Tijd: De effectieve wandeltijd bedraagt een kleine twee uur, maar natuurlijk kun je ofwel vooraf in Platýs Gialós ofwel achteraf in Kástro nog een paar aangename uurtjes doorbrengen.

Routebeschrijving: In Platýs Gialós stap je het best van de bus bij de 4de of 3de bushalte: het vertrek ligt tussen de twee haltes, bij een wegje landinwaarts dat naar een parkeerplaats loopt.
Van op het strand kun je je als volgt oriënteren: in één derde van het strand ligt een stenen piertje. We keren wat terug naar het begin van het strand, tot we links van ons een brugje zien (2-3 huizen voor enkele terrasjes). We lopen hier de trap van enkele treden op, kruisen de weg en gaan het binnenland in op een betonnen wegje op de bodem van het riviertje, waar een bord staat dat wijst naar een parkeerterrein.
We volgen dit wegje 6 minuten en, waar het een aarden weg wordt, buigen we rechts. Na 2 minuten al, in een lichte bocht naar links, vinden we rechts/rechtdoor een mooi pad tussen muren en olijfvelden. Na 5 minuten komt dit monopáti weer op de slingerende aarden weg uit, net rechts van een waterbak. We gaan slechts 100 meter op het beton omhoog, want al in de volgende bocht gaat het pad weer rechtdoor. We volgen nu bijna tot het einde een zwarte plastic waterleiding en lopen omhoog, rechts van een heel groene vallei: gauw zien we zelfs enkele aquaducten en horen we - in het voorjaar - geklater van water.

We lopen, zonder dat we er veel van zien, onder het klooster van Panagía tou Vounoú door en in de volgende 20 minuten krijgen we afwisselend vlakke stukken en steilere eindjes met meestal trappen - en zo komen we uiteindelijk, een goed half uur na ons vertrek van op het strand, uit op de asfaltweg die van Platýs Gialós komt.

[Eventueel kun je hier de asfaltweg rechts 4 minuten volgen, waar je dan een asfaltwegje rechts (wegwijzer) omhoog vindt dat na 8 minuten uitkomt bij het kloostertje van Panagía tou Vounoú, met zijn prachtige beschaduwde koer. De kerk zelf is bijna altijd gesloten.  Daarna moet je wel terugkeren tot waar het pad uit Platýs Gialós op de grote weg uitkomt.]

Schuin rechtover het monopáti van Platýs Gialós ligt er een prachtige, schaduwrijke plek, een ideale rustplaats, maar jammer genoeg is het monopáti rechtdoor niet te gebruiken. We volgen dus maar de asfaltweg links voor enkele minuten, met links voor ons een mooi uitzicht op de heuvel van Agios Andréas. Al na 3 minuten, 100 meter voorbij een bordje dat naar appartementen wijst, komen we bij een pad naar links, met ernaast een mooie drenkplaats met een kraan zonder water. 

Het is een mooi pad, dat de volgende 11 minuten goed klimt - met als gids naast ons een blauwe plastic waterleiding. Na 5 minuten gaan we links (rechts een overwoekerd pad), na 3 minuten naar rechts en na weer 3 minuten opnieuw naar rechts - altijd met de waterleiding mee en met zicht op Agios Andréas. Eén minuut verder wordt het pad meer een wegje en na weer 1 minuut buigen we links af - we gaan wat omhoog en onder een heuvel door. Weer 4 minuten verder laten we een weg omhoog rechts en buigen links naar beneden, tot we ongeveer 50 meter van de grote weg zijn, net onder de heuvel van Agios Andréas.

Hier nemen we het pad rechts, tussen vrij hoge muren: dit is de weg naar het gehucht Symbópoula, een eind dat al beschreven is in de wandeling Apollonía - Agios Andréas - Moní Vrísis.

Het mooie pad slingert boven veldjes met olijfbomen, naar rechts buigend in de richting van de blauwe koepel van Exámbela. Na 5 minuten brengt ons dit op een grindweg, die even beton wordt, en ons voorbij een minuscuul kerkje brengt.
We kunnen deze weg, naar links buigend, tussen de paar huizen van het gehucht Symbópoula blijven volgen en dan een bocht naar rechts beschrijven. Ofwel kunnen we de bocht afsteken door, 5O meter voorbij het kerkje en net voor de eerste huizen, een smal pad met gladde stenen steil naar beneden te nemen, tussen een nieuwe en een oude muur door. Het is wat overgroeid, maar na 2 minuten komen we weer voor 20 meter op de weg uit.

