tot bij Agios Mámas en tenslotte zo'n 1u25 tot aan het strand van Pláka (een klein half uur tot in Vívlos of Trípodes en een klein uur tot aan het strand).  In totaal een 2u50 echt wandelen (RWT), maar met alle pauzes, rusttijden en picknick deden wij er 5 uur over. 

Routebeschrijving:  Om bij de Koúros van Mélanes te komen moet je vaak een taxi nemen - in het voorjaar en najaar 2006 (en dus zeker in de zomer) waren er vanuit Chóra wel bussen naar Mélanes en de koúros om 07u30, 12u00 en 14u30 - de bus van 12u00 kan nog net om de hele wandeling vrij rustig te kunnen maken.

Van bij het eind van de weg en het parkeerterrein loopt er rechtdoor een smalle weg verder - er wijzen bordjes naar de koúros. 

[Even verder, in de bocht, begint rechtdoor een ander, rechtstreeks pad naar Potamiá.]

Wij gaan hier echter links, op het betonnen laantje, tussen bamboe en oleanders. Na weer 100 meter, net voor de Paradise Gardens, leidt rechts een smal en mooi betegeld pad tot bij de Koúros van Mélanes of van Flerió. Het beeld dateert uit de 1ste helft van de 6de eeuw v.Chr. en werd nooit voltooid door een barst in het materiaal.

De Koúros van Mélanes of Flerió.

Door een hekje links kun je tot in de tuinen van de familie Kondili komen, aan wie trouwens ook de grond waarop het beeld zelf ligt toebehoort. De tuin is mooi onderhouden en aan de stenen tafel onder de grote olijfboom tussen de eigenlijke tuin en de koúros zit je werkelijk in het paradijs! Je kunt er Naxoswijn of een glaasje kítro-likeur drinken. 

Van bij de koúros en van in de tuin gaan we terug tot op het laantje. We gaan hier rechts en voorbij de tuin nemen we dan het brede pad rechts omhoog langs de waterleiding - sinds kort is er hier een mooie trap aangelegd om de site beter toegankelijk te maken. Na 2-3 minuten komen we tegen een hekken aan, waar de waterleiding door loopt. We gaan erdoor, we wandelen de heuvel op en door een tweede hekken. Via trappen komen we op een mooi aangelegde plek waar we, midden de resten van een oude steengroeve, de Koúros van Potamiá aantreffen. Twee boeren die ons spontaan wat uitleg geven vertellen ons dat het eigenlijk om een "korè" gaat, een meisjesbeeld dus...

De Korè van Potamiá.

Van bij de tweede koúros keren we terug, de trappen naar beneden en na het tweede hekken gaan we direct links langs een muur met bovenop een traliehekken. Na 1-2 minuten gaan we scherp naar links en volgen we 6-7 minuten een mooi pad tussen muren dat een heuvel af en op slingert. Zo komen we aan een driesprong, waar het smallere pad van rechts het rechtstreekse pad is dat vanaf de Koúros van Mélanes komt - we gaan hier rechtdoor.

Het monopáti naar Potamiá.

We volgen dit prachtige, vlakke pad nu nog 10 minuten, de blauwe pijlen en stippen en een rood opschrift "Ano Potamia"  volgend. Na deze 10 minuten houden we rechts, na 5 minuten gaan we even links op beton, maar dan is er weer een mooi pad rechts (telkens is er een wegwijzer "kouros" in de omgekeerde richting). Zo komen we op een soms mooi geplaveid pad en na een lange afdaling langs het kerkhof op de asfaltweg uit: voor ons ligt de kerk van Ano Potamiá.

De afdaling naar Potamiá.

We gaan rechtdoor naar beneden en rechts van ons zien we een mooie bron en het schitterende terras van I Pigí. Hier kunnen we heel aangenaam lunchen!

Na deze eventuele pauze gaan we verder het dorp in, langs de Odós Giampoúra. Na 3 minuten komen we op een pleintje met fontein uit, de platía Filothéou Orfanóu. Links voert de Odós Nikoláou Orfanoú verder naar Chalkí (zie de wandeling Mélanes - Chalkí), maar vandaag verkiezen we om rechtdoor te gaan.

