Tijd: De heenweg naar Varvaroússa vraagt 1u10 - de tocht naar Aetós duurt iets minder lang, een uur ongeveer. De terugkeer vraagt iets meer doordat je klimt van op zeeniveau tot ongeveer op 250 meter - dan duurt de wandeling een kleine 1u20, altijd in EWT. De effectieve wandeltijd bedraagt in totaal bijna 2u30 - de totale wandeltijd TWT bedraagt tot het dubbele en zelfs meer, als je lang pauzeert op het strand. Zo wandelden wij van 11u tot half zes, zo'n zeseneenhalf uur (TWT), met een pauze van twee uur op het strand.

Routebeschrijving:  [Het best rij je met een huurauto tot in Papoúri. Daarvoor ga je vanuit Ermoúpoli eerst richting Ano Sýros tot je het bord "Archaic places of Apáno Meriá" ziet. Dan volg je de smalle asfaltweg rechts langs de met antennes bekroonde Pýrgos en zo komen we gauw in de "ágrio méros", de "woeste streek" zoals de inwoners van Sýros die noemen. Na 2,8 km bereiken we de zijweg naar Chartianá en Papoúri (wegwijzers): we rijden links en dan direct rechts, naar Papoúri. Na een kleine kilometer komen we langs het kerkje van Agios Pandeleïmonas.]

(0u00) Ongeveer 100 meter voorbij het kerkje van Agios Pandeleïmonas, dat we rechts op een hoogte zien, en voorbij de eerste huizen en bijna rechtover het nieuwe restaurant T' Alóni (27 mei 2009) zien we een breed pad links, tussen muren in donkere steen, daar waar de betonweg een bocht naar rechts maakt - er zijn geen merktekens. 
We dalen het slingerende pad af - we zien voor ons de 4 windmolens driftig draaien, links zien we ook al de 2 baaien en het eilandje Varvaroússa vóór de linkse baai, onze bestemming.
Al na 2-3 minuten komen we op een betonweg: we gaan even de bocht naar beneden en nemen dan het zijwegje links. Dit betonwegje heeft jammer genoeg het oude pad sedert april-mei 2007 vernield - het staat nog als pad aangeduid op de Anávasi-kaart. Af en toe zien we de resten van de steunmuren rechts van ons, met zelfs nog enkele blauwe stippen... Na 8 minuten loopt het wegje dood bij een onafgewerkte betonpaal met elektriciteitsmeters erop.

(0u11) Voor ons zien we een soort grindweg, die nemen we NIET. Rechts ervan begint wel een rotsachtig pad (rode stip). Het meestal mooi geplaveide pad daalt in de vallei af, met hoog voor ons de draaiende windmolens. Het monopáti slingert tot in de rivierbedding die we even naar links volgen tot bij een betonnen brug (hier zien we een geelwitte markering [5]).
We volgen het duidelijke pad dat wat klimt op de rechtflank van de vallei, in 2 reeksen treden, soms ook op uitgesleten rotsen (af en toe oranjerode stip). Daarna beginnen we af te dalen in een zijvallei en na weer 3 minuten steken we de bedding over en gaan we links van een muur omhoog.

Een duidelijk pad naar Varvaroússa en Aetós.

(0u30) Enkele minuten verder houden we rechts (oranje stip), zodat we tot rechts van een wit gebouwtje klimmen; daarna gaat het nog wat verder omhoog op een duidelijk pad rechts van een muurtje.
Ongeveer boven zien we ons smalle pad ver voor ons naast de muur verder lopen. De volgende 10 minuten zijn heel aangenaam en gemakkelijk: na 8 minuten houden we wat links omlaag; er liggen hier veel jagershulzen en na weer 2 minuten komen we links van enkele ruïnes. Even verder zien we een geelwitte [5] op een muur...

Een heel aangenaam pad richting Varvaroússa en Aetós!

(0u42) Het pad wordt even vager, we buigen wat naar links en lopen tussen 2 bomen, die links met bovenaan eigenaardige dorre takken. Ons pad wordt weer duidelijk en we lopen nu in de richting van de dubbele heuvels die de twee baaien van elkaar scheiden.
Daarna is het even opletten: we moeten op rotsen afdalen rechts van een boompje [5]. We steken een soort plateautje over en zien de baai van Aetós al rechts voor ons. We buigen naar links en komen tegen een muur terecht, waar we mee naar rechts buigen. Het pad slingert nu mooi tussen groene struiken en we krijgen een mooi uitzicht op de baai en het strand van Aetós.

