Vóthonas - Pýrgos - Profítis Ilías - Emborió

Beoordeling: Dit is een vrij korte wandeling door het echte binnenland van Santoríni, dat herinnert aan de vroegere tijden en door de gewone toerist niet meer kan worden ontdekt. De mogelijke omweg via de 567 m-hoge top van de Profítis Ilías is een aanrader  - goed voor een **.
[Bijgewerkt door Raymond op 4 mei 2011.]

Tijd: De wandeling zelf neemt een 2u25 (EWT) in beslag: 35 minuten van Vóthonas tot Pýrgos, een 10-tal minuten om door Pýrgos te wandelen, dan eventueel 30 minuten tot de top van de Profítis Ilías en een klein half uur terug afdalen; tenslotte is het van de rand van Pýrgos nog een 40 minuten tot in Emborió.
Er zijn tot laat in de avond bussen terug van Emborió naar Firà (de bus uit Períssa komt wel maar om het uur in Emborió - vraag dus het best de busuren voor je vertrekt).

Routebeschrijving:  Op het busplein van Firà kunnen we informeren of de bus naar Pýrgos en Períssa ook via Vóthonas rijdt - anders kun je een taxi nemen (die kostte in 2006 6 €).

(0u00) We moeten de chauffeur vragen te stoppen in de grote bocht van de asfaltweg bij hotel Kalliesperis. Rechtover dalen we dan de enkele treden af tussen 2 huizen en zo komen we op een betonwegje dat we naar links volgen. We lopen langs het sportterrein en komen zo terecht op een straatje dat we naar beneden tot in de vallei volgen, tot bij een kerk met blauwe koepel. Hier gaan we via een trapstraatje verder de geërodeerde vallei in - we zien Pýrgos al hoog voor ons - en zo komen we bij de kerk van Panagía, opvallend door de klokkentoren, de blauwe koepels en de enorme eucalyptus. We buigen rechts erlangs en nemen dan het laantje links bij een zware elektriciteitspaal. We lopen langs vervallen huizen, met nog de duidelijke sporen van de zware aardbeving van 1956 - het blitse Santorini ligt hier ver vandaan! Ook de verlaten oude woonsten, uitgehakt in de lagen puimsteen, vallen op, en er zijn zelfs enkele nieuwe huizen die ook half in de puimsteen zijn gebouwd. Na 2 minuten, net voor we aan een witte trap komen die rechts naar een kapel met klokkentoren gaat, is er links een smal pad. 

(0u07) Dit pad vertoont meestal nog het oude plaveisel en is soms wat overgroeid; het loopt door geërodeerde valleitjes, soms langs kleine wijngaarden, en toont ons nog het beeld van het oude Santorini. Na een 7-tal minuten komt het tussen muren terecht en we zien Pýrgos nu al dichterbij voor ons liggen. Na dit pad in totaal zo'n 12-13 minuten gevolgd te hebben komen we even in de andere wereld terecht, want we komen op de asfaltweg uit, met de bijhorende toeristenbussen. We hebben hier een mooi uitzicht op het centrum van het eiland met Firá, Messariá en Vóthonas in de vlakte en rechts ook het vliegveld.

(0u20) Schuin rechts volgen we even wat beton, maar direct vinden we weer een mooi bestraat pad dat verder klimt - jammer van het plastic dat boeren hier blijkbaar achterlaten... Drie minuten verder is het mooie pad gedaan en lopen we verder omhoog op een steile betonhelling - wel lastig, maar ons uitzicht wordt nog mooier. Na weer 2-3 minuten komen we onder Pýrgos op een asfaltwegje uit, dat we naar rechts volgen. Even verder, voorbij een workshop, nemen we de betonweg links en verder rechts houdend komen we weer op oude bestrating terecht; zo gaan we al slingerend in de richting van de kerk. Bijna boven houden we weer rechts en zo komen we bij één van de vele kerken van Pýrgos; naar rechts hebben we mooi uitzicht naar Akrotíri toe.
We gaan verder het dorp door, langs hotel Zannos, onder het kastello door en zo rechts van een tweede kerk. We gaan naar beneden zodat we onder een derde kerk komen, van waar we een mooi zicht hebben op de twee grote kerken met blauwe koepel en de typische klokkentoren. Bij een witte kapel gaan we links en zo komen we via een soort speelplaats van een talenschool uit op de Platía St. Melekou, eerder een kruispunt met winkels en terrassen.

(0u35) Hier nemen we liever niet de asfaltweg links, maar wel de straat mooi bezet met keitjes (tussen een palmboom en café Johnnie), die links van de grote weg en parallel ermee loopt (wat verder [1]). Zo komen we op een rond pleintje met dezelfde bestrating. Links achter het pleintje loopt een nauw straatje naar rechts [1] dat wat verder op de asfaltweg uitkomt. 

[Halfweg dit straatje hebben we links het begin van wandeling [2] naar Mésa Goniá gezien, zie de wandeling Pýrgos - Mésa Goniá en terug.]

We volgen de asfaltweg naar links gedurende 4 minuten en zien dan links een betonwegje dat verder een geplaveide weg wordt. Er staat een bordje "Profitis Ilias by foot", onder een kruis; eronder staat een nieuwer bord "Profítis Ilías 40' / Archéa Théra 1u30".

