Beoordeling: Schinoússa heeft een vrij aantrekkelijk, zacht golvend groen landschap, maar moet het vooral hebben van zijn strandjes. Het hoofddorp is Panagía en hier vertrekken we voor de wandeling naar Messariá en dan, meestal over grindwegen, naar de stranden van Psilí Ammos, Fíkio en Gerolimiónas. Krijgt **.

Tijd: Eerst wandelen we, gedeeltelijk via een mooi pad, in een kleine 20 minuten naar het gehucht Messariá. Het is van hier maar een goede 10 minuten naar het strand van Psilí Ammos en dan is het weer 20 minuten naar het strandje van Fíkio. In een klein half uur komen we op een derde strand, dat van Gerolimiónas, op de noordwestkust, en ten slotte wandelen we nog een goede 40 minuten via Messariá tot bij ons vertrekpunt in Panagía. Deze totale effectieve wandeltijd (EWT) van precies 2u betekende voor ons een rustige halve dag met twee keer zwemmen, van half 11 tot 4 uur... 

Routebeschrijving: (0u00) In Panagía vertrekken we op het hoogste punt van de "hoofdstraat", naast de kerk, weg van de haven en dus in oostelijke richting. Zo komen we langs de supermark/bakkerij "To Emborió", maar al na 1 minuut, net voorbij de supermarkt "Schinoússa", gaan we links, richting Messariá (wegwijzer). De betonweg loopt het nogal slordige dorpje uit en na 5 minuten laten we een grindweg rechts liggen. We gaan dus rechtdoor en ook onze weg wordt grind. We krijgen een uitzicht op het glooiende groene binnenland van Schinoússa, met ver over zee het grote Náxos. Na nog eens 5-6 minuten zien we rechts een breed monopáti tussen lage muren - we nemen het natuurlijk, want dit is een buitenkans op Schinoússa.

(0u13) Het pad is eerst breed en geplaveid, later wordt het smaller; het buigt even rechts, later weer links, in de goede richting.

Het monopáti loopt recht naar de enkele huizen van Messariá.

De meestal verlaten veldjes zijn hier in april-mei één bloemenzee van margrieten en papavers. 

De veldjes van Schinoússa...

Na een goede 6 minuten komen we op een zandweg uit bij de eerste huizen van Messariá en we gaan rechts. Even verder komen we voor de kerk, waar we rechts houden en kort daarop houden we weer rechts (wegwijzer Psilí Ammos 400 m). De aangename zandweg daalt af in een soort kloof, komt dan naast een waterput en loopt ten slotte uit op het vrij mooie zandstrand van Psilí Ammos - er zijn ook enkele bomen.

(0u30) Links van het strand gaat een heel vaag pad de heuvel op: we lopen niet te hoog, zo'n 10-15 meter boven het water. Verder wordt het pad veel duidelijker - als je na 7 minuten door een bres in een muur kunt, zo'n 5 meter van het rechtereind ervan, dan ben je goed!
We blijven op 15 meter boven de zee, maar nog zo'n 3 minuten verder gaan we even meer landinwaarts en wat hoger om een hoogte over te steken. We zien voor ons de baai van Fíkio, maar eerst moeten we afdalen naar enkele grote velden met muren errond. We dalen af tot links van de onderste muur en we kunnen nu links van deze muur over het onderste veld verder.

(0u41) Aan het eind van de muur lopen we gewoon verder op dezelfde hoogte op een vrij duidelijk spoor. We gaan nog door een bres in een dwarsmuur en dan links van enkele struiken - rechts van ons zien we Koufoníssi, voor ons Náxos. Ten slotte dalen we geleidelijk af naar het bescheiden strand van Fíkio, maar eerst is er nog zo'n weergaloos Griekse afsluiting die ons tegen houdt. We klauteren ongeveer 10 meter naar links erover. Het strand is dus niet echt mooi, met veel resten van zeewier en misschien ook zee-egels in het water.

Het baaitje van Fíkio.