We gaan dus verder in de Odós Giampoúra en na 2 minuten dalen we af, even rechts houdend, om op een schitterende plek te komen: het pad loopt in een smalle vallei langs een overvloedige beek (19 mei 2004), met 2 brugjes, banken en veel schaduw - bij de 2de brug houden we rechts.

Daarna dalen we verder af op een mooi pad, in de richting van de kerk van Mési Potamiá; na 3 minuten passeren we er diep onder. We blijven nu altijd de wit geschilderde en geplaveide hoofdstraat rechtdoor volgen, dan nog enkele minuten een betonnen pad, dat vlak loopt zonder verder naar links af te dalen en zo komen we voorbij onder de school van Mési Potamiá.

We gaan rechtdoor (een wegwijzer links wijst naar Pýrgos Kókkou): we volgen nu een eindje een prachtig geplaveid pad en dan lopen we nog enkele minuten vlak, boven de zachte vallei met olijfbomen. Na 5 minuten wijst een wegwijzer links weer naar Pýrgos Kókkou, waar we rechts moeten op een betonnen pad.

[Het loont de moeite waard hier een kleine omweg te maken en eerst links af te dalen in de richting van Pýrgos Kókkou en Néo Perivóli. Zo zie je nog beter de vruchtbare vallei met citroen- en sinaasappelbomen. Na 6-7 minuten is er bij een huis een splitsing naar rechts (wegwijzer Néo Perivóli) en direct komen we in een vallei met een prachtig aangelegd pad, met brugjes, veel water en oleanders.

Het pad naar Néo Perivóli.

Zo komen we na drie minuten bij een prachtig tuin (de "perivóli") terecht, waar we toch even door de open deur naar binnen kunnen piepen...

Néo Perivóli.

Daarna keren we op onze stappen terug, na 3 minuten gaan we bij het huis links en na 6-7 minuten gaan we op het hoofdpad natuurlijk weer naar links voor het vervolg.]

Het betonnen pad volgend bereiken we na 2 minuten Káto Potamiá: voor ons zien we de kerk met een prachtige voorhof, beschaduwd door een grote eucalyptus, en met een betonnen bank - ook een mooie picknickplek...

Daarna keren we even terug, want de weg naar Agios Mámas begint voor de kerk, links naar beneden (een rode pijl op een boom). We dalen de vallei in, steken na 2 minuten het water omzoomd door oleanders over op een betonnen brug en gaan op een betonnen en betegeld pad weer omhoog. Weer 2 minuten verder houden we rechts (rode pijl) en nu lopen we een tijdje over een heel mooi, smal pad boven de vallei, in een brede boog naar links buigend. Na 10 minuten zien we eindelijk en toch nog plots de ruïnes van het kerkje van Agios Mámas aan de overkant van de vallei liggen, met rechts erboven wat er over is van het bisschoppelijk paleis. We dalen nu 1 minuut vrij steil af, steken het vrij brede water over op 3 grote stapstenen en gaan dan op een grindweg rechts omhoog verder (wegwijzer Agios Mámas). Even verder houden we rechts en we blijven op de slingerende hoofdweg tot we na enkele minuten het kerkje van Agios Mámas voor ons zien liggen - de weg rechts vervolgt naar het grote gebouw van het bisschoppelijk paleis.

De oude, verlaten kerk van Agios Mámas dateert van de 9de eeuw en is open; je kunt er zelfs nog enkele fresco's in ontdekken. 

Agios Mámas.

De ruïne van wat vroeger het aartsbisschoppelijk paleis was...

Van bij de kerk kun je via enkele terrassen, riet en vervallen muurtjes klauteren tot bij de resten van wat vroeger de zomerresidentie van de katholieke bisschop was. Nu is het een verwaarloosde boerderij met enkele geiten en kippen die er rondlopen en veel Griekse rommel. Boven een oude deur staat het opschrift:

Ant.s Justinianus archiep NaxoPariensis
has supernas aedes ad sui successorumq. usum
propriis sumptibus erigi curavit Ano Dni 1707.

