Donoússa: Stavrós - Kalotarítissa en terug |
||
| Beoordeling: Op een klein eiland als Donoússa
(16 km2) kun je in enkele uren een flink deel van het
eiland verkennen: deze wandeling volgt meestal heel mooie paden, met
enkele prachtige uitzichten over zee en de kust en verdient dan ook het
maximum van ****. Ze is vrij goed bewegwijzerd met [1]. Tijd: Tenzij je op Donoússa logeert,
kom je het best met de boot vanuit Amorgós. Dit gebeurt dan bijna zeker
met de Express Skopelítis, die drie keer per week
om 6 uur vertrekt uit Katápola en je via een stop in Egiáli in een goede twee uur naar
Donoússa brengt. Heel waarschijnlijk kun je dan diezelfde dag rond 18
uur terug naar Amorgós - heel waarschijnlijk, want de wind kan in de
loop van de dag opsteken en de Skopelítis kan beslissen de halte in
Donoússa over te slaan... Controleer dus zeker het weerbericht voor je
besluit een daguitstap naar Donoússa te maken. Eerst goed navraag doen
dus en ook je ticket voor de terugreis vooraf in Katápola
of Egiáli nemen... Routebeschrijving: (0u00) We vertrekken van bij de havenpier en lopen noordwaarts langs het water en naar rechts: zo passeren we onder de mini-market/taverna To Kýma en de bakker. Net voor we bij het begin van het strand en onder de bakker komen, gaan we links de geplaveide straat op (bordje Kalotarítissa 1u15 + [1]).
Wat verder, bij een zware dubbele elektriciteitspaal, gaan we links (pijl + [1]): zo lopen we rechts onder de kerk, houden daar rechts naar beneden ([1] boven een fonteintje) en als de geplaveide straat bij een tweede fonteintje komt, gaan we links omhoog op een geplaveide trap [1]. We lopen op een betonstraat het dorp uit. (0u12) Na 6 minuten komen we op de asfaltweg uit: we gaan er rechtdoor, op een grindwegje in de richting van een molenruïne, en vinden dan vóór ons een mooi pad, links van een hekken [1]. Na 2 minuten houden we wat rechts [1] en we komen op een heel mooi, wat smaller pad tussen muren.
Het mooie pad naar Kalotarítissa. Wanneer de muur rechts buigt, gaan we gewoon rechtdoor (pijl + [1]): het pad wordt heel vaag en stenig, maar we blijven gewoon de linker muur min of meer volgen (2 X [1]). Als we voorlopig boven komen, naast een boom, buigt ook de linker muur weg, maar het pad rechtdoor wordt duidelijker. We komen toch weer langs de muur, we slingeren wat verder links en dan rechts door een bres in een dwarsmuur, en het pad gaat licht stijgend en heel aangenaam verder. (0u29) Zo komen we net onder de heuvelrug terecht, en verder krijgen we een heel mooi zicht links over de zee met Náxos, en op de grillige kust.
Uitzicht op de grillige kust van Donoússa. We dalen wat, steken een ravijntje over en komen
op een wegje uit. (0u35) We gaan links ([1] op paal) en volgen de lichtstijgende weg die heel stenig en onberijdbaar is; eerst lopen we er 9 minuten op, terwijl we geleidelijk links buigen - bij een cairn zien we rechts de resten van het oude pad, maar we volgen het niet. Daarna blijven we nog 5 minuten op de weg, in een dor landschap. Bij een bocht links en rechts kunnen we wel, even voorbij een cairn, de bocht afsnijden, maar dan komen we weer op de weg. (0u50) We passeren diepe erosiegeulen op de weg, en - let op - even verder gaat het pad links van de weg verder (cairn + [1]). Ook het pad is geërodeerd, het loopt schijn weg van de weg, wordt roestbruin en verder weer smaller en grijs, en komt dan weer terecht in het puin van de weg die hier links doelloos dood loopt. (0u55) Naar links en dan vóór ons begint een geplaveid pad ([1] op steen) - we zien Kalotarítissa al helemaal in de diepte, met een tipje van de baai. We dalen al slingerend naar links af (verder [1] op rotsblok), beschrijven mooie bochten links en rechts en dalen dan een heel eind rechtdoor op een wel heel stenig pad. We lopen naar een inzinking tussen 2 heuvels en krijgen geleidelijk een schitterend zicht op de diepblauwe baai van Kalotarítissa of Roússa, met het eilandje Skouloníssi.
