Donoússa: Stavrós - Kalotarítissa en terug

Beoordeling: Op een klein eiland als Donoússa (16 km2) kun je in enkele uren een flink deel van het eiland verkennen: deze wandeling volgt meestal heel mooie paden, met enkele prachtige uitzichten over zee en de kust en verdient dan ook het maximum van ****.
Ze is vrij goed bewegwijzerd met [1].

Tijd: Tenzij je op Donoússa logeert, kom je het best met de boot vanuit Amorgós. Dit gebeurt dan bijna zeker met de Express Skopelítis, die drie keer per week om 6 uur vertrekt uit Katápola en je via een stop in Egiáli in een goede twee uur naar Donoússa brengt. Heel waarschijnlijk kun je dan diezelfde dag rond 18 uur terug naar Amorgós - heel waarschijnlijk, want de wind kan in de loop van de dag opsteken en de Skopelítis kan beslissen de halte in Donoússa over te slaan... Controleer dus zeker het weerbericht voor je besluit een daguitstap naar Donoússa te maken. Eerst goed navraag doen dus en ook je ticket voor de terugreis vooraf in Katápola of Egiáli nemen...
De effectieve wandeltijd (EWT) tot Kalotarítissa bedraagt anderhalf uur, de terugweg kost ons precies evenveel tijd. Deze wandeling van 3 uur EWT betekent gauw een totale tijd (TWT) van 5-6 uur - wij wandelden van 11 tot 17 uur...

Routebeschrijving(0u00) We vertrekken van bij de havenpier en lopen noordwaarts langs het water en naar rechts: zo passeren we onder de mini-market/taverna To Kýma en de bakker. Net voor we bij het begin van het strand en onder de bakker komen, gaan we links de geplaveide straat op (bordje Kalotarítissa 1u15 + [1]).



Het wandelbord bij het begin van wandeling [1].

Wat verder, bij een zware dubbele elektriciteitspaal, gaan we links (pijl + [1]): zo lopen we rechts onder de kerk, houden daar rechts naar beneden ([1] boven een fonteintje) en als de geplaveide straat bij een tweede fonteintje komt, gaan we links omhoog op een geplaveide trap [1]. We lopen op een betonstraat het dorp uit.

(0u12) Na 6 minuten komen we op de asfaltweg uit: we gaan er rechtdoor, op een grindwegje in de richting van een molenruïne, en vinden dan vóór ons een mooi pad, links van een hekken [1]. Na 2 minuten houden we wat rechts [1] en we komen op een heel mooi, wat smaller pad tussen muren.

Het mooie pad naar Kalotarítissa.

Wanneer de muur rechts buigt, gaan we gewoon rechtdoor (pijl + [1]): het pad wordt heel vaag en stenig, maar we blijven gewoon de linker muur min of meer volgen (2 X [1]). Als we voorlopig boven komen, naast een boom, buigt ook de linker muur weg, maar het pad rechtdoor wordt duidelijker. We komen toch weer langs de muur, we slingeren wat verder links en dan rechts door een bres in een dwarsmuur, en het pad gaat licht stijgend en heel aangenaam verder.

(0u29) Zo komen we net onder de heuvelrug terecht, en verder krijgen we een heel mooi zicht links over de zee met Náxos, en op de grillige kust.

Uitzicht op de grillige kust van Donoússa.

We dalen wat, steken een ravijntje over en komen op een wegje uit.
Let op: we moeten even RECHT en kunnen dan verder links op het pad omhoog, langs de muur ([1] op muur + cairn). We klimmen flink, soms op een rotsige helling ([1] + cairn), en uiteindelijk wordt het pad heel stenig en kronkelt het rechts (cairn) door het puin van de weg tot op de hoger gelegen weg (cairn).

(0u35) We gaan links ([1] op paal) en volgen de lichtstijgende weg die heel stenig en onberijdbaar is; eerst lopen we er 9 minuten op, terwijl we geleidelijk links buigen - bij een cairn zien we rechts de resten van het oude pad, maar we volgen het niet. Daarna blijven we nog 5 minuten op de weg, in een dor landschap. Bij een bocht links en rechts kunnen we wel, even voorbij een cairn, de bocht afsnijden, maar dan komen we weer op de weg.

(0u50) We passeren diepe erosiegeulen op de weg, en - let op - even verder gaat het pad links van de weg verder (cairn + [1]). Ook het pad is geërodeerd, het loopt schijn weg van de weg, wordt roestbruin en verder weer smaller en grijs, en komt dan weer terecht in het puin van de weg die hier links doelloos dood loopt.

(0u55) Naar links en dan vóór ons begint een geplaveid pad ([1] op steen) - we zien Kalotarítissa al helemaal in de diepte, met een tipje van de baai. We dalen al slingerend naar links af (verder [1] op rotsblok), beschrijven mooie bochten links en rechts en dalen dan een heel eind rechtdoor op een wel heel stenig pad. We lopen naar een inzinking tussen 2 heuvels en krijgen geleidelijk een schitterend zicht op de diepblauwe baai van Kalotarítissa of Roússa, met het eilandje Skouloníssi.

