[Men kan deze wandeling op een heel aangename manier met wel 1u30 inkorten door vanuit Kamáres een bootje te nemen tot op het strandje van Vlási, gelegen onder het klooster van de Panagía Tóso Neró.
Wij informeerden in april 2012 en ook in juli 2019 bij restaurant Símos en zo kregen we contact met de kapitein van de boot Avgí. In 20 minuten voerde hij ons naar de kleine aanlegsteiger van het strandje Vlási. Deze tocht is evenwel alleen mogelijk bij rustig weer!]

Tijd: De klim tot op de bergrug boven Kamáres duurt ongeveer 1u05 (EWT). De tocht naar de Panagía Tóso Neró vraagt dan nog een uur en dan is het een lange tocht van 2u50 naar Apollonía. De totale wandeling is 12,7 km lang en vraagt dus bijna 5 uur (EWT).
Zoals gewoonlijk loopt de totale wandeltijd (TWT) op tot bijna het dubbele - wij wandelden van 9 tot 18 uur...

Routebeschrijving: (0u00) Vanaf de haven en de kerk  van Kamáres volgen we de weg richting Apollonía, tot voorbij de afslag links naar Agia Marína en tot voorbij de brug. Net voor de hotels Kamári en Kili gaat een wegje rechts omhoog (wandelpaaltje [6a] Panagía Tóso Neró 2u45 / 5,1 km - Agios Elefthérios 1u45 / 3,5 km); voorbij de hoogste huizen gaat deze weg na 3 minuten over in een keiweg, in de richting van de watertoren.

(0u13) Na een kronkel in de weg lopen we tot praktisch 5 meter van het gebouwtje voor de eigenlijke watertoren en hier gaat links een pad steil omhoog - een steenmannetje en een (=) maken het begin van het pad duidelijk; het nieuwe tracé van de wandeling gaat direct RECHTS verder en buigt later helemaal naar links. Vroeger waren hier veel aanduidingen nodig, maar nu is het pad echt heel duidelijk.
Na ongeveer 6-7 minuten gaat het scherp rechts en dan weer links; dan volgt een lange klim in rechte lijn tot aan de volgende bocht rechts. Daarna is er weer een pad in recht lijn.

Duidelijke trappen naast en op de rotsrichel.

(0u36) Zo passeren we na weer enkele slingeringen onder een grote grot, de "Mávri Spília" (Zwarte Grot). We zien nu goed het brede tracé van de oude kalderími, met mooie, maar verbrokkelde treden.

Mooie resten van het monopáti boven Kamáres.

Daarna volgen er veel korte bochten en we kronkelen nu steil omhoog tegen de witgrijze rotsen, begroeid met boompjes. We hebben al een prachtig panorama over de baai van Kamáres.

Mooi uitzicht op de baai van Kamáres.

(0u45) Uiteindelijk gaan we links door een soort bres in de grijze heuvel, met groene struiken begroeid; zo komen we op een stenig en hellend plateau, bedekt met juniperusstruiken.
We lopen nu schuin links en licht omhoog, richting oostzuidoost, waarbij we een heel duidelijk roodbruin spoor volgen tussen struiken en grijze stenen, en we zien vrij veel steenmannetjes en roodwitte ==.
We lopen eerst rechts van mijnresten, daarna door een lichte vallei en dan rechts van ruïnes - soms zijn er nog grote cairns.

Een heel duidelijk merkteken!

Bij de ruïne buigen we wat meer rechts, dus in de richting van een grote regenbak, gelegen langs het pad dat komt van Agios Elefthérios (zie de wandeling Apollonía - Panagía Tóso Neró). Die regenbak is nu nog niet zichtbaar, maar het pad blijft heel duidelijk en loopt in de richting van de heel hoog gelegen ruïne, die we op de hoogste kam van de heuvels in zuidzuidoostelijke richting zien - we volgen goed de cairns. In een inzinking buigen we wat meer links, maar al stijgend gaat het weer wat meer naar rechts en dan volgt er nog een korte klim. 
Ten slotte zien we de grote regenbak vóór ons en zo komen we na iets meer dan een uur vanuit Kamáres op het heel duidelijke dwarspad dat van Agios Elefthérios komt (wandelpaaltje [6] Tóso Neró 1u05 / 2,6 km en [6a] Apollonía 1u40 / 4 km).