"Antonius Justianianus, aartsbisschop van Náxos en Páros heeft dit paleis op eigen kosten laten optrekken ten gerieve van zichzelf en zijn opvolgers, in het jaar onzes Heren 1707".

Het "paleis" van de aartsbisschop...

Deze eenzame plek straalt vooral vergane glorie uit - wat heeft er zich hier vroeger afgespeeld en waarom net op deze afgelegen plaats...?

Het waterbekken naast het paleis.

De site van Agios Mámas, met kerkje en paleis.

We gaan weg via de aardeweg, die tussen het "paleis" en een groot waterbekken loopt, maar na 100 meter gaan we in een scherpe bocht naar rechts op een duidelijk pad verder, links van een muur - er is rechtover een vergane poort en een rode stip. Bijna direct gaan we links bij een splitsing en dan draait het vrij mooie pad naar het zuidwesten en gaat het flink omhoog - soms is het geplaveid, soms stenig, soms versterkt met beton. Achter ons hebben we een mooi uitzicht op de vallei van Potamiá. Na 7 minuten houden we rechts en na in totaal 12 minuten komen op de asfaltweg uit.
We gaan hier rechts, maar na 1 minuutje al is er in een bocht naar rechts een overwoekerd pad rechtdoor (steenmannetje + rode stip). Na 3 minuten komt dit pad op een grindweg uit die we naar rechts volgen. Na weer 2 minuten houden we links, even verder rechts en zo komen we via een smalle, diep ingegraven landweg na in totaal 8 minuten op beton uit; 2 minuten daarna bereiken we een kruispunt in Vívlos (of Trípodes).

We gaan hier met de asfaltweg naar links (wegwijzer richting Kastráki en Mikrí Vígla) - de straat heet Odós Nikoláou Orfanoú. Na een minuut nemen we het 3de straatje rechts, een vrij brede geplaveide straat met een heel smal gootje in het midden; we nemen verder de 1ste straat links en de 1ste rechts en zo komen we op een mooi plein, met een grote plataan en een café.

Links van het café nemen we het betonnen straatje naar beneden, we gaan weer het 1ste straatje links en dan het 1ste rechts en passeren zo onder de grote kerk met 2 grote torens door. Zo komen we na een goede 2 minuten op een grindweg terecht, waar we nu 7 minuten goed op door stappen - we hebben ondertussen een mooi zicht op Vívlos en de molens en ook op de vallei.

Voor een eerste kapel, omringd door een metalen afsluiting, gaan we rechts en na weer 3 minuten lopen we links van een tweede kapel (Agios Geórgios) met ernaast de ruïne van een toren: we draaien hier links, maar 50 meter verder gaan we rechts op een zandweg tussen muren. We dalen nu af in een vallei begroeid met riet, terwijl we aan de overkant al een wegje zien lopen links van een vreemde rots. We passeren links van een kapel op een grote sokkel, steken de vallei over en gaan weer omhoog. Zo komen we inderdaad na circa 5 minuten naast de vreemd gevormde rots met een kapel en klokkentoren (Agios Nikólaos). 

De rotskerk van Agios Nikólaos.

We dalen nu weer af op een zanderige weg tussen rotsformaties door, met zicht op de vallei vol riet en met aan de overkant 2 molenruïnes.
Na 8 minuten komen we in een bedding terecht die we nu 6 minuten volgen - het is makkelijk lopen op een breed pad tussen hoog riet. Na deze 6 minuten houden we rechts zodat we uit de bedding gaan, en na weer 3 minuten komen we op een betonweg, waar we links gaan. Nog eens 5 minuten verder gaan we rechtdoor (wegwijzer naar Pláka), maar na weer 8 minuten slaan we rechts af (wegwijzer "beach/paralía"). Het is nu nog 9 minuten tot we bij de "Villa Medusa" komen en zo op het brede strand van Pláka. 

Het lange strand van Pláka.

In de zomer zijn er hier bussen terug naar Chóra, anders moet je van hieruit een taxi bellen - of het hele eind te voet lopen...