De baai van Aetós.

(0u50) Nu is het echt uitkijken! Door de overvloedige groene struiken kunnen we makkelijk de afslag rechts naar de baai van Aetós missen, maar toch is het pad duidelijk. Kom je voor een houten hek met een [5] op een rots, dan ben je iets te ver en moet je terugkeren en de afslag naar Aetós zoeken... Er is trouwens een steenmannetje!

Het houten hek op het pad naar Varvaroússa, net voorbij de splitsing naar Aetós.

[In de veronderstelling dat je naar het strand van Aetós wilt afdalen, dan neem je het duidelijke pad rechts, bij een steenmannetje; het daalt snel af; na 3 minuten komen we even naast een muur, niet ver meer van de bedding, en daarna in de bedding zelf. Verder is het maar enkele minuten meer tot op het eenzame strand - er is geen schaduw.

Het pad dat afdaalt naar Aetós.

We naderen het strand van Aetós.

Voor de terugkeer naar het hoofdpad volgen we eerst de bedding, maar ter hoogte van een waterput moeten we rechts uit de bedding stijgen; daarna is het nog ongeveer 5 minuten op een duidelijk pad midden groene struiken tot op het hoofdpad. De afdaling van op het hoofdpad tot op het strand van Aetós of de terugkeer duren elk ongeveer 9-10 minuten.]

Een duidelijk herkenningsteken!

Nu kunnen we eindelijk verder op een duidelijk pad, eerst zien we een steenmannetje, daarna een [5]. We passeren hoog boven het strand van Aetós en komen dan al dalend op een soort pas tussen de twee heuvels, rechts Gádaros en links Kefalovoúnia.

Panorama over het strand van Aetós.

(1u01) Hier kunnen we , bij een grote steenman, een bruinrood pad naar links nemen. We dalen af in het diepste deel tussen de 2 heuvels, geleid door steenmannetjes en helrode stippen. Gauw zien we het strand van Varvaroússa voor ons en verder ook het roodbruine pad dat verder naar Delfíni loopt!

Het bruinrode pad naar Varvaroússa.

Verder dalen we af tussen hopen grijze stenen en het strand komt nu gauw dichterbij. Voorbij de laatste hoop stenen - met links enkele ruïnes -  gaat het roodbruine spoor naar rechts naar beneden. We lopen door een opening in een muur [5] en houden dan meer links, daarna weer rechts. Ten slotte gaan we nog door een doorgang in een muur [5] en zo komen we in de bedding terecht (steenmannetje). Dan is het maar 2 minuten tot aan de waterkant. (1u10)

Varvaroússa is echt een schitterend zand- en keienstrand, waar je gerust enkele uurtjes kunt doorbrengen. Er zijn weliswaar geen bomen, maar het water is kalm en vrij vroeg op het jaar niet te fris, doordat de zee er ondiep is. Er ligt een eilandje voor de baai - en vooral, er is niemand, je kunt er naakt zwemmen.

Het strand van Varvaroússa.

[Voor het vervolg van onze wandeling van vandaag kunnen we eventueel verder wandelen naar Delfíni en Kíni - zie het tweede deel van de wandeling Kíni - Delfíni - Varvaroússa. In mei 2009 waren de laatste bussen uit Kíni, terug naar Ermoúpoli, om 17u20 en 20u20.]

Wij opteren er vandaag voor gewoon langs dezelfde weg terug te keren naar Papoúri.
Voor we vertrekken is het nuttig even uit te kijken welke weg we moeten volgen: we zullen 2 minuten landinwaarts lopen, dan omhoog gaan op de helling, door enkele muurtjes passeren en zo bij de steenhopen uitkomen, links van de 2 ruïnes.

(1u10) We gaan dus landinwaarts in de bedding, waarbij we wat links houden. Na 2-3 minuten gaan we bij het steenmannetje links omhoog. Bij een bocht houden we links, zodat we bij de bres in de muur uitkomen [5]. 