(1u06) Hier gaan we naar rechts (=) en we wandelen nu ongeveer 10 minuten op dit mooie pad, met een steeds mooier uitzicht op de baai van Kamáres. 

Uitzicht op de baai van Kamáres.

Als de havendam begint te verdwijnen achter een rotspunt, gaat het pad meer links omhoog tegen de rotsachtige helling en 5 minuten na ons mooiste uitzicht op Kamáres komen we vrij gemakkelijk bij een stenige pas, links van een rotsachtige grote piek: Kamáres verdwijnt en we ontdekken voor ons een andere kust, de zee en de eilanden Polýaigos, Kímolos en Mílos. We zijn 410 meter hoog en er kan hier veel wind staan (grote cairn).

(1u27) Het pad (=) slingert nu weer naar beneden, eerst niet te vlug, hier en daar zien we geiten en dan krijgen we een mooi uitzicht op Panagía tóso Neró en de kustlijn. 

Panagía tóso Neró en de kust.

Het gaat nu veel sneller naar beneden en het is oppassen om niet uit te schuiven op het stenige pad, vooral voor en in de 5de bocht.
In 35-40 minuten na de pas zijn we bij het vrij grote klooster, nog 150 meter hoog (2u04).

Dit is een heel gastvrije plek: er is een waterput (maar geen emmertje), er is een kraan mét water, er is een keuken met eetgerief, een koelkast en zelfs enkele tonnetjes wijn, er is een grote eetzaal met een lange tafel voor wel 40-50 personen, er staan vier bedden en er is natuurlijk de frisse kerk - en er is zelfs een toilet. Alles lijkt te wachten op een grote schare van pelgrims, maar nu is het er heel rustig en stil.

Panagía Tóso Neró en de kerk.

De eetzaal met eetgerei...

[Er daalt een pad verder af naar de kust en de baai van Vlási, waar je eventueel kunt gaan zwemmen.
De trap daalt eerst, ook volgens de windroos op de eerste trede, recht naar het zuiden af. Na 5 minuten steil dalen en net voorbij en onder een grote, hoekige roestbruine rots, komen we op een dwarspad: links kun je wandelen naar Agia Marína en zo naar Apollonía of Vathý - zie de wandeling Kamáres - Panagía tóso Neró - Vathý.
Nu gaan wij rechts verder naar beneden naar de zee. We dalen nog 15 minuten af, waarbij we de laatste minuten via een zigzaggende stenen trap lopen (176 treden), die begint vlak links van een vallei vol oleanders - als ze in bloei zijn een prachtig zicht! Zo komen we op het idyllisch keistrandje van Vlasi, waar het heldere water je uitnodigt om te zwemmen. 

[Als je met een boot vanuit Kamáres naar het strandje van Vlási kunt varen, dan is het van daar maar een goede 20 minuten om bij het klooster van de Panagía Tóso Neró te komen - de totale wandeling wordt op deze manier een flink stuk korter.
Van aan de aanlegsteiger klauteren we wat naar rechts om op het strandje te komen - even moeten we ook door het water, dus wandelschoenen uit...]

Voor de eventuele terugtocht beklimmen we vanaf het strandje de betonnen trap, die rechts van de smalle kloof vol oleanders omhoog gaat. We klimmen op ca 200 treden. Na 9 minuten gaat er een vaag pad links omhoog, maar we lopen liever rechtdoor; wat verder maken we een scherpe bocht naar links (rode stip en =) en er volgen nog enkele zigzags. Het pad blijft heel stenig en geruïneerd, maar het is duidelijk en er zijn rode stippen. Na weer 5 minuten komen we in een eerste wat smalle doorgang tussen bomen, maar het is pas 2 minuten verder dat we moeten uitkijken naar een zijpad: bij weer een smalle doorgang onder een grote rots is er een duidelijke splitsing, met in het midden een grote steen (rode stip en cairn) - het pad rechtdoor is een kortere weg naar het vervolg van de wandeling, maar om bij het klooster te komen moeten we hier LINKS omhoog gaan. Er volgt weer een heel steile klim en zo komen we na weer een 7-tal minuten bij de Panagía Tóso Neró.]