We lopen nu rechts van een steenhouwerij, slaan links af beneden het helikopterveld en 50 meter verder gaan we rechts de witte trap op naar een kerkje. We komen op een heel mooi beschaduwd kerkhof, met voor de kerk een grafsteen uit 1814. We gaan rechts naar de achterkant van het kerkhof en vinden daar een blauw hekje; via een aarden paadje over twee veldjes komen we, via een identiek hekje, uit bij de achterkant van het grote klooster van Vrísis - een 15 minuten na ons vertrek van bij de weg beneden Agios Andréas.

Het imposante klooster van Vrísis.

Het 15de-eeuwse klooster ziet er uit als een versterkte burcht, binnenin geeft het een grote indruk en er is een mooie ikonostási van de 17de eeuw.

We dalen na ons bezoek de brede trappen af naar de weg naar Fáros - met voor ons al een zicht op Kástro aan het eind van de vallei die we straks zullen volgen - en wandelen 150 meter naar links. Een wegje links loopt naar het helikopterveld en het gehucht Symbópoula  en net voorbij deze afslag is er een brug (met klaterend water in het voorjaar) en dan  rechts een pad (met een wegwijzer naar Kástro!), rechts van een huis met een grote tuin. 
Het is een heel mooi en duidelijk pad en we zien inderdaad bijna direct Kástro voor ons uit. Achter ons hebben we ook een mooi panorama over het grote Vrísisklooster!

Panorama op het klooster van Vrísis.

Na 3 minuten gaat een pad rechts naar beneden - het gaat alleen naar een kerkje. Ook een pad verder rechts en een verwaarloosd pad links laten we zo en we gaan altijd rechtdoor op ons mooie, brede pad, min of meer vlak. Na een goede 10 minuten buigen we naar links, met een kerkje wat hoger voor ons. We komen op een rotsachtige plek bij een splitsing, waar een pad rechts naar beneden gaat. In bruinrode letters staat er sedert kort "Kástro" geschilderd en na 20/25 treden is er een grote witgeverfde plek. Dit is de goede afslag naar Kástro!

Uitzicht op Kástro

We dalen steil af - soms versperren struiken wat de weg, maar we zitten zeker goed! Na 8 minuten steken we de rivierbedding over - op 17 mei 2003 moesten we over vrij veel water stappen... We klimmen enkele minuten omhoog en wandelen dan op een heel mooi pad verder richting Kástro. Gedurende een kwartier ongeveer blijft dit pad nagenoeg vlak: we zien onder ons links eerst twee huisjes met een kapel met dubbel boogje passeren, een kapel met rond dak, een kapel met plat dak en een duiventoren. Dichter bij Kástro dalen we dan een 5-tal minuten af tot we een even snel afdalend pad van rechts ontmoeten: dat pad volgen we op onze wandeling van Fáros naar Kástro. Nu nog ongeveer twee minuten afdalen en dan komen we in de vallei; beneden zien we links/rechtover ons de trap naar Kástro - tenzij we rechts het valleitje zouden volgen om op het strandje van Serália te gaan zwemmen.

De trap steekt na enkele minuten en 80 treden de asfaltweg naar Serália over en rechtover nemen we de witgeverfde trap die ons met nog eens 140 treden recht op het pleintje aan de bushalte brengt, aan de poorten van Kástro, bij de nieuwe ingang naar het versterkte dorp. We zijn een kleine twee uur onderweg geweest.

Vlakbij zit je heel mooi op het nieuwe terras van To Konáki; in de gelijknamige bakkerij even verder kun je heerlijke amigdalótes, de lokale specialiteit, kopen. Ook heel aangenaam verpozen is het op het terras van het restaurant To astéri, wat verder naar links - probeer daar eens een 'pikilía' (enkele kleine hapjes) met de tirokeftédes (kaasballetjes), de saganáki (gebakken kaas) en de melitzanosaláta (sla van aubergines)...