[Loop je tot bij de muur die links omhoog loopt, dan ben je te ver en moet je wat terug...]

Na 6 minuten komen we bij de bres en poort in de tweede muur - dit is de oplopende muur die we van beneden zagen...
Nog hoger moeten we niet helemaal tot bij de ruïnes gaan, maar we gaan verder tussen de struiken en zorgen ervoor tussen de twee steenhopen te passeren. Vanaf nu is het bruinrode pad duidelijk, mede door enkele rode stippen en steenmannetjes.

(1u21) We komen op een soort pas tussen de twee kegelvormige heuvels. We moeten niet te ver lopen (verder zouden we gauw het strand van Aetós zien), maar bij een steenmannetje moeten we rechts houden, om zo licht te klimmen in de richting van de kapel en de witte huisjes van Papoúri die we al ver voor ons kunnen zien. Een grote steenman 20 meter verder wijst ons trouwens de weg naar het vervolg van het bruinrode pad dat tussen de struiken door loopt. Eerst zijn er verscheidene paden die vrij vaag zijn, maar ze convergeren uiteindelijk naar één duidelijk pad, dat ons verder leidt boven de vallei van Aetós, waarop we een prachtig zicht hebben.
Het min of meer vlakke pad loopt heel gemakkelijk, maar na 5 minuten vervaagt het wat tussen het hoge gras, rechts van een muur. Kort daarop zien we links van ons de open poort in de muur [5].

(1u30) We gaan er links door, gaan onder een boom RECHTS en al na 5 meter weer door een opening, waarna we links houden om een veldje over te steken naar een derde opening in de muur - links van ons is er een vijgenboom en rechts een wit gebouwtje.
Nu even opletten: we gaan rechtdoor over een terras en dan nog altijd rechtdoor over twee lage muurtje. Zo komen we bij het heel herkenbare houten hek tussen groene struiken - aan de andere kant is er een [5] te zien.
We buigen naar rechts en het pad wordt nu weer duidelijk. Na 1 minuut passeren we de afslag die schuin links leidt naar de baai van Aetós.
Het pad rechtdoor loopt nu duidelijk nog 5 minuten door struiken, komt rakelings langs een muur en gaat dan op open terrein lopen.

(1u38) Na enkele minuten wordt ons pad weer vager: als we over een lage rotsrichel stappen tot op een plat veldje tussen muren, moeten we het pad schuin links volgen, in de richting van de vier moderne windmolens. We gaan dus links omhoog tot tussen 2 struiken. Boven zien we weer een [5] en dan gaan we verder tussen 2 bomen en nog verder omhoog, tot we vlak bij een ruïne met twee vierkante pilasters komen.
Ons pad gaat door een bres in een muurtje en dan kunnen we vele minuten een aangenaam en min of meer vlak grindpad  volgen, eerst met een muur links, dan met een muur rechts. Na ongeveer 10 minuten komen we bij enkele nauwe passages tussen het groen; we dalen af tot bij de hoek van een muur, met rechts een wit gebouw.

(1u54) Na korte tijd wijkt het pad links weg van de hoge muur en na 3 minuten kruist het nu rotsachtige pad een zijvalleitje: we gaan dan even links omhoog en dan komt er een scherpe bocht rechts. Wat verder houden we bij een vage splitsing links op uitgesleten rotsen en dan gaat het makkelijk verder. We dalen af naar een bedding vol rododendrons en komen zo bij een betonnen brug.

(2u05) We gaan links, blijven even in de bedding maar gaan dan verder rechts op een mooie oude trap [5]. Na een prachtige klim van 9 minuten komen we boven bij het begin van het betonwegje.

(2u14) Jammer genoeg moeten we nu nog 9-10 minuten steil klimmen op dit betonwegje tot we in een bocht van de grotere betonweg uitkomen. We gaan in die bocht rechts omhoog en kunnen nu de betonweg rechtdoor volgen tot we bij ons vertrekpunt komen. Maar even goed kunnen we net voorbij de bocht het oude, maar wat overgroeide pad rechts omhoog tussen muren nemen (met ernaast een waterleiding) - zo komen we ook op ons vertrekpunt op de betonweg uit, bijna rechtover de taverne "T' Alóni". (2u27)