(2u04) We vertrekken voor de nog lange tweede helft van onze tocht bij de windroos op de trap: we gaan richting oost op een grindpad dat naar het binnenland leidt (wandelpaaltje Agia Marína 1u30 / 3,1 km / Apollonía 3u50 / 8,4 km / Agios Elefthérios 1u55 / 3,6 km). We dalen dus af in de richting van een min of meer cirkelvormige muur; na 5 minuten komen we bij het ronde einde van de muur, waar we rechtdoor gaan - we zien al gele merktekens en ==.

[Het pad rechts leidt eveneens naar Vlási.]

Na 6 minuten steken we een valleitje over en we beginnen nu aan een steile, stenige klim op een duidelijk pad tussen groene struiken, begeleid door veel gele merktekens en ==.

(2u18) In totaal 14 minuten sedert ons vertrek bij het klooster gaan we op rotstreden omhoog, om rechts van een rotsrichel verder te stijgen - we zijn nu weer ongeveer op de hoogte van Tóso Neró.
Het monopáti wordt heel mooi, soms is er een =. We stijgen nu snel en het uitzicht over de kust met de eilandengroep Polýaigos, Kímolos en Mílos (van links naar rechts) is schitterend. Het pad is duidelijk heel recent vrijgemaakt, doordat o.a. takken en kleine boompjes weggesnoeid zijn.

Op ons pad, terugkijkend naar Panagía Tóso Neró.

(2u34) Na een tijdje stijgen we minder snel en Tóso Neró verdwijnt achter ons uit het zicht, omdat we links buigen. De kust onder ons is steil en prachtig, de groene bomen zijn vrij hoog.

(2u43) Uiteindelijk komen we terecht tegen een muur met erachter twee witte gebouwtjes. Vanaf hier is het pad ouder en zijn er minder gele merktekens. We dalen langs een hoge muur (=), gaan scherp rechts en stijgen nu enkele minuten op een breed en rotsachtig pad tussen een hoge begroeiing - ook hier is het pad recent nog vrijgemaakt.
Boven zien we in de verte al Kouní met eronder Agia Marína en nog lager het vierkant gebouwtje van Agios Konstantínos, ons volgend doel.

(2u50) Let nu op: even verder, bij een vage splitsing, moeten we wat links houden (cairn en =) om zo de vrij nauwe doorgang tussen 2 muren te vinden. We zullen nu 5 minuten tussen die muren lopen, die eerst van elkaar wijken en dan weer dichter komen.

(2u55) We lopen zo voorbij het onopvallende gebouwtje van Agios Konstantínos, dat achter de muur ligt, dalen weer af en komen weer tegen een verbrokkelde muur die we rechts en omhoog volgen tot op een soort kaap. We dalen op rotsen langs de muur, gaan dan verschillende keren omhoog en weer omlaag met de muur nu rechts van ons en dalen dan tot bij een waterput met drinkbakken.

Agios Konstantínos.

(3u05) We gaan op rotsachtige treden omhoog en nu volgt er een flinke klim. Daarna volgt er een onduidelijker eind: voorbij enkele hellende rotsen moeten we zeker niet te laag en rechts gaan, maar LINKS omhoog (=) en zo vinden we een mooie trap met rotstreden. Na de treden houden we weer links waarbij we goed de == moeten volgen. Zo lopen we recht naar de boerderij van Kouní.

(3u15) Na weer zo'n 10 minuten komen we op een geplaveid pad uit, net voorbij het mooie kloostertje van Agia Marína. We kunnen hier even rechts gaan en dan terugkeren...