(0u51) Voor het vervolg van onze wandeling lopen we op de bodem van het valleitje landinwaarts; het vage pad passeert naast een drinkbak en dan vinden we wat verder, rechts van de linkermuur, het begin van een overgroeid monopáti. Gauw verdwijnt de rechtermuur en we blijven de linkermuur volgen; aan het eind ervan komen we voor een muur met afsluiting er bovenop en weer lijkt hier het begin van een monopáti te zijn - als we het een eindje volgen komen we midden rotsen terecht. We blijven dus bij de muur, maar het probleem is over deze muur te geraken, want de landweg die we moeten volgen ligt aan de andere kant ervan. Noch naar links noch naar rechts vinden we een gemakkelijke doorgang!
Dan klauteren we maar op het laddertje - er is trouwens een rode stip - en springen zo goed en zo kwaad als het gaat op een roestige ton aan de andere kant. We volgen de weg naar links en komen na korte tijd bij een breed hekken dat open staat. Is dit hekken dicht, dan moet je er in elk geval over geraken...

(1u02) Na weer 4 minuten moeten we nog eens door een breed hek, en zo komen we op een grindweg die van rechts komt. We gaan hier rechtdoor, maar al na 50 m nemen we de stenige landweg rechts, rechts van een breed wit hekken. Na enkele minuten al zien we de grillige baai van Gerolimiónas voor ons.
We komen voor een eerste houten hek en lopen verder tot een tweede hek, ook van een pallet gemaakt. We wandelen verder op een vaag pad dat meestal zacht dalend de linkermuur volgt. Op het eind ervan wijken we weg van de muur, naar rechts, en zo komen we aan de rechterkant van het strand uit. (1u18)

De baai van Gerolimiónas.

Het strandje is mooi zanderig en ligt heel beschut, maar er is enorm veel vuil, vooral plastiek. We zijn heerlijk alleen natuurlijk en zwemmen is er zalig - let wel op voor de zwarte plekken, zeker op de rotsen rechts zijn er zee-egels.

Een mooie strand...

(1u18) We gaan op de bruine rotsen langs dezelfde weg omhoog en lopen zo 2 minuten tot we tegen de muur komen, die we makkelijk op een vaag spoor kunnen volgen. Zo komen we bij het eerste hekken - maak het touw van het pallet goed vast aan de balk. Wat verder is er het tweede hekken en even verder beginnen we te dalen met een toch wel schitterend zicht voor ons: het glooiende Schinoússa, met de weg naar het andere strand links en links in zee (van links naar rechts) Páno Koufoníssi met nog net zichtbaar het dorp, Káto Koufoníssi en een deel van Kéros.

Het landschap van Schinoússa met in zee Koufoníssi.

(1u33) Na 8 minuten komen we op de hoofdweg, waar we nu natuurlijk naar rechts gaan.

De weg richting Messariá.

Na nog een 3-4 minuten komen we aan een splitsing, bij een waterbak met drinkbakken: rechts is er een brede hoofdweg die naar Panagía of Chóra leidt. Op de achtergrond zien we de Vardiésheuvel (133 m) met een molenstomp - die is te beklimmen zonder pad...

(1u37) We gaan links (bord Messariá en Psilí Ammos), maar al bij het eerste witte huis en ca 60-70 m VOOR de kerk zien we rechts het monopáti dat we vanmorgen al volgden - de cirkel is gesloten.

Het wordt een tijdje smaller en na 3 minuten buigt het bij een soort splitsing rechts. Dan wordt het weer breder en naar het einde toe is het zelfs mooi geplaveid.

Het aangename monopáti terug naar Panagía.

(1u47) Zo komen we na een mooi eind van 8 minuten weer op de hoofdweg, waar we links gaan. We zien ook hier nog resten van het vroegere plaveisel van het pad. We lopen eerst omhoog en op het hoogste punt zien we plotseling Chóra al dichtbij. Op het eind wordt het grind beton, we komen voorbij het "iatrío" of geneeskundig centrum en het oorlogsmonument en na 12 minuten zijn we weer op het kruispunt met de hoofdstraat.
Rechtover is er de aangename bar Deli, met mooi uitzicht over zee. De kerk, ons vertrekpunt, ligt rechts. (2u00)