Tijd: De effectieve wandeltijd (EWT) bedraagt vier uur en veertig minuten, telkens 95 minuten voor het traject Egiáli-Theológos en 45 minuten voor het traject Theológos-Stavrós. Als je vanuit Katápola eerst de bus moet nemen, dan moet je dat ten laatste rond half tien doen, zodat je vanuit Egiáli kunt vertrekken rond 11 uur. Misschien is het nog beter de vroege boot, de Express Skopelítis, te nemen, op de dagen dat hij om 6 uur vertrekt uit Katápola en passeert in Egiáli. Als er dan een late bus terug is of als je ook met de Skopelítis rond 20 uur terug kunt varen, dan heb je een hele dag om van al het moois te genieten. Het klooster van Agios Theológos is een schitterende plek om er te picknicken, maar natuurlijk kun je dat ook uitstellen tot het prachtige kader van Stavrós. 

Een prachtig geplaveid pad, later een brede trap, klimt gestaag door een groene vallei; de weg vinden is geen enkele probleem, er zijn slechts een paar onbetekende zijweggetjes. In het voorjaar is het pad omzoomd door een massa bloemen. Na 10 minuten is er links een waterput met een schuilhok en na 15 minuten kruisen we de asfaltweg. Bij de ingang van het dorp gaan we verder rechts omhoog en na exact 30 minuten komen we bij een parkeerpleintje; we kunnen op een muurtje wat rusten onder de boompjes.

We wandelen verder omhoog, links langs het parkeerterreintje en verder het dorp in; na 1 minuut gaan we even links (we volgen wandeling 4), maar 50 meter verder gaan we rechts.

[Rechtdoor leidt betonnen wegje bijna direct het dorp uit, en na 50 meter krijgen we een smal pad tussen heel veel bloemen, met links een schitterend uitzicht op de diepe, rotsachtige vallei en heel ver weg Tholária. Zie de wandeling Egiáli - Langáda - Tholária.]

We lopen nu het hele dorp door, steeds hoger; na enkele minuten gaan we niet links - we kunnen wel een kijkje nemen onder en voorbij de overwelfde doorgang -, maar rechtdoor. Daarna komt weer een overwelfde doorgang en passeren we de post en onder de mooie kerk, met een heel mooie, beschaduwde voorhof. Zo komen we op het Lozapleintje, met een pantopolion, een slagerij, een restaurantje, een groentewinkeltje en het mooie terras van I Loza.

Daarna gaan we van op het pleintje in oostelijke richting naar beneden het dorp uit en weldra vinden we voor ons een mooie, betonnen weg, die afdaalt in de richting van de blauwe koepel van Panagía Epanochorianí. Na 3 minuten is er een splitsing: de weg links loopt naar beneden, de vallei in en langs het dorpje Stroúmbos, wij gaan rechts verder op de betonnen weg, die dan een trap wordt. Na weer een kleine 5 minuten laten we een rotsachtig pad links liggen en even verder is er een nieuwe splitsing: links buigt het betonnen pad naar Panagía Epanochorianí, rechts vertrekt er een oud stenen pad met een bordje dat wijst naar Agios Theológos en Stavrós.

Uitzicht op de bloemenrijke omgeving van Panagía Epanochorianí.

Wij gaan nu dit oude pad op, dat eerst mooi geplaveid is, maar later moeilijker wordt door de vele losse stenen. Soms gaat het via een mooi gemetselde trap omhoog. We hebben mooie uitzichten op Panagía Epanochorianí en achter ons ook op het eiland Nikouriá - en het is hier zo eenzaam en stil!

Het monopáti tussen Langáda en Agios Theológos.

