Routebeschrijving: (0u00) Van op het plein met de terrassen lopen we even naar rechts (kijkend naar de zee), maar bij het volgende pleintje (met een soort monument in het midden) gaan we rechts. We zien er een wandelbord [6] Minóa 30' / Valsamítis 1u15; we gaan er voorbij en dan links, bij de eerste slager - 10 meter verder gaan we rechts en dan weer links en rechts, bij de tweede slager (agorá kreatoon). Zo gaan we de witte trapstraat op ([6] op paal, de wegwijzer 2km Minóa wijst ons rechtdoor) en we laten straatjes rechts (naar pension Anna) en links (naar pension Big Blue). Aan het eind van de trap gaan we links verder omhoog [6] en we komen aan de kerk met de blauwe koepel.
Links van de kerk begint een smal pad [6] dat links houdend na 100 meter een prachtige kalderími wordt, later weer rotspad; het pad versmalt weer [6] en na een goede 5 minuten brengt het ons op de vrij brede betonweg, die we naar rechts volgen. 

Het overblijvend deel van de kalderími naar Stavrós.

(0u11) Deze betonweg [6] loopt jammer genoeg over de oude kalderími, die op 1 plaats nog zichtbaar is. We volgen de weg een kwartier tot bij het kerkje van Stavrós - op het eind zie je de resten van de steunmuren van de oude kalderími links van je. 

[Vlak voor de pas kunnen we door een breed hek rechts gaan, naar de resten van het oude Minóa, 7 minuten wandelen met links van ons een mooie uitzicht op de ZW kust, tot Arkesíni. In het oude Minóa zijn resten te vinden van een permanente bewoning, van de 11de eeuw v.Chr. tot de 4de eeuw n.Chr., met o.a. een gymnasium en een mooie waterbak.

De waterbak op de site van Minóa.

We kunnen gemakkelijk naar links in een cirkel rond de akropolis lopen: eerst zien we de oude stad met muren en een poort (10de tot 3de eeuw v. Chr.), dan beschrijven we een halve cirkel, waarbij we in de 2de helft wel moeilijker een pad vinden. We krijgen een prachtig uitzicht op de baai van Katápola en komen ten slotte weer bij de Hellenistische en Romeinse resten, met de waterbak (tot 3de eeuw n.Chr.). We wandelen na ons bezoek weer naar beneden en nemen dan natuurlijk even rechts tot de Stavrós-pas.]

(0u26) Het beton eindigt op de pas (wandelbord Valsamítis 50'), naast de kapel van Stavrós, en we zien de grindweg ver voor ons uit lopen.
We lopen 3-4 minuten naar beneden, voorbij 2 zijwegen rechts en 1 links (achter een hek), tot bij de eerste splitsing, bij een huis, waar we links gaan (wandelbord Agios Geórgios Valsamítis + [6])

[Wandeling [3] gaat hier rechts naar Agia Thékla, Kamári, Kastrí en Vroútsi (wandelbord Kastrí 2 uur / Arkesíni 3u30 en [3]).

(0u30) Het beton wordt grind, maar na een kleine 2 minuten gaat een pad schuin links (bordje Valsamítis 45' + [6]); we klimmen even tussen vervallen muurtjes en gaan dan nagenoeg vlak verder naast de linker muur.

(0u35) Na enkele minuten moeten we bij een splitsing rechts houden: we klimmen weer, komen even naast een muur [6] en gaan verder door een hek in betonijzer. Let ook op de mooie terrassen links van ons, met in de verte Chóra en de molens.
Let op: bij een overhangende rots rechts van ons is er een splitsing: het pad links loopt naar de kapel van Agia Marína, maar wij moeten RECHTS omhoog, rakelings langs die rots (cairn). Het pad is wat nauw door begroeiing, we gaan weer door een hek in betonijzer en zien het pad ver vóór ons uit rond de vallei lopen. We passeren boven de kapel, dalen wat en komen tussen veel groen in een rotsige bedding met water. Ooit zagen we hier krabben in de rotsspleten, op 16 april 2010 was er veel water...

