Moní Zoödóchou Pigís - Panagía Kalamiótissa en terug

Beoordeling: Het gaat hier om een unieke wandeling van het klooster van de Zoödóchos Pigí (de Levenschenkende Bron), gebouwd op en mét de resten van een tempel van Apollo, naar het klooster van Panagía Kalamiótissa, gelegen op één van de toppen van de 461-m hoge Kálamos. Het bergachtig  landschap is werkelijk uitzonderlijk groots en maakt van deze wandeling een unieke ervaring. Het uitzicht en de rust boven op de Kálamos zijn op zichzelf al een reden om de verplaatsing naar Anáfi te maken. Verdient het maximum van ****. 
[Bijgewerkt door Raymond op 25 april 2011.]

Tijd: De wandeling van het lage naar het hoge klooster duurt een 65 minuten, de terugtocht iets minder- een totale EWT dus van 2 uur. Wij namen de bus in Chóra van half 12 en wandelden van half 1 tot 4 uur. In 2011 reden we met de auto tot bij het klooster en wandelden we van 11 uur tot half vier, dus 4 1/2 uur TWT, met een heel lange pauze op de top...

Routebeschrijving: [De bus vanuit Chóra stopt een eindje van het klooster, dat gebouwd is op een eenzame plek waar vroeger een tempel voor Apollo stond.]

Volgens de legende had de god Apollo het schip van de Argonauten op hun terugkeer van Kolchis uit een zware storm gered door het eiland Anáfi te laten oprijzen uit de zee... Als dank bouwden de Argonauten de aanzet tot wat later een tempel zou worden. Volgens gevonden opschriften werden ook Zeus, Asklepios (de god van de geneeskunde) en Afrodite hier vereerd. Een "heilige weg" verbond de tempel met de oude hoofdstad Anáfe, op de flank van de Kastélli.
Twee eeuwen geleden werd het "lage klooster" gebouwd bovenop de resten van de tempel. Het klooster is recent gerestaureerd; men kan er o.a. een mooie templo of ikonostási van 1830 bewonderen, naast de grote eetzaal en vooral de oude iconen van het "hoge klooster", nu ondergebracht in een kamer van het lage klooster - ze zouden dateren van de 12de eeuw! Op 8 september gaat hier een groot religieus feest door, de "panigýri".

Na het bezoek aan het "lage klooster" vinden we ons pad links onder het klooster, tussen de oude tempelmuur en een gebouwtje en wat bomen - er staat een duidelijk wandelbord! We gaan hier even naar beneden richting zee en zien dan het pad verder rechts omhoog lopen. We buigen naar rechts en passeren dan tussen grote rotsen, waar we ook de aanduiding [2] zien.
Het pad is eerder een bleek rotsachtig spoor dat de heuvelkam volgt die in de richting van de linkse hoge top loopt - loop dus niet op de lagere geitenpaden.
Na 11 minuten wordt het pad een duidelijker en vrij breed spoor en het slingert nu hoger en hoger, met een mooi uitzicht op het lagere klooster.

(0u18) Enkele minuten verder wordt het grindpad weer een bleek rotsspoor en klimmen we weer in talloze slingeringen. De hoogste top van de Kálamos verdwijnt achter een meer nabije heuvelrug en duikt dan weer op, toch al iets dichterbij. In een eindeloos aantal bochten slingeren we hoger en hoger op dezelfde heuvelkam, soms begeleid door een steenmannetje of een vage rode pijl: Chóra duikt op in het westen, links ook steeds meer eilanden en dan Santoríni achter Chóra -  het klooster ligt al diep onder ons.

(0u37) Bij bocht 32 is er een waterput, na bocht 41 buigt ons pad definitief meer naar links, in de richting van de top. Na nog eens 4 minuten komen we op een soort balkon, afgezet met een reling - we hebben er een schitterend uitzicht op de 2 toppen en het vervolg van het pad.
Na enkele minuten komen we op een tweede punt afgezet met een reling en steeds hoger gaat het - van dichtbij lijkt de granieten top van de berg nog vervaarlijker. Dan begint in enkele zigzags de finale klim en na exact 65 minuten zijn we boven. Het klooster is al bij al nog vrij groot, toch onverwacht op deze uitzonderlijke plek. (1u05)

Het klooster is zo'n 400 jaar oud, maar werd helemaal heropgebouwd na de totale verwoesting bij de aardbeving van 1956. Nu is het verlaten en zelfs de "panigýri" komt niet meer tot hier, na een zware blikseminslag tijdens een religieus feest, vele jaren geleden.
Het uitzicht hier of van bij het zuiltje dat het trigonometrisch punt op een hoogte van 461 m aanduidt, is werkelijk uniek. Eerst en vooral is er het eiland zelf, van hier boven toch opmerkelijk dor en onbewoond. Dan is er het zicht naar Chóra, met links het strand van Roúkounas en ervoor de bruine richel met de steenhopen erop. Er is natuurlijk ook de fantastische diepte naar de zee toe, tussen de 2-3 indrukwekkende rotspunten.
Maar er is vooral ook het uitzicht over de eindeloze zee en de eilanden rondom: naar het westen achter Chóra zien we Santoríni, met de Profítis Ilías, het oude Théra, Períssa en Kamári - meer rechts zien we Ios, dan verder naar het noorden Náxos met ervoor de kleine Cycladen, het lange Amorgós en de witte stip van het klooster - nog meer naar rechts, in het oosten, ligt Astypálea en naar het zuiden alleen maar zee en zee, en soms, naar het schijnt, in de verte het eiland Kreta!

(1u05) Na onze picknick ontrukken we ons met moeite aan deze magische plek. De afdaling verloopt natuurlijk langs dezelfde weg:
- 17 minuten dalen we al bij al vlot af tot bij de onderste reling, het klooster is al bemoedigend dichterbij
- we gaan hier links en na 5 minuten beginnen we aan de vele slingeringen op de heuvelkam
- (1u40) na ongeveer 435minuten (bij een steenmannetje) lijken we al op de hoogte van het onderste klooster te zijn. We lopen verder op een vlakker pad, dat we zo goed uit de hoogte zagen, maar dat nu soms vaag is. Enkele minuten verder komen we op een klein plateau, waar er enkele grote cairns staan. We draaien er wat naar links; het pad wordt moeilijker, door de erosiegeulen, maar verder is het weer breder en heel duidelijk.

Na een 55 minuten zijn wen terug bij het klooster van Zoödochos Pigí. (2u00)