Na 10 minuten volgt een smaller en vlakker pad - we zijn al 300 meter hoog -, maar dan gaat het weer de hoogte in, op ongeveer 200 gemetselde treden, tot we na 30 minuten op een klein, groen plateau komen, waar we op een grote steen onder veel schaduw even kunnen uitblazen; even verder houden we op een rotsachtige plek links. Het pad wordt weer heel stenig en loopt tussen muren en te midden van veel groen - er is zelfs schaduw, wat uitzonderlijk is op de Cycladen! Na weer 10 minuten komen we op meer open terrein, naast een klein kerkje: Agios Theológos zien we recht voor ons liggen. Net voorbij het kerkje moeten we een ijzeren hekken openen en we lopen nu nog 5 minuten op vrij open terrein, met overal rond ons het geluid van geiten. En dan, bij een soort kruispunt en aan een witgeverfde stal, gaan we links omhoog - het pad rechts loopt naar Stavrós, maar dat is voor een andere keer. Na een klim van nog eens 5 minuten - en in totaal 50 minuten na Langáda - komen we bij het klooster, dat er schitterend ligt: het is een indrukwekkend gebouw, met enorme grondvesten als een soort versterking en met een aantal bijgebouwen, waar de potten en de aardappelen op de bedevaarders wachten - op 8 mei is het feest. De kerk is heel mooi, met mooi gemetselde bogen, een altaar op een oude zuil en met vrij goed bewaarde muurschilderingen. Buiten is er een schitterend uitzicht op het massief van Kroúkelos en op de kust. Arbeiders die er werken geven ons fris putwater en wat loukoúm; wij eten  in de schaduw van een bijgebouwtje met een oven. 

Het klooster van Agios Theológos.

Na een rustpauze dalen we langs dezelfde weg enkele minuten af tot bij het kruispunt met rechtdoor het smalle pad naar Stavrós - een half gebroken wegwijzer en een blauwe stip op de muur wijzen ons de juiste weg.

Na 50 meter kun je links door een bres in het muurtje, recht naar het oosten, om zo enkele honderden meter op open terrein te lopen tot tegen een grote muur. Maar even goed kun je tussen de muren blijven op het wat overwoekerde pad en verder met de muur links buigen.
We klimmen nu steil, links van de muur; na 5 minuten buigen we niet af, maar blijven de muur volgen. Na een kleine 1O minuten doen we dat wél en gaan van de muur weg, op een pad met losse stenen en grote, blauwe vlekken volgend.

We gaan nu, licht stijgend, verder gedurende een kwartier, op een nagenoeg open en onbegroeide heuvelflank, met een mooi uitzicht achter ons naar Agios Theológos. Plots krijgen we dan een schitterend zicht op de rotsachtige diepte naar zee toe en rechts op het vervolg van ons pad, gekleefd tegen de bergflank.

Het rotspad tussen Agios Theológos en Stavrós.

We gaan nu nog een kleine 20 minuten verder, in een groots landschap op 550-600 meter hoogte boven het geruis van de zee, tot we plots na een bocht de bescheiden kapel van Stavrós ontdekken: ze ligt nu vlakbij en is als het ware ingegraven in de rots. De kapel zelf is dicht en pas iedere 13 en 14 september komt deze plek door een bedevaart tot leven; anders is het hier een onherbergzame plek, zeker als het waait.

[Van hier vertrekken voor de echte liefhebbers nog 2 paden: één naar de oude bauxietmijnen (1 uur ver) en één naar de Pramatéftis-top, 720 meter hoog.]

De omgeving van de kapel van Stavrós.

[Het is dus mogelijk nog verder te klimmen naar de top van de Pramatéftis - deze weg werd ons voorgesteld door Eric Tremblais:

De kapel van Stavrós met, op de helling van de Pramatéftis, het tracé aangeduid in het rood.

"Er vertrekt dus achter de kapel van Stavrós een pad naar de top; het gaat naar rechts toe en eindigt tussen rotsblokken op de top, die bekroond is met een wit paaltje. We kunnen hier genieten van een uitzicht over zee, diep aan onze voeten, en over de schitterende rotskust met zelfs, helemaal in de verte, het klooster van Chozoviótissa, een kleine witte vlek…

De Pramatéftis.

Op de top van de Pramatéftis (720 m).

Reken op 20 minuten voor deze omweg heen en terug"].

Voor de terugweg vanaf de kapel van Stavrós volgen we precies dezelfde paden: 45 minuten tot aan het kruispunt onder Agios Theológos en weer 55 minuten tot in Langáda, waarbij we de afslagen rechts naar Panagía Epanochorianí en Stroúmbos negeren. In Langáda zelf blijven we op de breedste straat om zo op het Loza-pleintje te komen.

We lopen weer het dorp door, altijd rechtdoor en naar beneden, en buiten het dorp houden we links - een bordje wijst ons trouwens de weg.

Op de asfaltweg beneden bij Egiáli gaan we natuurlijk rechts en bij het volgende kruispunt houden we uiterst links, om zo rechtdoor bij het haventje uit te komen.