(0u51) We stijgen wat rechts van een muurtje en lopen dan a.h.w. recht naar het verre Chóra, met een prachtig zicht op de kuipvormige vallei links van ons, met de kapel van Agia Marína, en verder ook op Stavrós en de baai van Katápola.

(0u55) Zo komen we op een soort pas, rechts van witte gebouwen met cactussen: er is hier een splitsing, waar het pad links terugkeert naar de stuwdam en Katápola (houten bord) - zie de wandeling Katápola - Valsamítis - Katápola.
We gaan rechts en het heel duidelijk pad slingert wat tussen het groen; we stijgen langzaam en blijven bij een andere splitsing na 8 minuten rechtshoudend stijgen.

(1u05) Nog 2 minuten verder gaan we door een breed ijzeren hekken en pas nu ontdekken we de groene oase van Agios Geórgios Valsamítis. We lopen verder door een hek tot op een wegje en komen zo op een asfaltwegje. We gaan er links naar beneden tot bij de ingang van het kloostertje. (1u09)

Vroeger was de kerk meestal dicht, maar nu is ze open van 9 tot 13 en van 17 tot 19 uur - op zondag alleen in de late namiddag. Er woont weer een non en we krijgen een glýko (zoetigheid) met water en kunnen de kerk bezoeken.
De témplo dateert uit 1886 en in een hoek van de kerk is een put met bron.
Er is ook een stenen tafel met stenen banken tegen de muur...

 

Het klooster van Agios Geórgios Valsamítis.

(1u09) We keren terug naar het hek en gaan er links omhoog tot op het asfaltwegje en zo links verder tot op de hoofdweg, die van Chóra naar Arkesíni loopt. We bevinden ons hier ongeveer op het laagste punt van de centrale bergrug van Amorgós: we zien de zee links, met een stuk van de baai van Katápola, en ook de zee vóór ons aan de andere kant  - er staat hier vaak veel wind, die waait vanuit het noorden over de pas. 

Algemeen zicht op Agios Geórgios Valsamítis, van op de grote weg.

(1u17) We volgen die weg naar links gedurende 15 minuten of over ongeveer 1 kilometer: de eentonigheid van het asfalt wordt gecompenseerd door het schitterende zicht op de zee diep onder ons, en ook op Santoríni en Ios, helemaal rechts.

(1u32) Na die 15 minuten komen we weer aan zo'n winderige pas, waar we niet de eerste weg links, maar het tweede wegje nemen, dat schuin omhoog gaat - het is een betonwegje dat gauw grind wordt. We volgen dit grindwegje een 5-6 minuten: de baai van Katápola wordt weer zichtbaar en we zien Chóra vóór ons opduiken.

(1u38)  Even verder, in een bocht naar links en 100 meter voor een wit gebouw + Agios Dimítrios, zien we het pad rechtdoor naar Chóra - zie de heel gelijkaardige wandeling Katápola - Valsamítis - Chóra.

Nu gaan wij evenwel  in de richting van de baai van Katápola en we blijven op de grindweg. We dalen zo nog 10 minuten op de rotsachtige weg af, tot we bij de ruïnes van 2 stallen komen, waar ook nog een weg van links komt. Onze weg loopt dood tegen een hekken in betonijzer, maar erover loopt de (nieuwe?) weg verder. Als deze weg een scherpe bocht naar links maakt, nemen wij een vaag pad dat rechts van een ruïne van stallen loopt, verder tussen 2 lage muren, in de richting van de elektriciteitscentrale. De muren wijken weg van elkaar, maar wij houden dezelfde richting aan; de muren komen weer bij elkaar en ons rotsachtig pad loopt steil ertussen naar beneden - we zitten definitief goed. De muren wijken weer van elkaar, maar dan komen we op de grote weg uit.

(1u57) We gaan 200 meter links, tot bij de elektriciteitscentrale, maar vlak ervoor nemen we een smalle betonweg naar links; deze weg buigt na 100 meter naar links, maar hier gaan we op een andere betonweg rechtdoor naar de eerste huizen van Katápola, of liever van de wijk Rachídi. Na een goede 5 minuten komen we over een geplaveide straat bij de hoofdkerk en zo komen we bij de school op de hoofdweg uit. Nog even en we zijn bij de zee... (2u03)