Het kloostertje van Agia Marína is prachtig gelegen; de deur is open en er is een gastenboek waar je je indrukken kunt neerschrijven (wandelpaaltje [6] Apollonía 2u20 / 5,4 km).

Het mooi gelegen kloostertje van Agia Marína.

Vanaf Agia Marína is het pad afwisselend geplaveid en stenig: het loopt in de richting van het witte gebouwtje van de boerderij van Kouní. 

Het pad tussen de struiken vanaf Agia Marína.

Panorama op Agia Marína.

(3u25) Na ongeveer 8 minuten passeren we onder deze boerderij door (wandelpaaltje [6] Apollonía 2u10 / 5 km): ze ligt op een plateau waarboven de Profítis Ilías hoog uit torent - er is hier trouwens een pad dat links omhoog gaat naar de Profítis Ilías.
We gaan rechtdoor op dit stenig plateau en na enkele minuten lopen we twee maal vlak naast een muur. Voorbij de tweede muur houden we links en zo komen we 15 minuten sedert Agia Marína uit op een vrij recente grindweg. Die weg komt van naast de heuvel van Agios Andréas en is hier in 2005-2006 aangelegd, enerzijds om de brandbestrijding gemakkelijker te maken in het hart van dit natuurgebied en anderzijds om de werken op de site van Agios Andréas mogelijk te maken.
We gaan hier rechtdoor en niet links op de weg, dus links van een gebouw langs de muur (=). Na enkele minuten komen we langs een tweede muur en zo komen we ten slotte toch op de weg, die we even links volgen, tot we op een grotere weg uitkomen, waar we rechts gaan. We volgen die weg vrij lang tot we op een pad LINKS kunnen tussen het groen (wandelpaaltje [6]).
Ten slotte komen we op de belangrijke driesprong  waar het pad rechtdoor (door een open hek en links van een muur) verder loopt naar Taxiárchis tis Skáfis en Apollonía: we bevinden ons nu op het hoofdpad van Apollonía naar Vathý (zie de wandelingen van Apollonía naar Vathý).

[Wil je hier rechts naar Vathý, zie dan de wandeling Kamáres - Vathý.]

(3u42) Wij gaan nu dus rechtdoor langs de muur (wandelpaaltje [6] Apollonía 1u35 / 4 km / Vathý 2u10 / 4,5 km) en vanaf hier is het pad echt ondubbelzinnig: geruime tijd daalt het heel mooi tussen de rotswand en een muur, daarna volgt nog een afdaling in de vallei. Daarna gaat het weer wat omhoog, waarna het pad weer lang geleidelijk afdaalt om zo, circa 19 minuten na de splitsing, uit te komen onder enkele ruïnes en de kerk van Taxiárchis tis Skáfis.

Taxiárchis tis Skáfis.

(4u04) Het pad gaat duidelijk verder, even later moeten we links houden (=) en een 9 minuten verder komen we bij de hoek van een muur, waar rechts de afslag is naar Agios Eustáthios. Wij gaan hier omhoog en rechtdoor.

(4u17) Nog eens 3-4 minuten verder zijn we al bij de afslag naar de Profítis Ilías - we gaan er natuurlijk rechtdoor (wandelpaaltje Apollonía 50' / 2,4 km).
Na 7 minuten is er een zijpad rechts naar Agios Andréas (wandelpaaltje).

Het prachtige pad tussen de Profítis Ilías en Apollonía.

(4u33) Na in totaal 16 minuten komen we op de rondweg rond Apollonía uit (wandelpaaltje Apollonía 30' / 1,5 km): wij vervolgen schuin rechts, links van een blauw hek, op een betonwegje pad dat naast olijfbomen loopt. Het slingert links en rechts (=) en zo lopen we omhoog tot op de hoofdstraat van Katavatí, die we links volgen. We lopen langs de bocht van de asfaltweg, maar volgen de hoofdstraat verder om zo, langs de school en de hoofdkerk, tot op het plein van Apollonía te komen. (4u57)