[Wil je omweg naar de Profítis Ilías niet maken, dan ga je hier nog 10 meter verder op de asfaltweg en neem je dan de grindweg rechts, naast een wijngaard.]

(0u47) Gaan we wel eerst naar boven, dan gaan we hier links en  enkele minuten verder begint het eigenlijke pad dat gauw onder een vrij grote kerk met een witte koepel passeert. Dit mooie, oude pad gaat gestaag omhoog, tussen muren, eerst op een soort heuvelkam, later op de helling van de berg. Onderweg zie je op de rechter kant ook goed dat er nog veel druiven gekweekt worden op de hellingen naar Akrotíri toe, voor de beroemde zoete witte wijn van Santoríni. Achter ons wordt ook het uitzicht op Pýrgos en Firá heel mooi.

(1u10) Na 23 mooie minuten steken we de asfaltweg over en rechtover vinden we een smaller pad dat in puimsteen verder loopt. Na weer 3 minuten komen we nog eens op de asfaltweg uit, aan de voet van militaire gebouwen. We volgen de weg rechts en komen al na enkele minuten bij het klooster uit, boven op de Profítis Ilías, bekroond met 5 grote en een aantal kleine antennes. (1u17)

Van hierboven genieten we van een uitzonderlijke zicht: we zien niet alleen het hele eiland, met Firá, Ia, de vulkaan en Thirasiá, maar ook tal van eilanden - (van links naar rechts) Folégandros, Síkinos, Ios, Náxos, de kleine Cycladen en Amorgós.
Het klooster daarentegen is meestal een ontgoocheling. Het werd gesticht in 1711, heeft een heel rijk verleden en bezit ook nu nog een prachtige collectie iconen, oude manuscripten en een mooie etnografische collectie. Maar jammer genoeg is het zelden open: een bijna onleesbaar Grieks opschrift zegt dat het open is op woensdag, vrijdag en zaterdag om 15 uur, maar wij hebben twee keer vergeefs gewacht...

(1u17) Voor de terugweg volgen we de asfaltweg gedurende 1-2 minuten en kunnen dan de eerste bocht al afsteken op een betonnen trap. We komen weer op de weg uit en volgen die dan nog 4 minuten.

(1u24) Let nu goed op: onder de militaire installaties, precies onder het bleke gebouwtje met het rode dak, gaat er links een bijna onzichtbaar pad naar beneden ([1] op steen). Het loopt naar een klein kapelletje met een kruis erop, en buigt dan rechts af langs een afgebrokkelde muur. Na 2-3 minuten steekt het de weg weer over en loopt dan mooi rechtdoor verder, links van een muur. Het is ook mooi oneffen geplaveid, komt tussen 2 muren terecht, wordt ook breder en buigt geleidelijk naar rechts in de richting van Pýrgos. In feite lopen we altijd op de dalende heuvelrug, die in het voorjaar mooi bebloemd is.

(1u34) Na 9-10 minuten prachtig pad lopen we weer even naast één muurtje, maar verder weer tussen 2 muren - en ook wat meer links van de heuvelkam. Soms is het plaveisel weg en lopen we op puimsteen. Onderweg merken we nog eens op hoeveel wijngaarden er hier nog liggen op de helling van de Profítis Ilías.

(1u41) Na weer 7 minuten lopen we rechts van de kapel met de grote witte koepel en zo komen we naast de eerste huizen en ten slotte weer op de asfaltweg.
We gaan links op de grote weg, maar al na 10 meter zien we een grindweg rechts, tussen een huis met lantaarns en een wijngaard. 
Links van deze weg vinden we een pad bedekt met grind en puimsteen. Er staat een duidelijk bord "Emborió 55'" en er is een aanduiding [2].

(1u45) We gaan dus rechts en na enkele minuten komen we tussen muren uit lavasteen terecht en lopen we weer tussen de wijngaarden, bezaaid met zwarte stenen - het kan hier erg warm zijn in de zomer. Na 8 minuten is het pad beter geplaveid en loopt het verder tussen lavamuren.

(1u57) Na in totaal 12 minuten komen we op een zandweg die we naar links volgen in een bocht, maar 1-2 minuten verder vinden we het vervolg van het pad op de linkerkant. We volgen nu onafgebroken een prachtig pad tussen muren, dat snel afdaalt naar Emborió. Uiteindelijk draait het pad helemaal naar links en komt het via een betonhelling in de vallei uit. We gaan natuurlijk rechts en wandelen nog 2 minuten in een mooi straatje, onder 2 bogen door.

(2u11) Daarna komen we op een betonstraatje uit dat we blijven volgen. We blijven al slingerend rechtdoor gaan, komen onder kerken door en gaan na 6-7 minuten links (bij een brandpomp). Na weer 3-4 minuten (bij een school) houden we rechts en dan gaat het altijd rechtdoor, waarbij we onder een andere school passeren. Zo komen we op een soort plein of kruispunt, op de weg van Períssa naar Firá. Voorbij het speelplein zien we de imposante kerk. (2u24)
We kunnen hier op de bus wachten.