De baai van Roússa of Kalotarítissa. |
De lange afdaling brengt ons na 12 minuten uiteindelijk op een heuvelrug, van waar we een prachtig uitzicht krijgen op de zee en Náxos, met de lange tip van de Aspros Kávos, de Witte Kaap. (1u07) We buigen verder naar rechts op de smalle heuvelrug: wanneer die heel smal en bleek wordt, beginnen we door een smalle geul rechts af te dalen naar Kalotarítissa. Na 4-5 minuten wordt de slingerende afdaling steiler, op een heel stenige, kale helling - volg goed de bochten, die bijna altijd door een cairn aangeduid zijn. (1u26) Na 16 minuten komen we op een breed, stenig spoor terecht waar we rechts gaan voor de laatste afdaling (cairn + [1]), zodat we rechts van het hoogste huis aankomen. Hier begint een betonnen straatje: het loopt tussen de huizen en voorbij een alóni (dorsvloer) kunnen we rechts houden op een betonweg die in een brede boog rechts van het strand en boven de rotskust uitkomt. De asfaltweg naar Stavrós begint rechts. (1u32) Voor de terugweg lopen we op de betonweg of vanaf het strand naar het dorp: voorbij het heel kleine kerkje gaan we verder omhoog op de betonstraat, langs de schamele huisjes, en voorbij een open hek in betonijzer zien we links van het laatste huis enkele betonnen treden en de stenige helling, waar wandeling [1] begint (een gevallen wandelbord + [1] tegen een paal). (1u38) Op de stenige helling volgen we een soort spoor, rechts van een eenzame struik, maar even verder gaat het echte pad met een steunmuur LINKS omhoog ([1] op grote cairn).
Het pad is herkenbaar aan de resten van de steunmuur... Let nu goed op de cairns, de resten van de steunmuur, enkele vage rode stippen en enkele keren ook een [1]. Zo komen we na ongeveer 16-17 bochten met op het eind een lange rechte lijn via een smalle geul op de prachtige rotsrichel uit, met het schitterende uitzicht rechts. We volgen die richel enkele minuten en buigen dan naar links.
De diepe afgrond naar rechts! (2u00) Na 3 minuten begint dus weer de
echte klim in de richting van de hoge pas, na weer 4 minuten houden we
rechts en de klim wordt steiler en steniger. Vóór we de telefoonpalen
bereiken op de pas houden we meer links, om dan rechts en links en ten
slotte weer rechts te slingeren tot op de rotsige weg. (2u12) We gaan even links, maar volgen
dan NIET de weg, maar wel het pad dat bij een grote cairn wat hoger
begint en dan afdaalt, onder de telefoonlijn door en rechts ervan. Het
wordt breder en roestbruin (cairn) en komt ten slotte weer op de weg met
de erosiegeulen uit. (2u31) Hier moeten we het kronkelende pad rechts omlaag nemen (cairn): het beschrijft 2 moeilijke bochten en dan gaan we in rechte lijn nog 2 minuten verder tot we weer op het wegje komen, tussen 2 cairns [1]. (2u34) We gaan heel even rechts en volgen
dan weer het pad links (afgevallen bordje "Stavrós" + [1]): het kruist
de bedding en gaat dan mooi verder. Stavrós duikt gauw op, lopen dan
heel mooi met een prachtig uitzicht net onder de heuvelrug, en dan gaat
het plat tot licht dalend verder. (2u48) Het gaat nog 4 minuten verder en
dan komen we naast het hekken op de betonhelling uit die naar de
asfaltweg loopt.
Voor
de printbare versie |
|