De baai van Roússa of Kalotarítissa.

De lange afdaling brengt ons na 12 minuten uiteindelijk op een heuvelrug, van waar we een prachtig uitzicht krijgen op de zee en Náxos, met de lange tip van de Aspros Kávos, de Witte Kaap.

(1u07) We buigen verder naar rechts op de smalle heuvelrug: wanneer die heel smal en bleek wordt, beginnen we door een smalle geul rechts af te dalen naar Kalotarítissa. Na 4-5 minuten wordt de slingerende afdaling steiler, op een heel stenige, kale helling - volg goed de bochten, die bijna altijd door een cairn aangeduid zijn.

(1u26) Na 16 minuten komen we op een breed, stenig spoor terecht waar we rechts gaan voor de laatste afdaling (cairn + [1]), zodat we rechts van het hoogste huis aankomen. Hier begint een betonnen straatje: het loopt tussen de huizen en voorbij een alóni (dorsvloer) kunnen we rechts houden op een betonweg die in een brede boog rechts van het strand en boven de rotskust uitkomt. De asfaltweg naar Stavrós begint rechts. 

(1u32) Voor de terugweg lopen we op de betonweg of vanaf het strand naar het dorp: voorbij het heel kleine kerkje gaan we verder omhoog op de betonstraat, langs de schamele huisjes, en voorbij een open hek in betonijzer zien we links van het laatste huis enkele betonnen treden en de stenige helling, waar wandeling [1] begint (een gevallen wandelbord + [1] tegen een paal).

(1u38) Op de stenige helling volgen we een soort spoor, rechts van een eenzame struik, maar even verder gaat het echte pad met een steunmuur LINKS omhoog ([1] op grote cairn).

Het pad is herkenbaar aan de resten van de steunmuur...

Let nu goed op de cairns, de resten van de steunmuur, enkele vage rode stippen en enkele keren ook een [1]. Zo komen we na ongeveer 16-17 bochten met op het eind een lange rechte lijn via een smalle geul op de prachtige rotsrichel uit, met het schitterende uitzicht rechts. We volgen die richel enkele minuten en buigen dan naar links.

De diepe afgrond naar rechts!

(2u00) Na 3 minuten begint dus weer de echte klim in de richting van de hoge pas, na weer 4 minuten houden we rechts en de klim wordt steiler en steniger. Vóór we de telefoonpalen bereiken op de pas houden we meer links, om dan rechts en links en ten slotte weer rechts te slingeren tot op de rotsige weg.
De klim van 40 minuten sinds ons vertrek aan zee heeft een hoogteverschil van 260 meter overbrugd!

(2u12) We gaan even links, maar volgen dan NIET de weg, maar wel het pad dat bij een grote cairn wat hoger begint en dan afdaalt, onder de telefoonlijn door en rechts ervan. Het wordt breder en roestbruin (cairn) en komt ten slotte weer op de weg met de erosiegeulen uit.
We gaan rechts, maar 10 meter verder kunnen we eventueel de bocht van de weg afsteken via een nagenoeg onzichtbaar pad; gauw komen we weer op de weg uit, en die volgen we nu 13 minuten.
We tellen 4 telefoonpalen links van de weg, 5 rechts, weer 2 links en 2 rechts en bij de 3de paal links (met een [1] erop) is het uitkijken.

(2u31) Hier moeten we het kronkelende pad rechts omlaag nemen (cairn): het beschrijft 2 moeilijke bochten en dan gaan we in rechte lijn nog 2 minuten verder tot we weer op het wegje komen, tussen 2 cairns [1].

(2u34) We gaan heel even rechts en volgen dan weer het pad links (afgevallen bordje "Stavrós" + [1]): het kruist de bedding en gaat dan mooi verder. Stavrós duikt gauw op, lopen dan heel mooi met een prachtig uitzicht net onder de heuvelrug, en dan gaat het plat tot licht dalend verder.
Na 6 minuten wordt het pad steniger, na een bres in de muur houden we even links en rechts en dan dalen we links van de muur. Het pad wordt eerst breder, dan vager en heel oneffen en komt tussen muren uit.

(2u48) Het gaat nog 4 minuten verder en dan komen we naast het hekken op de betonhelling uit die naar de asfaltweg loopt.
Rechtover gaan we verder op de betonweg, die na 4-5 minuten tussen de huizen een geplaveide straat wordt. Aan de voet van de trap houden we natuurlijk rechts, we passeren links onder de kerk en komen bij de zware elektriciteitspaal op een dwarsstraat, waar we rechts tot bij het strand lopen. Dan is het maar enkele minuten meer tot bij de havenpier. (3u04)

 

 

Voor de printbare versie
met alleen de tekst
in één kolom
hier klikken.